Νέα τείχη αποκλεισμών προς τους ανεμβολίαστους ορθώνει η κυβέρνηση, θίγοντας αυτή τη φορά το δικαίωμα συνδικαλιστικής δράσης και συμμετοχής σε συλλογικές διαδικασίες (όπως οι αρχαιρεσίες), δράττοντας παράλληλα την ευκαιρία για να επιβάλει τον νόμο Χατζηδάκη σε συλλόγους και ενώσεις.
Η πρόσφατη ΚΥΑ για τα μέτρα περί κορονοϊού, αναφερόμενη στη διαδικασία συνελεύσεων και εκλογών σωματείων, συλλόγων και ενώσεων, ορίζει ότι η διαδικασία θα λάβει χώρα δια ζώσης «σύμφωνα με το πρωτόκολλο των συνεδρίων». Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες: Όπως τονίζει η Εναλλακτική Παρέμβαση-Δικηγορική Ανατροπή, «το πρωτόκολλο των συνεδρίων προβλέπει τη φυσική παρουσία αποκλειστικά πλήρως εμβολιασμένων ή νοσησάντων κατά το τελευταίο εξάμηνο. Οι υπόλοιποι μπορούν να παρακολουθήσουν τα συνέδρια διαδικτυακά».
Στην περίπτωση των Δικηγόρων, αυτό σημαίνει de facto αφαίρεση του δικαιώματος του εκλέγειν από τους ανεμβολίαστους, καθώς στον ισχύοντα Κώδικα Δικηγόρων δεν προβλέπεται δυνατότητα επιστολικής ή ηλεκτρονικής ψήφου. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως στις επερχόμενες εκλογές των δημοσιογράφων για τον ΕΔΟΕΑΠ και πιθανώς κατόπιν για την ΕΣΗΕΑ, σημαίνει επιβολή της ηλεκτρονικής/επιστολικής ψήφου, όπως ακριβώς ορίζει και ο νόμος Χατζηδάκη. Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια!
Για μια ακόμα φορά γίνεται εμφανές ότι, ενάμισι χρόνο μετά την εμφάνιση του πρώτου κρούσματος κορονοϊού στην Ελλάδα, η κυβέρνηση δεν έχει σταματήσει ούτε δευτερόλεπτο να αξιοποιεί την πανδημία για να περνά και να εφαρμόζει αντεργατικές-αντιδημοκρατικές τομές και αναδιαρθρώσεις, σπέρνοντας παράλληλα κοινωνικό διχασμό και επιδιώκοντας τον «εμφύλιο» μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων. Η αφαίρεση ή υπονόμευση θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως αυτό της συμμετοχής σε σωματεία και ενώσεις, στο όνομα του μη εμβολιασμού, προφανώς ανοίγει το δρόμο για βαθιά αντιδραστικές καταστάσεις και γι΄αυτό δεν μπορεί να περάσει.
