Άρης Παπαζαχαριουδάκης: Οι βασανιστές της ΕΛΑΣ κρύβουν και τα στοιχεία

Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά

▶ Την επομένη της τεράστιας διαδήλωσης του Μάρτη στη Νέα Σμύρνη, ο σύντροφός σου Όμηρος Μ. και εσύ, συλληφθήκατε από αστυνομικούς. Πώς έγινε η σύλληψή σας και με ποιες κατηγορίες;

Οι συλλήψεις μας είχαν, όπως αναφέρεις και εσύ, ένα διακριτό χαρακτηριστικό από τις υπόλοιπες. Ήταν οι μοναδικές που πραγματοποιήθηκαν την επόμενη ημέρα. Και μάλιστα από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία. Πράγμα εξαιρετικά σπάνιο για διαδηλώσεις που έως τώρα αποτελούσαν πεδίο παρέμβασης της κρατικής ασφάλειας. Θα έλεγε κανείς, ότι δεν ήταν συλλήψεις με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Τόσο εγώ όσο και ο Όμηρος εκείνη την ημέρα απαχθήκαμε ανυποψίαστοι με μαφιόζικους όρους. Μας χτύπησαν, μας φόρεσαν κουκούλες και μας πέταξαν σε πολιτικά αυτοκίνητα που αμέσως ξεκίνησαν για άγνωστο σε εμάς – ως εκείνη την στιγμή – προορισμό. Αργότερα βρεθήκαμε κατηγορούμενοι με ένα ολοκληρωμένο πακέτο κατηγοριών άλλες κακουργηματικές, όπως η απόπειρα ανθρωποκτονίας από κοινού και σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, η έκρηξη με κίνδυνο της ζωής, η κατασκευή και κατοχή εκρηκτικών υλών, η βία κατά δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και κάποιες πλημμεληματικού τύπου όπως η φθορά ξένης περιουσίας, η διατάραξη κοινής ειρήνης, παραβίαση μέτρων covid και ίσως να ξεχνάω κάποιες ακόμη.

▶ Πόσο διήρκεσε η κράτησή σας στη ΓΑΔΑ και τι συνέβη σ’ αυτό το διάστημα;

Η κράτηση του Όμηρου διήρκησε από τις 15:30 το μεσημέρι της Τετάρτης έως τις 3:00 τα ξημερώματα της Πέμπτης. Η δική μου από τις 7:00 έως την ίδια ώρα. Καθόλη την διάρκεια της κράτησής μας, ήμασταν δεμένοι πισθάγκωνα, εγώ με κουκούλες πολέμου, ο Όμηρος με την κουκούλα του φούτερ του κατεβασμένη στο ύψος των ματιών, σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους βασανιστηρίων – ανακρίσεων σε έναν κρυφό ημιώροφο ανάμεσα σε 12ο και 13ο όροφο της ΓΑΔΑ. Εκεί, καθόλη την διάρκεια της κράτησής μας, βασανιζόμαστε από πολυάριθμες ομάδες αστυνομικών – ορισμένοι εξ αυτών με προεμπειρία στους βασανισμούς – απειλούμαστε παντοιοτρόπως, με βιασμό, με εκπαραθύρωση, με σκηνικά εικονικής εκτέλεσης στα σκοτάδια. Όλες εκείνες τις ώρες, ήμασταν κουφάρια για να μας κάνουν ότι θέλουν οι βασανιστές μας. Τις επόμενες ημέρες, έως και το Σάββατο, τις περάσαμε στα κρατητήρια του 7ου ορόφου, χωρίς φαγητό, χωρίς νερό, χωρίς δικαίωμα συνάντησης με δικηγόρο, ούτε καν δικαίωμα στην τουαλέτα. Με μοναδική μας βοήθεια, τους συγκατηγορούμενους μας για την ίδια υπόθεση, όπου μας έδιναν φαγητό και νερό από τα διπλανά κελιά. Τα μπουκάλια του νερού που μας έδιναν, ήταν η τουαλέτα μας.

▶ Εσύ αφέθηκες ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, ο σύντροφός σου όμως παραμένει προφυλακισμένος. Σας πάνε και τους δύο σε δίκη και με ποιες κατηγορίες τον καθένα; Τι προβλέπεται για τον Όμηρο; Για πόσο ακόμα θα παραμείνει προφυλακισμένος;

Εγώ είχα την τύχη για κάποιους, ατυχία κατ’ εμέ, να αφεθώ ελεύθερος με περιοριστικούς όρους (απαγόρευση εξόδου από την χώρα, εγγύηση 1.000 ευρώ και παρουσία τρείς φορές τον μήνα στο τοπικό Α.Τ της περιοχής μου) ενόσω ο αδερφικός μου φίλος και σύντροφος προφυλακιζόταν. Αυτό επειδή στο πρόσωπο μου κατέπεσε η απόπειρα ανθρωποκτονίας, αφού εκείνες τις ώρες της επίθεσης αποδείχθηκε ότι βρισκόμουν αποκλεισμένος σε κάποιο κινεζικό εστιατόριο. Ενώ για τον Όμηρο παρέμεινε. Έτσι λοιπόν, βαδίζουμε και οι δύο σε δίκη. Εγώ με όλες τις υπόλοιπες κακουργηματικές και πλημμεληματικές κατηγορίες και ο Όμηρος με το ολοκληρωμένο πακέτο που εμπεριέχει και την απόπειρα ανθρωποκτονίας. Στην πραγματικότητα, κατηγορηθήκαμε έχοντας να αντιμετωπίσουμε μια ιδιόμορφη συνθήκη με τεκμήριο ενοχής και όχι αθωότητας. Δεν υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο τόσο στο πρόσωπο μου, όσο και στου Όμηρου που να μας συνδέει πρακτικά με το συμβάν του τραυματισμού του αστυνομικού. Μοναδική υπόνοια που πυροδότησε την Οδύσσεια μας, ήταν η απλή συμμετοχή μας στην διαδήλωση – κάτι που ουδέποτε αρνηθήκαμε – καθώς και μια υποκλαπείσα τηλεφωνική κλήση. Έτσι λοιπόν ο Όμηρος βρίσκεται να διανύει στον τρίτο μήνα κάθειρξης στις φυλακές δίχως στοιχεία. Γίνονται συνεχώς προσπάθειες αποφυλάκισης, οσονούπω θα κατατεθεί και μια ακόμη ένσταση για επανεξέταση της απόφασης της προφυλάκισης από την 14η τακτική ανακρίτρια, όμως συναντούν το παραδοσιακό τείχος της ρεβανσιστικής αντιμετώπισης των πολιτικών κρατουμένων. Ως υπόδικος μπορεί να κρατηθεί έως και 18 μήνες σύνολο. Εάν στο ενδιάμεσο δεν έχει οριστεί η δικάσιμος. Δηλαδή 15 ακόμη μήνες στα κάγκελα μέχρι την δίκη.

▶Όταν αφέθηκες ελεύθερος, με νωπά ακόμα τα σημάδια των βασανισμών, κατήγγειλες την αντιτρομοκρατική για απαγωγή και βασανισμό δημοσιοποιώντας και αποδεικτικά στοιχεία. Αμέσως μετά σε κάλεσαν στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων να καταθέσεις για να γίνει ΕΔΕ. Ποιο είναι το πόρισμά της;

Από την πρώτη στιγμή της δημοσίευσης της καταγγελίας μου, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης καθώς και η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση φρόντισαν να με διαψεύσουν μέσω του πρακτορείου ειδήσεων ΑΠΕ – που για όσους δεν γνωρίζουν έχει περάσει πλέον στην στενή επιτήρηση του ίδιου του πρωθυπουργού. Το αστείο, είναι ότι διέψευδαν κάποιον Δημήτρη Παπαζαχαρουδάκη. Δηλαδή δεν μπόρεσαν καν να γράψουν τον όνομά μου σωστά. Εκείνη την στιγμή λοιπόν δημοσιοποιώ τις φωτογραφίες και για αυτόν τον λόγο, αφού εξάντλησαν κάθε προσπάθεια να αποφύγουν την έκθεση, ενεπλάκη το Εσωτερικών Υποθέσεων. Η πορεία και τα ευρήματα της ΕΔΕ παραμένουν έως και τώρα άγνωστα σε εμάς. Είναι πολύ πιθανό να καθυστερήσουν για αρκετό καιρό ακόμη. Και ας μην γελιόμαστε, έχουν σοβαρές πιθανότητες να καταλήξουν όπου κατέληξαν χιλιάδες προηγούμενες ΕΔΕ. Στο αρχείο. Μια κάποια σημασία όμως, έχει η απάντησή τους στο εξώδικο που αποστείλαμε μαζί με την δικηγορική μου ομάδα, όπου ζητάγαμε τα ονόματα όσων αστυνομικών είχαν υπηρεσία εκείνες τις ώρες και το υλικό από τις κάμερες σε 12ο και 7ο όροφο που αποδείκνυαν τις καταγγελίες μας. Η απάντηση που πήραμε ήταν ότι δεν ξέρουν ποιοί είχαν υπηρεσία, δηλαδή η ίδια η αστυνομία δεν ξέρει ποιοί την υπηρετούν σε ποιές βάρδιες και ότι τα βίντεο έχουν σβηστεί. Αντιλαμβάνεστε ότι η ΕΔΕ προσπαθεί να συγκαλύψει. Όχι το αντίθετο.

▶ Την περασμένη Παρασκευή καταθέσατε μήνυση κατά της αντιτρομοκρατικής για την απαγωγή και τον βασανισμό σας. Ποιο είναι το περιεχόμενο της μήνυσης και ποιο το σκεπτικό;

Η μήνυση επί της ουσίας απευθύνεται τόσο στον 12ο όσο και τον 7ο όροφο καθώς και στους ιθύνοντες τους. Για τα βασανιστήρια, σωματικά, ψυχικά και τις απάνθρωπες συνθήκες της κράτησής μας. Αποτελεί μια λεπτομερή καταγραφή του τι συνέβη, που δεν αφήνει αμφιβολίες. Το περιεχόμενο της μήνυσης είναι οι πληγές μας, τα βιώματά μας. Και ζητάει την καταδίκη των αστυνομικών για το κακούργημα της τέλεσης βασανιστηρίων.

▶ Είναι η πρώτη φορά που κατατίθεται μήνυση κατά της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας. Ποιο είναι το σκεπτικό;

Γι’ αυτό δεν είμαι σίγουρος. Δεν έχω κατά νου κάποια ανάλογη υπόθεση. Αλλά δεν είμαι και βέβαιος πως δεν έχει ξανασυμβεί. Το σίγουρο είναι ότι δεν έχει ξανασυμβεί με τόσο διαδεδομένους όρους. Έχουμε φροντίσει γύρω από την συγκεκριμένη μήνυση, να προσδώσουμε ένα ύφος καμπάνιας για την συσπείρωση κοινωνικών δυνάμεων γύρω από το ζήτημα των βασανιστηρίων. Η αντιτρομοκρατική υπηρεσία εδώ και χρόνια νοείται, ακόμη και από κόσμο του αγώνα, ως μια υπηρεσία με ειδικό χαρακτήρα, που παρεμβαίνει για ειδικά εγκλήματα, σε ειδικούς κρατούμενους. Και ότι από αυτή την άποψη έχει ειδικές εξουσίες πάνω τους. Αυτό το άτυπο άλλοθι, πρέπει να σπάσει. Είναι άνθρωποι με ονοματεπώνυμα. Όχι ελέω θεού βασιλείς. Κανένα έγκλημα τους δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο.

▶ Πιστεύεις ότι με αυτήν την κίνησή σας θα μπορέσει να μπει ένα φρένο σε αυτήν την κατάσταση στην αστυνομική βία και αυθαιρεσία; Με ποια άλλα μέσα θα μπορούσε το εργατικό και λαϊκό κίνημα να την αντιμετωπίσει;

Καμία πράξη της καταστολής δεν είναι ασύνδετη με τον ταξικό πόλεμο, όλες αποσκοπούν στην εγκατάσταση του τρόμου και την πειθάρχηση
των από τα κάτω

Θα ήθελα πολύ να πιστέψω ότι μια απλή μήνυση από μέρους δύο βασανισθέντων αρκεί για να φρενάρει την επέλαση της καταστολής στην κοινωνική βάση. Αλλά ευτυχώς η πραγματικότητα φροντίζει να σκοτώνει φρούδες ελπίδες. Οφείλουμε να δούμε τις επιθέσεις που δεχόμαστε και όλες εκείνες τις χιλιάδες περιστατικών αστυνομικής βίας μέσα από ένα πρίσμα που να τα συνδέει με την κοινωνική και ταξική ιδιοσυγκρασία των καιρών. Από το ξύλο, τα χημικά, τα γκλομπ και τις συλλήψεις στον σωρό έως τα βασανιστήρια ή και τους φόνους, καμία πράξη της καταστολής δεν είναι ασύνδετη με τον ταξικό πόλεμο, τουναντίον, όλες αυτές οι εικόνες βαρβαρότητας αποσκοπούν στην εγκατάσταση του τρόμου, του φόβου και την πειθάρχηση των από τα κάτω στις επιταγές της κρατικής εξουσίας και του κεφαλαίου. Ο αγώνας ενάντια στην αστυνομοκρατία όπως δόθηκε και στην Νέα Σμύρνη ήταν μεν αγώνας κοινωνικός ενάντια σε πρόστιμα και παράλογες απαγορεύσεις, όμως έχει και ένα πολιτικό επίδικο για εμάς. Την επιβίωση των κινημάτων, των αγώνων, την διεύρυνση του ζωτικού τους χώρου μακριά από τον κρατικό έλεγχο. Αντίστοιχα, το κράτος προσπαθεί να επεκτείνει τα πεδία της εξουσίας του με όρους ολοκληρωτικούς και απόλυτους. Έτσι λοιπόν, ο τρόμος και η παράλυση που προκαλεί γίνονται κόκκινο χαλί για να περάσουν από πάνω μας, αντιεργασιακά νομοσχέδια, καταργήσεις θεμελιωδών ατομικών και συλλογικών ελευθεριών, οι ιδιωτικοποιήσεις κ.ο.κ Αυτό οφείλει να αποφευχθεί, με κάθε μέσο. Τίποτα πιο κομβικό από την συνεργασία μας ενάντια σε αυτό που μας συνθλίβει. Είτε πρόσκαιρα για την επιβίωση, είτε ουσιαστικά για την αυτοκατάργηση της ταυτότητας των σκλάβων του καπιταλισμού.