Μιχάλης Ρίζος, εκπρόσωπος Παρεμβάσεων-Κινήσεων-Συσπειρώσεων στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ
▸ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!
Η απεργοσπασία δεν θα περάσει παρά τις λυσσώδεις προσπάθειες της κυβέρνησης και των πρόθυμων συνδικαλιστών της υποταγής και των «χαμηλών πτήσεων»
Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο έκτρωμα!
Να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ!
Η κυβέρνηση της ΝΔ κατέθεσε εσπευσμένα τη Δευτέρα στην Ολομέλεια της Βουλής, με στόχο να ψηφιστεί αύριο, το νομοθετικό οδοστρωτήρα για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας. Για το δικαίωμα μας στον ελεύθερο χρόνο, για την ελευθερία της συλλογικής διεκδίκησης και της συνδικαλιστικής δράσης.
Η κυβέρνηση των επιχειρηματιών που εχθρεύεται και μισεί το λαό, γνωρίζει ότι κάθε ώρα που περνάει όλο και περισσότεροι παίρνουν την απόφαση να σταθούν στο πλευρό των συναδέλφων τους, των γονιών τους, των παιδιών τους που συμμετείχαν στις μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις στις 10 Ιουνίου. Η μαζική συμμετοχή χιλιάδων εργαζόμενων στην απεργία και στις απεργιακές συγκεντρώσεις έστειλε ηχηρή απάντηση στην προκλητική προσπάθεια της να παρουσιάσει τη βαρβαρότητα σαν πρόοδο και εκσυγχρονισμό. Έστειλε το μήνυμα της απεργιακής κλιμάκωσης.
Γι’ αυτό άρχισε να επεξεργάζεται ακόμα πιο καταχθόνια σχέδια. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όταν κατάθεσε το νομοσχέδιο γνώριζε φυσικά ότι τις ίδιες μέρες διεξάγονταν οι πανελλαδικές εξετάσεις. Το έκανε επίτηδες, για να περιορίσει τις λαϊκές αντιδράσεις, για να ενεργοποιήσει την αθλιότητα του κοινωνικού αυτοματισμού, τον εμφύλιο ανάμεσα στους εργαζόμενους. Όπως και το Νοέμβριο που επιχείρησε εν μέσω lockdown να φέρει το ίδιο νομοσχέδιο. Και έφαγε τα μούτρα της γιατί οι εργαζόμενοι απέδειξαν ότι δεν «κλειδώνονται» όταν εξεγείρονται για τα δίκια τους. Το ίδιο θα πάθει και τώρα!
– Καταγγέλλουμε την απεργοσπαστική αγωγή κυβέρνησης και Υπουργείου Παιδείας ενάντια στους κλάδους που απεργούν στις 16/6 στο όνομα της δήθεν περιφρούρησης των πανελλαδικών εξετάσεων. Το ενδιαφέρον της για τους μαθητές είναι υποκριτικό. Όταν μειώνει τον αριθμό των εισακτέων στα Δημόσια Πανεπιστήμια, την ίδια στιγμή που ενισχύει τα ιδιωτικά. Όταν για περισσότερο από ένα χρόνο κρατάει τα πανεπιστήμια κλειστά. Όταν επιβάλλει την καταστροφική τηλεκπαίδευση, όταν δεν φρόντισε να φτιάξει σχολεία για να φοιτήσουν με ασφάλεια 15 μαθητές ανά τάξη, δεν προχώρησε στις αναγκαίες προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών.
– Καταγγέλλουμε τον κυβερνητικό, εργοδοτικό συνδικαλισμό, συνοδοιπόρο στην φασίζουσα τακτική της κυβέρνησης. Μέσω όχι μόνο της συνδικαλιστικής παράταξης που πρόσκειται στη ΝΔ, αλλά και αυτών του ΚΙΝΑΛ και του ΣΥΡΙΖΑ, προσπάθησε συντονισμένα και με σχέδιο, να αποκλιμακώσει το απεργιακό μέτωπο που απλωνόταν σ όλη την χώρα και να διασπάσει τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα (άλλα έλεγαν στα συνδικάτα του δημοσίου και άλλα στου ιδιωτικού). Το κατάφερε προς στιγμής με την ολέθρια επιλογή για ακύρωση της απεργίας στις 3 του Ιούνη. Όμως οι αντιδράσεις, η κατακραυγή και η πίεση των εργαζομένων, οδήγησαν στην πολύ πετυχημένη απεργία στις 10 του Ιούνη.
Και πάλι όμως επιχείρησε ξεδιάντροπα να αποκλιμακώσει τις αντιδράσεις: Στην ΑΔΕΔΥ, τη ΓΣΕΕ, το ΕΚΑ οι ίδιες δυνάμεις πρότειναν 3ωρες στάσεις εργασίας για αντί για νέο απεργιακό ξεσηκωμό. Κάτω από τη νέα κατακραυγή της εργατικής βάσης επιβλήθηκε τελικά η 24ωρη απεργία της 16 Ιούνη.
Κι εδώ αρχίζει η απόλυτη ξεφτίλα. Η πλειοψηφία ΝΔ-ΚΙΝΑΛ-ΣΥΡΙΖΑ στην ΟΛΜΕ σπεύδει να ζητήσει από την ΑΔΕΔΥ την εξαίρεση του κλάδου!!! από την απεργία επιδεικνύοντας έτσι στάση υπευθυνότητας, όχι απέναντι στη δοκιμαζόμενη νεολαία, αλλά απέναντι στην κυβέρνηση και τα προστάγματά της. Την πάσα πήρε αμέσως η κυβέρνηση, που όπως και οι εφοπλιστές απέναντι στους ναυτεργάτες, προσφεύγει στα δικαστήρια για να βγάλει παράνομη την απεργία σε όλο το δημόσιο αλλά και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, δηλ. σχεδόν παντού. Η πλειοψηφία της Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ ανταποκρίνεται θετικά, και πριν ακόμα αποφασίσουν τα δικαστήρια, σπεύδει και αυτή να εξαιρέσει τους εκπαιδευτικούς. Ακολουθούν και οι συγκοινωνίες που μεταθέτουν τις στάσεις εργασίας τους.
Η ενέργεια αυτή της κυβέρνησης αποτελεί προπομπό της πολιτικής που θα εφαρμοστεί την επόμενη ημέρα, αν ψηφιστεί το αντεργατικό ν/σ. Είναι προάγγελος του νέου αυταρχικού καθεστώτος που θα επιχειρήσει να διαμορφώσει, για να δημιουργήσει συνθήκες νεκροταφείου στους εργαζόμενους. Πάντα με μοχλό την «Αγία οικογένεια» κυβέρνησης, εργοδοτών, δικαστηρίων, υποταγμένων συνδικαλιστών.
Μεγάλη ευθύνη έχουν και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Συνηγόρησαν στην απόφαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ που έδωσε το έναυσμα για υποχώρηση και σε άλλους κλάδους. Το ΚΚΕ δια του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του την επικρότησε ως «απάντηση στην προβοκάτσια» (δηλώσεις Παφίλη). Η γενικότερη τακτική χαμηλών πτήσεων, οι συνεχείς κατηγορίες περί «τυχοδιωκτισμού» απέναντι σε μαχόμενα συνδικάτα όπως η ΠΕΝΕΝ, η κοινοβουλευτικοποίηση του κινήματος και του εργατικού αγώνα, δείχνουν τις συνέπειες μιας γραμμής που δεν μπορεί να υπερβεί τα όρια της διαμαρτυρίας, δεν μπορεί να φτάσει στην ανατροπή.
Αντί το κίνημα να μεταθέσει το πρόβλημα στην κυβέρνηση, το γυρνάει εντός του, αυτοενοχοποιείται και χάνει τη μαχητική ισχύ του. Δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι ρίχνουν νερό στο μύλο του Κ. Χατζηδάκη; Που με περισσό θράσος δηλώνει στη Βουλή μόλις χθες: «Θα περιμέναμε με όσα έχουν γίνει σε απεργίες όπως στην ακτοπλοΐα και στο μετρό να έχετε πάρει το μάθημα και να θέλετε να ακολουθήσουμε το δρόμο των ευρωπαϊκών χωρών. Όμως εσείς επαναλαμβάνετε το γνωστό μότο ότι νόμος είναι το δίκιο του εργάτη. Να το δεχθούμε! Αλλά πρέπει και εσείς να δεχθείτε ότι νόμος είναι το δίκιο του φοιτητή που θέλει να δώσει εξετάσεις και να λειτουργεί το μετρό. Νόμος είναι και το δίκιο του αρρώστου που θέλει να αγοράσει φάρμακα! Νόμος είναι το δίκιο του ανάπηρου που θέλει να εξυπηρετηθεί! Εσείς είστε με τους εργατοπατέρες, εμείς είμαστε με την κοινωνία!».
Οι εργαζόμενοι αύριο θα ξαναβγούν στους δρόμους και θα ξανααπεργήσουν. Κόντρα στις σειρήνες της υποταγής, τους εργατοπατέρες και τον κ. Χατζηδάκη. Διότι ξέρουν καλύτερα από όλους τα συμφέροντά τους. Και μέσα από τους δρόμους της φωτιάς θα ανασυγκροτήσουν ταξικά το κίνημα, θα αναδείξουν τις νέες συνδικαλιστικές και πολιτικές πρωτοπορίες τους για να νικήσουν!
