Σε λιβάνισμα και εξωραϊσμό των πολιτικών και του ρόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και της δικής του κυβερνητικής θητείας επιδόθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά τη διάρκεια της προκλητικής ομιλίας του στη φιέστα της Πέμπτης στο Ζάππειο Μέγαρο για τα 40 χρόνια ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ-ΕΕ. Ο πρωθυπουργός έφτασε να υποστηρίξει, μεταξύ άλλων, πως «δεν υπάρχει δημόσιο πεδίο που να μην ευεργετήθηκε με κάποιον τρόπο από την ένταξη στην Ένωση», χαρακτηρίζοντας «προοδευτικές» τις φιλοΕΕ δυνάμεις! Όσο για τις αγριότερες στα μεταπολεμικά χρονικά μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις και την εκτίναξη της ανεργίας που συντελέστηκε με τα μνημόνια της περασμένης δεκαετίας, αυτό κατά τον Μητσοτάκη δεν οφείλεται στις πολιτικές που υπαγορεύτηκαν από την ΕΕ αλλά σε… παρεξήγηση, κάτι που συνέτεινε και στην εκδήλωση της κρίσης της προηγούμενης 10ετίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ ενοχλήθηκε μόνο με την αποστροφή του πρωθυπουργού ότι «είχαμε μόνον ένα δυσάρεστο διάλειμμα, όταν το 2015 επικράτησε ο διχαστικός λαϊκισμός», τονίζοντας ουσιαστικά πως είναι στήριγμα της ΕΕ.
Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, στην ομιλία του, αναφέρθηκε προκλητικά και στη… δύναμη της μεταμόρφωσης των «Όχι» των λαών της Ευρώπης σε «Ναι», δηλώνοντας ότι η ΕΕ είναι ένα οικοδόμημα χτισμένο πάνω στην πορεία πολλών «όχι» που έχουν σταδιακά μετατραπεί σε μη αναστρέψιμα «ναι» στο ευρώ και την Ευρώπη. Παραδέχτηκε έμμεσα, δηλαδή, πως το ιερατείο των Βρυξελλών πετά τα «Όχι» των λαών στα σκουπίδια κι επιβάλλει τα «Ναι»…
Μόνο που η Ευρώπη των τάχα «μη αναστρέψιμων ναι» δεν είναι το απάνεμο «λιμάνι» των λαών, αλλά ο φουρτουνιασμένος ωκεανός που τα νέα κύματα των «όχι» θα φέρουν.
