▸Με αφορμή τις πρώτες 100 ημέρες του Μπάιντεν, είναι γεγονός πως ο νέος πρόεδρος μοιάζει να έχει ανοίξει τα κρατικά ταμεία, μοιράζοντας χρήμα προς επιχειρήσεις και κοινωνία. Επιμένει δε στην υψηλότερη φορολόγηση των πολύ πλούσιων, στην αύξηση του κατώτατου μισθού και τη δημιουργία σωματείων. Αυτός ο νέος «κεϊνσιανισμός» δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητος…
► «Στρατιωτικός νόμος» στη Γαλλία;
Μπορεί ο Μακρόν να έχει δανειστεί πολλά από το πρόγραμμα της Λεπέν, να έχει ενσωματώσει βασικές διατάξεις που αφορούν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη νομική «κανονικότητα» και να έχει αποδείξει ότι δεν υπολείπεται κατασταλτικού μένους, όμως η αλήθεια είναι πως η πρόταση που διατύπωσαν εκατοντάδες απόστρατοι και εν ενεργεία στρατιωτικοί της Γαλλίας ξεπερνά τον πρόεδρό της. «Η Γαλλία είναι σε κίνδυνο […], αποσυντίθεται από τις ορδές των ισλαμιστών στα προάστια, που αποκολλούν μεγάλα τμήματα του έθνους μας και τα μετατρέπουν σε περιοχές που υπάγονται σε δόγμα αντίθετο με το σύνταγμά μας», γράφουν ανάμεσα στα άλλα στην επιστολή τους. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι πρόκειται για προεκλογικό σχέδιο, ενόψει της αναμέτρησης που θα γίνει τον Απρίλιο του 2022, το οποίο η Λεπέν έσπευσε να αγκαλιάσει αμέσως. Είναι, όμως, μόνο αυτό;
► Ο Τζόνσον και ο κυνισμός των αστών
«Τέρμα πια με τα γαμ…να lockdown. Αφήστε τα πτώματα να στοιβάζονται», αυτό φέρεται να δήλωσε ο Βρετανός πρωθυπουργός τον περασμένο Νοέμβριο, αφού συμφώνησε, μετά από πολύ πίεση, σε ένα δεύτερο πακέτο περιοριστικών μέτρων, καθώς η πανδημία επέλαυνε. Δεν αμφιβάλλουμε ότι το δήλωσε — έστω κι αν η αποκάλυψη από πρώην συνεργάτες του αφορά και το ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Ήταν αυτός, άλλωστε, που επέλεξε την τακτική της «ανοσίας της αγέλης» από το πρώτο κιόλας κύμα, αφήνοντας τους Βρετανούς να πεθαίνουν μαζικά. Ο ίδιος που καπάρωσε αποκλειστικά όσα περισσότερα εμβόλια μπορούσε, αδιαφορώντας για τις ανάγκες των άλλων (όπως και ο Νετανιάχου στο Ισραήλ). Προσοχή, όμως. Μπορεί ο Τζόνσον να εκτίθεται επειδή τα λέει… χύμα, όμως αυτός είναι το αποκρουστικό πρόσωπο του καπιταλισμού, που το τελευταίο για το οποίο ενδιαφέρεται είναι η υγεία των λαών.
► Μάριο Ντράγκι, ο «ήρωας» της Ευρώπης
Νερό στο όνομα του Ντράγκι πίνουν στις Βρυξέλλες. Το ίδιο συμβαίνει και με τα μεγάλα ΜΜΕ, που αποστολή έχουν να διαμορφώνουν το κλίμα. Την αποθέωση γνώρισε ο –μη εκλεγμένος για να μην ξεχνιόμαστε– πρωθυπουργός της Ιταλίας, μετά την παρουσίαση του εθνικού σχεδίου για την αξιοποίηση των 200 περίπου δισ. ευρώ που περιμένει η χώρα από την ΕΕ. Σύμφωνα με όλους αυτούς, ο πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ αποτελεί το παράδειγμα που πρέπει να ακολουθήσουν όλοι, ώστε να προωθήσουν τις αναγκαίες «μεταρρυθμίσεις» — δηλαδή τις αντιδραστικές τομές που έχει αδήριτη ανάγκη το ευρωπαϊκό κεφάλαιο για να βγει όρθιο και να ανταπεξέλθει στον άγριο ανταγωνισμό. Όσο για τα κεφάλαια του Ταμείου Ανάκαμψης, είναι η «προίκα» που τους δίνεται για να εξαγοράσουν τη σιωπή των «κάτω», να δελεάσουν τους «πάνω» και να οικοδομήσουν νέες σταθερές συμμαχίες.
