Γιάννης Ελαφρός
Σε χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος εξελίσσεται η υπόθεση της ανακεφαλαιοποίησης της Τράπεζας Πειραιώς, ενόψει της συνέλευσης των μετόχων στις 7 Απριλίου. Η Τράπεζα Πειραιώς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του βαριά άρρωστου και αρπακτικού τραπεζικού συστήματος. Είναι η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας και σύμφωνα έχει 45% μη εξυπηρετούμενα δάνεια (Δεκέμβρης 2020), το υψηλότερο ποσοστό στην Ελλάδα. «Τίθεται θέμα χρηματοπιστωτικής σταθερότητας», είπε ο υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας στην αρμόδια επιτροπή της βουλής. Ποιος θα πληρώσει; Μην μου πείτε πως δεν ξέρετε την απάντηση…
Η Τράπεζα Πειραιώς διοικείται από ιδιωτικά κεφάλαια, με ουσιαστικό έλεγχο (όπως γράφεται στον οικονομικό τύπο) του Τζον Πόλσον, που κατέχει ποσοστό μόλις έως 9%. Το 61,3% των μετοχών της τράπεζας ανήκουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο. Το 2015 το ΤΧΣ έδωσε ένα είδος δανείου στην τράπεζα ύψους 2 δισ. ευρώ (CοCοS) και η συμμετοχή του περιορίστηκε στο 26,4%, χωρίς να μπορεί να παίζει ρόλο ακόμα και με βάση το ποσοστό του. Υπήρχε όμως η «δέσμευση», πως εάν η Πειραιώς δεν πληρώσει δύο φορές τους τόκους του δανείου, τότε αυτό μετατρέπεται σε μετοχές. Έτσι, όταν το δημόσιο επιβαρύνθηκε με ζημιά 1,1 δισ. ευρώ στα τέλη του 2020, καθώς το ΤΧΣ αποφάσισε να δεχθεί τη μη αποπληρωμή των τόκων των μετατρέψιμων ομολογιών (CoCos) πήρε μετοχές, που έφτασαν τη συμμετοχή του στο 61,3%.
Νέα πράξη στο σκάνδαλο διαρκείας των τραπεζών, χασούρα άνω του 1,1 δις. για το ΤΧΣ
Με το προκλητικό σχέδιο που προτείνει τώρα το ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς, που απ’ ότι φαίνεται έχει την έγκριση της κυβέρνησης της ΝΔ, η ανακεφαλαιοποίηση θα γίνει με τρόπο που θα στερεί ουσιαστικά από το ΤΧΣ να πάρει μέρος στην αύξηση του κεφαλαίου και να βγάλει κέρδη από την επόμενη φάση, επιστρέφοντας στη συμμετοχή του 26%! Μόνο απ’ αυτό το «κόλπο» το δημόσιο θα χάσει άμεσα το 1,1 δις. των τόκων που δεν πήρε, ενώ άλλοι υπολογισμοί μιλούν για συνολική χασούρα 2-3 δισ. ευρώ! Και τελικά μια τράπεζα που την έχει στηρίξει κυρίως το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή κυρίως τα χρήματα του λαού, θα παραμείνει στα χέρια ιδιωτικών κεφαλαίων, που τζογάρουν για πάρτη τους. Δεν είναι τυχαίο πως στο σχέδιο για την ανακεφαλαιοποίηση προβλέπεται η δυνατότητα στα στελέχη της διοίκησης για δικαιώματα προαίρεσης στην απόκτηση μετοχών (stock options)! Δηλαδή να μπορούν να πάρουν προνομιακά μετοχές και να βγάλουν κέρδη από επικείμενη άνοδο, τα διευθυντικά στελέχη ως επιβράβευση για τη χρεοκοπημένη τράπεζα!
Ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβάζει τους τόνους, με τον Α. Τσίπρα να μιλάει για «ληστεία», ακόμα και για «απιστία», ενώ ζητά συνάντηση με το ΤΧΣ. Βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται εντός της ίδιας πολιτικής, δηλαδή για τραπεζικό τομέα στήριγμα στο κεφάλαιο, κατά βάση ιδιωτικό. Εξάλλου στα τέλη του 2015, η κυβέρνησή του είχε προχωρήσει στην πλήρη επαναφορά του τραπεζικού συστήματος σε ιδιωτικά χέρια. Τότε 50 δισ. από τα δάνεια που φορτώθηκε ο λαός μέσω δημόσιου χρέους δόθηκαν στις ιδιωτικές πλέον τράπεζες, με υπόσχεση να επιστραφούν τα 16 δισ. στην πορεία. Κάτι που δεν έγινε ούτε θα γίνει με αυτή την πολιτική.
Στο πλαίσιο αυτό το αίτημα της εθνικοποίησης των τραπεζών, υπό εργατικό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση φυσικά μετά το μεγάλο φαγοπότι δεκαετιών, πρέπει να ξαναέρθει στο προσκήνιο.
Σε χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος εξελίσσεται η υπόθεση της ανακεφαλαιοποίησης της Τράπεζας Πειραιώς, ενόψει της συνέλευσης των μετόχων στις 7 Απριλίου. Η Τράπεζα Πειραιώς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του βαριά άρρωστου και αρπακτικού τραπεζικού συστήματος. Είναι η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας και σύμφωνα έχει 45% μη εξυπηρετούμενα δάνεια (Δεκέμβρης 2020), το υψηλότερο ποσοστό στην Ελλάδα. «Τίθεται θέμα χρηματοπιστωτικής σταθερότητας», είπε ο υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας στην αρμόδια επιτροπή της βουλής. Ποιος θα πληρώσει; Μην μου πείτε πως δεν ξέρετε την απάντηση…
Η Τράπεζα Πειραιώς διοικείται από ιδιωτικά κεφάλαια, με ουσιαστικό έλεγχο (όπως γράφεται στον οικονομικό τύπο) του Τζον Πόλσον, που κατέχει ποσοστό μόλις έως 9%. Το 61,3% των μετοχών της τράπεζας ανήκουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο. Το 2015 το ΤΧΣ έδωσε ένα είδος δανείου στην τράπεζα ύψους 2 δισ. ευρώ (CοCοS) και η συμμετοχή του περιορίστηκε στο 26,4%, χωρίς να μπορεί να παίζει ρόλο ακόμα και με βάση το ποσοστό του. Υπήρχε όμως η «δέσμευση», πως εάν η Πειραιώς δεν πληρώσει δύο φορές τους τόκους του δανείου, τότε αυτό μετατρέπεται σε μετοχές. Έτσι, όταν το δημόσιο επιβαρύνθηκε με ζημιά 1,1 δισ. ευρώ στα τέλη του 2020, καθώς το ΤΧΣ αποφάσισε να δεχθεί τη μη αποπληρωμή των τόκων των μετατρέψιμων ομολογιών (CoCos) πήρε μετοχές, που έφτασαν τη συμμετοχή του στο 61,3%.
Με το προκλητικό σχέδιο που προτείνει τώρα το ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς, που απ’ ότι φαίνεται έχει την έγκριση της κυβέρνησης της ΝΔ, η ανακεφαλαιοποίηση θα γίνει με τρόπο που θα στερεί ουσιαστικά από το ΤΧΣ να πάρει μέρος στην αύξηση του κεφαλαίου και να βγάλει κέρδη από την επόμενη φάση, επιστρέφοντας στη συμμετοχή του 26%! Μόνο απ’ αυτό το «κόλπο» το δημόσιο θα χάσει άμεσα το 1,1 δις. των τόκων που δεν πήρε, ενώ άλλοι υπολογισμοί μιλούν για συνολική χασούρα 2-3 δισ. ευρώ! Και τελικά μια τράπεζα που την έχει στηρίξει κυρίως το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή κυρίως τα χρήματα του λαού, θα παραμείνει στα χέρια ιδιωτικών κεφαλαίων, που τζογάρουν για πάρτη τους. Δεν είναι τυχαίο πως στο σχέδιο για την ανακεφαλαιοποίηση προβλέπεται η δυνατότητα στα στελέχη της διοίκησης για δικαιώματα προαίρεσης στην απόκτηση μετοχών (stock options)! Δηλαδή να μπορούν να πάρουν προνομιακά μετοχές και να βγάλουν κέρδη από επικείμενη άνοδο, τα διευθυντικά στελέχη ως επιβράβευση για τη χρεοκοπημένη τράπεζα!
Ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβάζει τους τόνους, με τον Α. Τσίπρα να μιλάει για «ληστεία», ακόμα και για «απιστία», ενώ ζητά συνάντηση με το ΤΧΣ. Βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται εντός της ίδιας πολιτικής, δηλαδή για τραπεζικό τομέα στήριγμα στο κεφάλαιο, κατά βάση ιδιωτικό. Εξάλλου στα τέλη του 2015, η κυβέρνησή του είχε προχωρήσει στην πλήρη επαναφορά του τραπεζικού συστήματος σε ιδιωτικά χέρια. Τότε 50 δισ. από τα δάνεια που φορτώθηκε ο λαός μέσω δημόσιου χρέους δόθηκαν στις ιδιωτικές πλέον τράπεζες, με υπόσχεση να επιστραφούν τα 16 δισ. στην πορεία. Κάτι που δεν έγινε ούτε θα γίνει με αυτή την πολιτική.
Στο πλαίσιο αυτό το αίτημα της εθνικοποίησης των τραπεζών, υπό εργατικό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση φυσικά μετά το μεγάλο φαγοπότι δεκαετιών, πρέπει να ξαναέρθει στο προσκήνιο.
