▸Ο πρωθυπουργός της Ινδίας μπορεί να δηλώνει φανατικός εθνικιστής, όμως σίγουρα δεν μπορεί ούτε θέλει να προστατέψει τον λαό της χώρας του, τόσο από την πανδημία –η οποία κυριολεκτικά θερίζει τις τελευταίες εβδομάδες– όσο και από τις ορέξεις του κεφαλαίου, το οποίο υπηρετεί πιστά, προκαλώντας την οργή εκατομμυρίων αγροτών και εργατών. Η δεύτερη πολυπληθέστερη χώρα του πλανήτη βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.
► Πράσινοι για την καγκελαρία!
Ολοταχώς προς την καγκελαρία μοιάζουν να οδεύουν οι Πράσινοι της Γερμανίας, ενόψει και των εκλογών της 26ης Σεπτεμβρίου. Ειδικά μετά την επιλογή του Άρμιν Λάσετ ως υποψήφιου καγκελαρίου που έκανε η Χριστιανική Ένωση CDU-CSU, όπως επέβαλαν οι εσωκομματικοί συσχετισμοί που αγνόησαν το γεγονός ότι η δημοφιλία του είναι λίγο πάνω από το… μηδέν, το μέχρι πρόσφατα άπιαστο όνειρο των Πρασίνων μοιάζει πιο ρεαλιστικό παρά ποτέ. Έχοντας επιλέξει την περασμένη Δευτέρα τη δική τους υποψήφια στο πρόσωπο της Αναλένα Μπέρμποκ, είδαν τις δημοσκοπήσεις να τους δίνουν για πρώτη φορά την πρωτιά και μάλιστα με ευρεία διαφορά από τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Βαυαρούς εταίρους τους — οι οποίοι μοιάζουν έντονα δυσαρεστημένοι για το γεγονός ότι ο δικός τους ηγέτης, Μάρκους Ζέντερ, έφαγε «μαύρο» από το κόμμα της Μέρκελ.
► Δοκιμασμένη συστημική «συνταγή» …
Μην φανταστείτε, πάντως, ότι έχουμε να κάνουμε με κάποιου είδους αντισυστημικό κόμμα, από αυτά που μας έχουν συνηθίσει το τελευταίο διάστημα να κάνουν την εμφάνισή τους σε διάφορες χώρες, μεγάλες και μικρές, σαρώνοντας στις εκλογές. Οι Πράσινοι, άλλωστε, αποτελούν μια παραδοσιακή και δοκιμασμένη πολιτική δύναμη στη Γερμανία – συμμετέχουν ή έχουν συμμετάσχει στις κυβερνήσεις περισσότερων από 10 κρατιδίων, ενώ ήταν εταίροι και του SPD στην κυβέρνηση Σρέντερ το πρώτο μισό της δεκαετίας του 2000. Παράλληλα, έχουν πλέον αποτινάξει από πάνω τους και από το πρόγραμμά τους οτιδήποτε πραγματικά αριστερό ή ριζοσπαστικό. Έτσι, δικαίως η πλειοψηφία των διευθυντικών στελεχών των γερμανικών επιχειρήσεων δηλώνει ότι προτιμά ως καγκελάριο την Μπεέρμποκ από τον Λάσετ, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση. Το επιβάλει, εκτός των άλλων, και η «πράσινη στροφή» στην οικονομία…
► Μακρόν vs Λεπέν, μέρος δεύτερο
Στη Γαλλία, στο μεταξύ, ένας χρόνος έχει απομείνει μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2022 και όλα δείχνουν ότι θα έχουμε το δεύτερο μέρος της πολιτικής «μονομαχίας» ανάμεσα στον Εμανουέλ Μακρόν και την Μαρίν Λεπέν. Όπως και το 2017, μάλιστα, η Λεπέν έχει σοβαρές πιθανότητες να κερδίσει στον πρώτο γύρο, όμως η συσπείρωση του «δημοκρατικού τόξου» πιθανότατα θα της στερήσει την προεδρία – παρά το «ρεκτιφιέ» που έχει επιχειρήσει ώστε να μην φαντάζει πολύ ακροδεξιά, αλλά και τη βαθιά αντιπάθεια μεγάλου μέρους της κοινωνίας απέναντι στον νυν πρόεδρο, που είναι πιθανό να αυξήσει σημαντικά την αποχή. Δύο πράγματα είναι, πάντως, σίγουρα: Αφενός, ότι Μακρόν και Λεπέν έχουν ανατρέψει πλήρως το παραδοσιακό πολιτικό σκηνικό του δικομματισμού Σοσιαλιστών και Ρεπουμπλικάνων. Και αφετέρου, ότι οι θέσεις τους σε πολλά θέματα είναι τόσο παραπλήσιες, ώστε τους κάνουν να μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό.
