Γιάννης Ελαφρός
«Ο ΣΥΡΙΖΑ μόνο το τελευταίο τριήμερο οργάνωσε 31 συγκεντρώσεις σε πλατείες όλης τη χώρας, αγνοώντας πλήρως τα υγειονομικά μέτρα!» Τάδε έφη το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας (16/3). Συνηθισμένο στη διασπορά fake news το κυβερνών κόμμα διαδίδει πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πίσω από τις κινητοποιήσεις. Βέβαια, ξέρουν πολύ καλά, τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο βαθιά βυθισμένος στον καναπέ της «υπεύθυνης αντιπολίτευσης» που τον έχει πάρει ο ύπνος της συναίνεσης.
Μετά την ορμητική έξοδο χιλιάδων διαδηλωτών στις γειτονιές, η ΝΔ «ενοχοποιεί» τον ΣΥΡΙΖΑ παρότι είχε παθητικό ρόλο
Γιατί όμως η ΝΔ αποδίδει το ανερχόμενο και δυναμικό κίνημα στον δήθεν βασικό της εχθρό; Τέσσερις είναι οι λόγοι. Πρώτο, θεωρεί πως με την κατηγορία της υποτιθέμενης διοργάνωσης κινητοποιήσεων εν μέσω πανδημίας μπορεί άμεσα ο ΣΥΡΙΖΑ να χάσει σε ένα σχετικά συντηρητικό κοινό που ταλαντεύεται μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ ακόμα και ΝΔ. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο πως ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εξυμνούσε την επιτροπή των «ειδικών» και τη λογική των lockdown μέχρι πρότινος, έχει αποφύγει να καλέσει σε κινητοποιήσεις, ακόμα και στο Πολυτεχνείο.
Δεύτερο, εκτιμά πως υποχρεώνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ να διαψεύδει διαρκώς πως καλεί σε κινητοποιήσεις, και πιέζοντάς τον παραπέρα σε «υπευθυνότητα», στρέφει ολόκληρο το πολιτικό σκηνικό προς τα δεξιά, διαμορφώνοντας ένα σκηνικό δεξιόστροφης συναίνεσης, στο οποίο σε τελική ανάλυση μπορεί να επικρατήσει ο πιο αυθεντικός νεοσυντηρητικός Κ. Μητσοτάκης.
Τρίτο, με αυτό τον τρόπο ενισχύεται ο δικομματικός χαρακτήρας του αστικού πολιτικού συστήματος, πράγμα που τελικά διευκολύνει και τους δύο βασικούς πόλους, τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Εάν εμφανίζεται παρεμβατικός ο ΣΥΡΙΖΑ, διευκολύνεται και το Μαξίμου να συσπειρώσει υπό τη ΝΔ τη «δεξιά πολυκατοικία», παρά τη δυσαρέσκεια.
Τέταρτο, η ΝΔ είναι συστημικός παίκτης. Ξέρει πως πραγματικά επικίνδυνο για το σύστημα δεν είναι η όποια ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν έχει ξεπεράσει ακόμα την εκλογική ήττα του 2019 (και βασικά τη μνημονιακή τραγωδία 2015-19), αλλά η ανάδυση ενός νέου πολιτικού και κοινωνικού ρεύματος με ανατρεπτικά και νεανικά χαρακτηριστικά, μέσα στο οποίο κολυμπάει η αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά, όπως φάνηκε και στις γειτονιές.
Ο δικομματισμός όπως και το ταγκό θέλει δύο. Όσο κι αν υψώνουν τους τόνους στην μεταξύ τους αντιπαράθεση, η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθούν τα βήματα του χορού. Κι αν κάνουν τις δικές τους «φιγούρες», διαφορετικές το κάθε κόμμα για να ξεχωρίζει (προς τα δεξιά η ΝΔ, προς τ’ αριστερά ο ΣΥΡΙΖΑ), το νταούλι το κτυπούν οι αγορές, η ΕΕ και το κεφάλαιο.
