Συνεχίζεται το πογκρόμ της καταστολής εναντίον των νέων της Τυνησίας, της μοναδικής ουσιαστικά χώρας όπου παραμένει ζωντανή και ορατή η σπίθα της Αραβικής Άνοιξης, δέκα χρόνια μετά. Το κίνημα αντέχει και ζητά συμπαράσταση από τους αγωνιστές όλων των χωρών — και της Ελλάδας.
Η νεολαία στα κάγκελα στη γειτονιά μας.
► Μαζική πολιτική ανυπακοή στη Μιανμάρ
Με μαζική πολιτική ανυπακοή απαντούν χιλιάδες κάτοικοι της Μιανμάρ, ανάμεσά τους γιατροί και νοσηλευτές σε δεκάδες νοσοκομεία, στο στρατιωτικό πραξικόπημα που έγινε την περασμένη Δευτέρα, με αποτέλεσμα να βρεθούν στη φυλακή πολλοί πολιτικοί, όπως και η επικεφαλής του μεγαλύτερου κόμματος (NLD), που επικράτησε σαρωτικά στις εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου, Αούνγκ Σαν Σούου Κι. Ωστόσο, όσο κατηγορηματική είναι η καταδίκη του πραξικοπήματος (ο στρατός κατείχε την εξουσία συνολικά 30 χρόνια μετά την ανεξαρτησία της χώρας το 1948), άλλο τόσο δύσκολα μπορεί κανείς να εκφράσει αλληλεγγύη στη διωκόμενη πολιτικό (που ήταν φυλακισμένη την περίοδο 1989-2010) και κάτοχο του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης από το 1991, καθώς ήταν αυτή που πρωταγωνίστησε στο πογκρόμ κατά της μουσουλμανικής μειονότητας των Ροχίνγκια, το 2017, το οποίο έλαβε πρακτικά τη μορφή εθνοκάθαρσης.
► Το νερό μπαίνει χρηματιστήριο
Ίσως κάποιοι θεωρούσαν υπερβολές και φαντασιώσεις τις προειδοποιήσεις ότι ο καπιταλισμός είναι τόσο αδίστακτος, ειδικά στις κρίσεις του, ώστε δεν θα διστάσει να εκμεταλλευτεί ακόμη και το νερό που πίνουμε και τον αέρα που αναπνέουμε. Μάλλον ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουν, καθώς, όπως διαβάζουμε, στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων (τι άλλο είναι το νερό, άλλωστε;) του Σικάγο έχει φτιαχτεί ήδη ειδικός δείκτης, ο οποίος αφορά επενδύσεις σε προθεσμιακά συμβόλαια νερού. Έτσι, λένε, οι επενδυτές –που μπορεί να είναι και αγρότες– «κλειδώνουν» από τώρα τις τιμές που θα αγοράσουν μελλοντικά το νερό, ακόμη και σε περίοδο λειψυδρίας. Το επιχείρημα είναι φαιδρό, αφενός, επειδή αν λείψει το νερό δεν έχει νόημα τι γράφει το συμβόλαιο και, αφετέρου, επειδή είδαμε τι έχει συμβεί με τα άλλα «εμπορεύματα» που έχουν μπει στα χρηματιστήρια.
►Μ. Ντράγκι, ο λύκος που φυλάει τα πρόβατα
Το ιταλικό πολιτικό σύστημα δεν μπορεί πλέον να καλύπτει την κρίση του –τη «δομική κρίση», όπως διαπιστώνουν τα περισσότερα ΜΜΕ της χώρας– πίσω από την πανδημία και την ανάγκη συστράτευσης για να ξεπεραστεί. Ο Ματέο Ρέντσι φαίνεται πως ήξερε καλά τι έκανε, όταν αποφάσιζε να ρίξει την κυβέρνηση Κόντε, καθώς μετά το ναυάγιο της διαμεσολάβησης που επιχείρησε ο πρόεδρος της δημοκρατίας, ήρθε η ώρα να ακουστεί καθαρά το όνομα που ψιθυριζόταν εδώ και πολλούς μήνες στα «σαλόνια» της Ρώμης και των Βρυξελλών. Από την Τετάρτη, εντολοδόχος πρωθυπουργός είναι ο πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, που έχει σκοπό να σχηματίσει «κυβέρνηση τεχνοκρατών», με κύριο καθήκον να διασφαλίσει τη χρηστή διαχείριση των 200 και πλέον δισ. που αναλογούν στην Ιταλία από το Ταμείο Ανάκαμψης. Σιγά που θα τα άφηναν στον οποιονδήποτε!
