Τα κουρέλια της Αραβικής Άνοιξης τραγουδάνε και διεκδικούν ακόμα, δεν δέχονται ότι ηττήθηκαν και ελπίζουν στους αγώνες για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτή την εβδομάδα ήταν ο λαός της Αλγερίας που πήρε τη σκυτάλη, βγαίνοντας στους δρόμους κατά χιλιάδες, ενάντια στο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τον στρατό, στην επέτειο των δύο ετών από την εξέγερση κατά του Μπουτεφλίκα.
► Πάλι χαμένοι Αφροαμερικανοί-Λατίνοι
Μία από τις συνέπειες που είχε η πανδημία στις ΗΠΑ είναι ότι μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2020, δηλαδή προτού ξεσπάσει το δεύτερο και πιο φονικό κύμα της, το μέσο προσδόκιμο ζωής μειώθηκε κατά ένα ολόκληροsvv έτος — από τα 78,8 που ήταν το 2019 στα 77,8. Υπάρχει, όμως, μια ακόμη είδηση μέσα στην –ούτως ή άλλως σημαντική– παραπάνω είδηση, που είναι ότι το προσδόκιμο ζωής για τις μειονότητες των Αφροαμερικανών και των Λατίνων υποχώρησε κατά πολύ περισσότερο: Κατά 2,7 έτη για τους πρώτους, με αποτέλεσμα να φτάσει στα 72 και κατά 1,9 για τους δεύτερους, για να διαμορφωθεί στα 79,9. «Έχουμε να δούμε κάτι ανάλογο από το πρώτο μισό του 20ου αιώνα» δήλωσε η υπεύθυνη του Εθνικού Κέντρου Στατιστικών Υγείας, που έκανε την έρευνα. Και πού είστε ακόμη…
► Και ο Σαλβίνι ορκίστηκε στον Ντράγκι
Όλο το αστικό πολιτικό σύστημα της Ιταλίας (πλην νεοφασιστών) στο πλευρό του Ντράγκι. Οι Δημοκρατικοί και ο αποστάτης πρώην ηγέτης τους Ρέντσι. Ο Μπερλουσκόνι και το δήθεν αντισυστημικό Κίνημα Πέντε Αστέρων. Όλα τα μικρά κόμματα της βουλής. Και φυσικά, ο Ματέο Σαλβίνι. Ο επικεφαλής της Λίγκας του Βορρά, που δεν ήθελε ούτε να δει στα μάτια του την ΕΕ και το ευρώ, ενώ είχε χαρακτηρίσει τον νυν πρωθυπουργό συνένοχο στο σχέδιο που είχε στόχο να κατακρεουργηθεί η Ιταλία. Τώρα, όμως, μπήκε και αυτός στο κόλπο. «Θέλω να είμαι εκεί που παίρνονται οι αποφάσεις για το πώς θα διατεθούν τα χρήματα από την ΕΕ», είπε κυνικά, δηλώνοντας «πραγματιστής». Παράλληλα, θέτει υποψηφιότητα για να γίνει αποδεκτός από το σύστημα, ακόμη και ως πρωθυπουργός μελλοντικά. Η «σοβαρή Ακροδεξιά» είναι εδώ.
► Ο λαός πληρώνει τα σχέδια του Ερντογάν
Σάλος έχει ξεσπάσει στην Τουρκία σε βάρος του Ερντογάν μετά τον θάνατο 13 στρατιωτών, χωροφυλάκων και πρακτόρων που ήταν αιχμάλωτοι του ΡΚΚ, σε μεγάλη επιχείρηση του τουρκικού στρατού στο έδαφος του Ιράκ. Ο ίδιος προσπαθεί φυσικά να ρίξει την ευθύνη στους Κούρδους αντάρτες, κατηγορώντας τους ότι εκτέλεσαν εν ψυχρώ τους αιχμαλώτους. Δεν φαίνεται να τον πιστεύουν, όμως, ούτε η τουρκική κοινωνία που βλέπει να πολλαπλασιάζονται οι άδικες απώλειες των δικών της παιδιών στους πολέμους του «σουλτάνου», ούτε η αντιπολίτευση, ούτε καν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Όλοι γνωρίζουν
ουσιαστικά ότι οι Τούρκοι ισοπέδωσαν τα κρησφύγετα του ΡΚΚ στα βουνά και όποιον πάρει ο χάρος. Όπως καταλαβαίνουν και ότι το κόστος από τον μεγαλοϊδεατισμό και τον αναθεωρητισμό του Ερντογάν θα αυξηθεί, καθώς η Τουρκία έχει πολλούς ανταγωνιστές στην περιοχή.
