Γιώργος Μιχαηλίδης
Η ορκωμοσία του Τζο Μπάιντεν δεν θύμιζε, σε τίποτα σχεδόν, ανάλογες περιστάσεις στην αμερικάνικη ιστορία. Για πρώτη φορά, ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν παρέστη στο τελετουργικό ανάληψης της εξουσίας από τον νέο πρόεδρο. Αντιθέτως, παρόντες δήλωσαν χιλιάδες στρατιώτες της εθνοφρουράς, στέλνοντας το μήνυμα ότι η εσωτερική πόλωση δεν έληξε με τη διάλυση της πολιορκίας του Καπιτωλίου από τους οπαδούς του Τραμπ. Μάλιστα, όλη την προηγούμενη εβδομάδα δεκάδες άρθρα στα μεγαλύτερα ΜΜΕ των ΗΠΑ αφορούσαν στις συλλήψεις οπαδών του Τραμπ και την αποκάλυψη της ταυτότητας αρκετών εκ των καταληψιών του Καπιτωλίου. Σημαντική λεπτομέρεια: ανάμεσά τους υπήρχαν αρκετοί στρατιωτικοί και αστυνομικοί.
Με το έθνος διχασμένο, η άσκηση της εξωτερικής πολιτικής εκ μέρους του νέου προέδρου των ΗΠΑ θα αποτελέσει πρόκληση. Ίσως γι’ αυτό στη διάρκεια της ορκωμοσίας η λέξη «ενότητα» ακούστηκε τόσες φορές. Η μερίδα που στηρίζει τη λογική Μπάιντεν στις διεθνείς σχέσεις θεωρεί ως προτεραιότητα την αποκατάσταση της εικόνας των ΗΠΑ διεθνώς ως της δυνατότερης και πιο φερέγγυας υπερδύναμης, ικανής να παρεμβαίνει αποτελεσματικά, να δημιουργεί γερές συμμαχίες και να μην επιτρέπει την αμφισβήτηση της πρωτοκαθεδρίας της. Επειδή, δε, η παράταξη του Μπάιντεν θεωρεί ότι η διακυβέρνηση Τραμπ έχει υπάρξει καταστροφική ως προς τα παραπάνω, δηλώνει με κάθε τρόπο πως η αλλαγή κατεύθυνσης θα γίνει αισθητή άμεσα. Από τον τρόπο που σκιαγραφούνται οι βασικές επιλογές μέσα από την αρθρογραφία στα μεγάλα ΜΜΕ της χώρας και τον λόγο του ίδιου του προέδρου, μπορούμε να περιμένουμε μία πιο πολυσύνθετη ενεργοποίηση διπλωματικών κινήσεων, επίσημων και παρασκηνιακών, η οποία αναμένεται να γίνει ιδιαίτερα αισθητή στον ευρωπαϊκό χώρο, αφού οι Ευρωπαίοι θεωρούνται λίγο-πολύ εγκαταλειφθέντες σύμμαχοι από τον Τραμπ.
Από εκεί και πέρα, ο μεγάλος αντίπαλος εξακολουθεί να είναι η Κίνα, με τη Ρωσία να υποχωρεί σχετικά στη λίστα των επικίνδυνων ανταγωνιστών της αμερικάνικης ισχύος, ενώ φαίνεται πως θα επιχειρηθεί το εκ νέου άνοιγμα διαύλου με το Ιράν. Δεν είναι τυχαίο ότι μία από τις πρώτες ειδήσεις αφορούσε την πρόθεση απεμπλοκής των ΗΠΑ από τη σύγκρουση στην Υεμένη με την απόσυρση στήριξης στη Σ. Αραβία. Αντιθέτως, την ίδια τύχη δεν φαίνεται να έχουν Βενεζουέλα και Κούβα. Η διαρροή ότι ο Μπάιντεν προτίθεται να αναγνωρίσει την «κυβέρνηση Γκουαϊδό» ως νόμιμη είναι μάλλον ενδεικτική.
