Γιώργος Παυλόπουλος
▸Οι αγώνες μπορούν να δικαιώνονται, ακόμη και απέναντι στην πιο σκληρή αντίδραση και άγρια καταστολή. Αυτό απέδειξε ο λαός της Χιλής στο δημοψήφισμα της Κυριακής, εγκρίνοντας με συντριπτική πλειοψηφία και ποσοστό κοντά στο 80%, τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος, που θα αντικαταστήσει το ισχύον, το οποίο έχει τις ρίζες του στην αιμοσταγή δικτατορία του Αουγκούστο Πινοσέτ.
Ταυτόχρονα, όμως, οι Χιλιανοί αποφάσισαν, με εξίσου ευρεία πλειοψηφία, ότι αυτοί οι οποίοι θα συζητήσουν και θα καταλήξουν στο σχέδιο για το νέο σύνταγμα θα είναι εξ’ ολοκλήρου εκλεγμένοι από τον λαό. Αυτό, άλλωστε, ήταν το δεύτερο ερώτημα στο χθεσινό δημοψήφισμα – εάν τα 155 μέλη της Συντακτικής Συνέλευσης θα αποτελούνται αποκλειστικά από εκλεγμένους ή το ήμισυ του σώματος θα προέρχεται από τους νυν βουλευτές.
Πλέον, το επόμενο βήμα και ταυτόχρονα η επόμενη μεγάλη μάχη θα είναι η διαδικασία εκλογής των μελών της Συνέλευσης, η οποία τυπικά πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως τον Απρίλιο του 2021. Κι αυτό διότι είναι φανερό ότι οι δυνάμεις της Δεξιάς και της αντίδρασης θα επιχειρήσουν να «νοθεύσουν» όσο περισσότερο μπορούν τη λαϊκή βούληση (σημειώνεται ότι οι αποφάσεις στη Συνέλευση απαιτούν πλειοψηφία δύο τρίτων) και, στην καλύτερη γι’ αυτές περίπτωση, να αποκτήσουν την πλειοψηφία στο νέο σώμα.
Θα το κάνουν δε παίζοντας και το χαρτί της συμφιλίωσης και της ενότητας, όπως φάνηκε και από τις πρώτες δηλώσεις του προέδρου, Σεμπαστιάν Πινιέρα: «Μέχρι σήμερα, το σύνταγμα μας χώριζε. Από σήμερα, πρέπει όλοι να εργαστούμε μαζί ώστε το νέο σύνταγμα να αποτελέσει το ισχυρό πλαίσιο της ενότητας, της σταθερότητας και του μέλλοντος της Χιλής».
Όσο για τις δυνάμεις της Αριστεράς, που πρωταγωνίστησαν στους ηρωικούς αγώνες των προηγούμενων μηνών, έχουν επίσης να απαντήσουν τα δικά τους σημαντικά διλήμματα. Θα τοποθετήσουν τον πήχη ψηλά, στοχεύοντας σε μια ριζική τομή και ένα μεγάλο βήμα προς τη συνολική ανατροπή για μιαν άλλη κοινωνία ή θα οδηγηθούν σε ένα επώδυνο συμβιβασμό, όπως ήδη ζητούν ορισμένοι;
