Αγριεύει η αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο επιχειρηματικούς γίγαντες των ΗΠΑ — τα αφεντικά της Tesla και της Amazon, Έλον Μασκ και Τζεφ Μπέζος. Το τελευταίο επεισόδιο έρχεται με ένα «τιτίβισμα» του πρώτου –ο οποίος μετατρέπεται και σε… εργολάβο των διαστημικών πτήσεων– που ζητά να «σπάσει» η εταιρία του δεύτερου, καθώς αποτελεί μονοπώλιο. Προφανώς
θα υπάρξει απάντηση.
Καταστροφή μνημείων για εξορύξεις
Σε… «καθαρή παρεξήγηση» οφείλεται σύμφωνα με τη διοίκηση της Rio Tinto –μιας από τις μεγαλύτερες εξορυκτικές εταιρείες παγκοσμίως– η καταστροφή ενός ιερού τόπου μεγάλης αρχαιολογικής αξίας των Αυστραλών Αβοριγίνων, ένα σύμπλεγμα σπηλαίων με ιστορία 46.000 ετών, τον περασμένο μήνα. Πρέπει να σημειωθεί ότι η καταστροφή, που είχε στόχο την εκμετάλλευση του πλούσιοιυ κοιτάσματος σιδηρομεταλλεύματος που βρίσκεται στο ίδιο σημείο, έγινε με την έγκριση της κυβέρνησης, η οποία σπανίως απορρίπτει σχετικά αιτήματα των εταιρειών — ενώ από τη στιγμή που θα δοθεί το πράσινο φως, οι φυσικοί «κληρονόμοι» των πολύτιμων περιοχών δεν έχουν δικαίωμα ένστασης. «Ας μην κοιτάμε πίσω, θέλουμε να φτιάξουμε τις σχέσεις μας με τους ιθαγενείς», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, ανυπομονώντας, προφανώς, να συνεχίσει τις εκσκαφές και εξορύξεις.
Ποιος θυμάται την Τιενανμέν;
Χωρίς σχεδόν κανείς να το πάρει χαμπάρι πέρασε η φετινή 4η Ιουνίου, η 31η επέτειος από τη βίαιη και αιματηρή καταστολή της εξέγερσης στην πλατεία Τιενανμέν του Πεκίνου. Οι λόγοι γι’ αυτό είναι αρκετοί: Από τη μία, η απειλή της πανδημίας, την οποία αξιοποίησε το κινεζικό καθεστώς, προκειμένου να απαγορεύσει τη συγκέντρωση που ετοίμαζαν οι οπαδοί της ανεξαρτησίας του Χονγκ Κονγκ και να διαλύσει τους σχετικά λίγους που μαζεύτηκαν. Από την άλλη, το γεγονός ότι οι Αμερικανοί είναι πολύ απασχολημένοι με τις εξελίξεις στο εσωτερικό τους και δεν έχουν τη δυνατότητα να κατηγορήσουν τους Κινέζους, χωρίς να κινδυνεύσουν να τους γυρίσει μπούμερανγκ. τέλος, η απροθυμία των περισσότερων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να κλιμακώσουν
την αντιπαράθεση με το Πεκίνο, σε μια περίοδο που μοιάζουν να το έχουν περισσότερη ανάγκη.
Πετάνε, πετάνε, τα χρηματιστήρια!
Δεν έχουν περάσει παρά μερικές εβδομάδες από τη στιγμή που οι δείκτες των μεγάλων χρηματιστηρίων, σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Ασία, κατακρημνίζονταν καθημερινά, ο-
δηγώντας πολλούς στο συμπέρασμα πως πρόκειται για ένα «κραχ» διαρκείας. Η σημερινή εικόνα, όμως, δείχνει πως έπεσαν έξω, καθώς όλες σχεδόν οι κεφαλαιαγορές όχι απλώς έχουν καλύψει πλήρως τις απώλειες αλλά σημειώνουν κέρδη σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2019. Ειδικά στην Αμερική, η άνοδος κλιμακώνεται από το 3% για τον γενικό δείκτη μέχρι και το 27% για τις τεχνολογικές εταιρείες. Φαίνεται, τελικά, ότι στην εποχή μας η εικόνα των χρηματιστηρίων δεν μπορεί να αποτελεί το βασικό κριτήριο για την πορεία των καπιταλιστικών οικονομιών, καθώς υπάρχει τόσο σωρευμένο κεφάλαιο που αναζητεί διέξοδο και κερδοφορία εκτός παραγωγής, που τους προσφέρει ατελείωτα καύσιμα.
