Μετά το Πάσχα, σειρά παίρνει το καλοκαίρι. Πώς, όμως; Αρκετοί ειδικοί λένε ότι κάποια περιοριστικά μέτρα πρέπει να συνεχιστούν. Όμως, τα σχέδια που γίνονται στην Ιταλία για εγκατάσταση γυάλινων κλουβιών στις παραλίες μοιάζουν με παρωδία. Εκτός αν κάποιοι σκέφτηκαν ότι είναι ευκαιρία να βάλουν διόδια και στις ελεύθερες παραλίες που έχουν απομείνει για τα μπάνια του λαού…
Η μεγάλη αγωνία του Ντ. Τραμπ…
Το τι επιδιώκουν όλες οι κυβερνήσεις με τις πενταροδεκάρες που (στη συντριπτική πλειοψηφία) δίνουν στον λαό για να τα φέρει βόλτα με την κρίση είναι γνωστό. Αυτό, όμως, που κάνει ο Τραμπ δεν έχει, για μια ακόμη φορά, προηγούμενο: Στις επιταγές οι οποίες έχουν αρχίσει να φτάνουν στους Αμερικανούς, αξίας 1.200 δολαρίων το κεφάλι, αναγράφεται το… όνομά του στη θέση του εντολέα! Κάτι σαν να λέμε ότι τους τα δίνει από δικά του λεφτά (που και πάλι δεν είναι δικά του…) και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα λεφτά των φορολογουμένων. Φυσικά, για τον ίδιο όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα, καθώς αυτό που προέχει είναι να κερδίσει τις εκλογές του Νοεμβρίου. Ευτυχώς που υπάρχει ο Τραμπ, πάντως, γιατί από «τρελό» μαθαίνεις συνήθως την αλήθεια – πώς λειτουργεί πραγματικά ο καπιταλισμός.
… η απειλή κραχ στην οικονομία…
Η αγωνία του προέδρου είναι, βεβαίως, απολύτως λογική. Το μεγάλο του όπλο μέχρι να ξεσπάσει η πανδημία, δηλαδή η ακμάζουσα (στους δείκτες) οικονομία, το ιστορικά χαμηλό επίπεδο ανεργίας και ο καλπασμός του χρηματιστηρίου, μοιάζει να έχει… μπλοκάρει για τα καλά και κινδυνεύει να εκραγεί στα χέρια του. Τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες οι νέες αιτήσεις για επιδόματα ανεργίας πλησίασαν τα 20 εκατομμύρια (!), ενώ τον Μάρτιο οι λιανικές πωλήσεις (η κινητήρια δύναμη της αμερικανικής οικονομίας) υποχώρησαν κατά 8,7% και η βιομηχανική παραγωγή κατά 5,4%, που είναι τα υψηλότερα ποσοστά από το 1992 και το 1946 αντιστοίχως. Έτσι, οι εκτιμήσεις για την συρρίκνωση του ΑΕΠ το πρώτο τρίμηνο φτάνουν και το 9-10%, ενώ η Γουόλ Στριτ εξακολουθεί να «κρατιέται» μόνο από τα δισ. δολάρια που τυπώνει διαρκώς η κεντρική τράπεζα.
… και η υπόκλιση του Σάντερς
Απέναντι σε αυτά, οι Δημοκρατικοί συσπειρώνονται, βλέποντας φως στην άκρη του τούνελ και μια (απρόσμενη, μέχρι πρόσφατα) ελπίδα να επικρατήσουν στις εκλογές. Έτσι, έστω και με μισή καρδιά, δηλώνουν την υποστήριξή τους στο «κουτσό άλογο» Τζο Μπάιντεν – από τον Μπαράκ Ομπάμα που έρχεται να στηρίξει τον πρώην αντιπρόεδρό του μέχρι τους Ελίζαμπεθ Γουόρεν και Μπέρνι Σάντερς, που δήλωσαν απλοί στρατιώτες στη μάχη. Την πιο κρίσιμη στιγμή, όλες οι δήθεν αγεφύρωτες διαφορές και οι μεγαλεπήβολες προτάσεις υπέρ των «πολλών» ξεχάστηκαν, στο όνομα της προσπάθεια να ηττηθεί ο Τραμπ, έστω κι αν οι πάντες γνωρίζουν – έστω και κατά βάθος… – ότι ο δρόμος του προς τον Λευκό Οίκο άνοιξε από την πολιτική των Ομπάμα και Μπάιντεν. Τα όρια της «αριστερής πτέρυγας» αποκαλύφθηκαν για μια ακόμη φορά…
