Ο εμπαιγμός με το μοντέλο των voucher

Ελένη Τριανταφυλλοπούλου Γιώργος Φουντούλης ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ Δώρα εκατομμυρίων ευρώ από την κυβέρνηση στην ιδιωτική εκπαίδευση, ψίχουλα και κοροϊδία στους «ωφελούμενους» επιστήμονες Κάθε μέρα που περνάει, τα προβλήματα που σχετίζονται με τη φτώχεια και την ανεργία αναδεικνύονται σε σημαντικότατη πτυχή της τρέχουσας κατάστασης. Όλο και περισσότεροι/ες εργαζόμενοι/ες συνειδητοποιούν ότι τα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης έχουν ως κύριο «ωφελούμενο» την εργοδοσία, ενώ καθιστούν ακόμα πιο ευέλικτες τις εργασιακές σχέσεις. Με πρόσχημα την αντιμετώπιση της πανδημίας προωθούνται απολύσεις, η αναστολή εργασίας, η εκ περιτροπής απασχόληση, ενώ ανθεί η «μαύρη εργασία», η υπερεργασία, αλλά και η κάθε λογής εργοδοτική αυθαιρεσία. Την ίδια στιγμή, η κρίση αξιοποιείται ως ευκαιρία από την κυβέρνηση και τα αστικά επιτελεία για να στηριχθούν με κάθε τρόπο τα επιχειρηματικά συμφέροντα και ο ιδιωτικός τομέας. Μετά τα δώρα εκατομμυρίων σε «κολλητούς» εργοστασιάρχες, εργολάβους, κλινικάρχες, καναλάρχες, έρχονται τα προγράμματα των voucher τηλεκατάρτισης για τους αυτοαπασχολούμενους επιστήμονες για να στηριχθούν αυτή τη φορά και τα κυκλώματα των ιδιωτικών Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ). Το ποσό διόλου ευκαταφρόνητο: 192.965.940 ευρώ για 180.342 «ωφελούμενους» επιστήμονες. Από αυτά τα λεφτά, 470 ευρώ για κάθε καταρτιζόμενο, δηλαδή συνολικά 84.760.740 ευρώ πάνε στα ΚΕΚ και ειδικά στις –μετρημένες στο χέρι– συνεργαζόμενες με αυτά ιδιωτικές εταιρείες που διαθέτουν πλατφόρμα-σύστημα τηλεκατάρτισης, καθώς και στις διάφορες εταιρείες πιστοποίησης. Ένα ποσοστό της τάξεως του 44% πηγαίνει δηλαδή στους «ημετέρους», καθιστώντας φανερό ότι το πρόγραμμα λειτουργεί ως προκάλυμμα για τη διασπάθιση χρήματος. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο κονδύλι δεν προέρχεται αυτή την στιγμή από κάποιο ΕΣΠΑ. Στο σχετικό έγγραφο που δημοσιεύθηκε στη «Διαύγεια», αναγράφεται ότι  το συγκεκριμένο πρόγραμμα «δύναται να» χρηματοδοτηθεί από τα κοινοτικά ταμεία κάποια στιγμή στο μέλλον, στο βαθμό που κριθεί η δαπάνη επιλέξιμη. Σε κάθε όμως περίπτωση, η ουσία παραμένει η ίδια: η κυβέρνηση στερεί χρήματα από τον κάθε δικαιούχο, αλλά και από άλλες πληττόμενες ομάδες που αυτή τη στιγμή βρίσκονται χωρίς κανένα δίχτυ προστασίας, όπως είναι οι χιλιάδες εγγεγραμμένοι άνεργοι, για να εξυπηρετήσει κάποιες ιδιωτικές εταιρείες. Και η «εξυπηρέτηση» αυτή, που γίνεται με ζεστό δημόσιο χρήμα και αποτελεί μέρος του πληρωμένου χίλιες φόρες από τον ελληνικό λαό πλεονάσματος, συμπυκνώνει όλη την πολιτική της ΝΔ την τρέχουσα περίοδο: αφήνει νηστικούς τους αυτοαπασχολούμενους επιστήμονες, χορτάτους τους ιδιοκτήτες των ΚΕΚ και των λοιπών εταιρειών, ενώ ανοίγει και άλλο την όρεξη σε ορισμένους εργοδότες, που σκέφτονται να αφαιρέσουν τα 600 ευρώ από τους μισθούς των εργαζόμενων με δελτίο παροχής υπηρεσιών, μετατρέποντας το voucher σε ένα ακόμα επίδομα της εργοδοσίας! Δεδομένου ότι η πληρωμή γίνεται με το κεφάλι, ένας άγριος ανταγωνισμός εκτυλίσσεται ανάμεσα στα ΚΕΚ, τα οποία επιδίδονται σε κυνήγι καταρτιζόμενων-πελατών, τάζοντας διάφορα: από μαϊμού παρακολούθηση του προγράμματος, δωροεπιταγές σε πολυκαταστήματα μέχρι και έξτρα χρηματικά ποσά κα… Παράλληλα, στο παιχνίδι έχουν μπει ενεργά μεγάλες εταιρείες και επιχειρηματικοί όμιλοι, επιστημονικοί και επαγγελματικοί σύλλογοι, παραρτήματα επιμελητηρίων που κινούν τα νήματα για να εξασφαλίσουν –με το αζημίωτο– όσο το δυνατόν περισσότερους συμμετέχοντες στα ΚΕΚ-συνεργάτες τους. Η εξόφθαλμη αυτή συναλλαγή γίνεται ακόμα πιο εξοργιστική αν αναλογιστεί κανείς ότι πρόκειται για μία εντελώς εικονική προκήρυξη. Το αντικείμενο των προγραμμάτων, ίδιο και απαράλλαχτο σε όλα τα ΚΕΚ, περιλαμβάνει γενικά πεδία για την προσαρμογή των διαφορετικών κλάδων στις «τεχνολογικές εξελίξεις», ενώ όσοι δεν θέλουν να καταρτιστούν μπορούν να αρκεστούν στην είσπραξη της προκαταβολής των 400 ευρώ. Οι υπόλοιποι αρκεί να συμμετέχουν στις 100 διδακτικές ώρες ασύγχρονης τηλεκατάρτισης για να λάβουν και τα 200 ευρώ επιπλέον, χωρίς να είναι απαραίτητη η συμμετοχή τους σε εξετάσεις πιστοποίησης. Χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι, υπό την απειλή και το βάρος του κόστους διαβίωσης, τους λογαριασμούς που τρέχουν, τα υψηλά κόστη ασφάλισης αλλά και υπό το φόβο των οικονομικών δυσκολιών που έρχονται, αναγκάζονται να συμμετέχουν στα εν λόγω προγράμματα. Ωστόσο, η πλειοψηφία του κόσμου βρίσκεται αγανακτισμένη και αηδιασμένη με την κοροϊδία, καθώς βλέπει μέσα στην υγειονομική κρίση να σκορπίζονται εκατομμύρια στους κάθε λογής παρόχους τηλεκατάρτισης, τη στιγμή που το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) παραμένει υποστελεχωμένο και διαλυμένο, ενώ συνειδητοποιεί ότι τα 600 ευρώ δεν μπορούν ούτε στοιχειωδώς να καλύψουν τις ανάγκες επιβίωσης των δικαιούχων στις σημερινές δύσκολες συνθήκες.