«Οι διαφορές μας ήταν απλούστατα πολύ μεγάλες», δήλωσε κυνικά η Μέρκελ, αιτιολογώντας το νέο ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις για τον νέο επταετή προϋπολογισμό της ΕΕ, της περιόδου 2021-27. Έτσι, οι πρόεδροι και πρωθυπουργοί των «27» θα δώσουν ραντεβού σε μια νέα σύνοδο κορυφής, ελπίζοντας στο μεταξύ να έχουν φέρει αποτέλεσμα τα παρασκηνιακά παζάρια και οι εκβιασμοί και κάποιοι να κάνουν πίσω. Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι κάθε φορά που τίθεται ζήτημα οι εταίροι –και κυρίως οι πιο πλούσιοι από τον Βορρά– να βάλουν το χέρι στην τσέπη, τους πιάνει αυτομάτως μια έντονη νευρικότητα, ενώ παθαίνουν κάτι σαν αμνησία όσον αφορά τις διακηρύξεις και τις υποσχέσεις για «περισσότερη Ευρώπη».
Το έπαθαν την περίοδο που η οικονομική κρίση βρισκόταν σε έξαρση, επιβάλλοντας στους πιο αδύναμους εξοντωτικά μέτρα για να τους δώσουν δάνεια — έστω και αν αυτομάτως τα έπαιρναν πίσω ως χρωστούμενα σαν καλοί μαυραγορίτες. Το παθαίνουν ξανά τώρα που κάποιοι τολμούν να ζητήσουν περισσότερα χρήματα για να έρθει η περίφημη σύγκλιση, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι τώρα που έφυγε η Βρετανία πρέπει να μειωθεί και ο προϋπολογισμός — έστω κι αν δεν αντιστοιχει παρά σε ελάχιστα παραπάνω από το 1% του συνολικού τους ΑΕΠ. Προτιμούν, βλέπετε, να κάνουν κολεγιές κατά ομάδες, προωθώντας τις αντιδραστικές πολιτικές τους σε διάφορους τομείς, παρά να μπλέκουν σε ανεπιθύμητες ομοφωνίες και να έχουν στα πόδια τους πιο μικρές χώρες.
Οι ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις και η κραυγαλέα ανισομετρία ανάμεσα στους «27» δεν πρόκειται να περιοριστούν, επειδή το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις τα βρίσκουν στο πώς ξεζουμίζουν τους λαούς της Ευρώπης. Το αντίθετο — η αναδιανομή υπέρ των πλουσίων συνεχίζεται και εντείνεται σε όλα τα επίπεδα, εθνικό και υπερεθνικό.
