Λύσσαξαν από τη Δευτέρα οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης, του αστικού πολιτικού συστήματος και οι δημοσιογραφικοί τους μαϊντανοί για την ανάγκη σεβασμού του νόμου, «που είναι θεμέλιο της δημοκρατίας» και δεν πρέπει να αμφισβητείται, με αφορμή την παραβίαση του λουκέτου στην πύλη της ΑΣΟΕΕ από τους φοιτητές. «Αφού ήταν απόφαση της Συγκλήτου γιατί δεν πειθάρχησαν;», ρωτούν πονηρά…
Όλοι αυτοί που θέλουν μια πειθαρχημένη κοινωνία ξεχνούν την ωμή παραβίαση, ακόμα και των δικών τους νόμων. Ήταν σύννομη η ακραία καταστολή που είδαμε στην ΑΣΟΕΕ; Ήταν νόμιμη η απαγόρευση επικοινωνίας με δικηγόρο του συλληφθέντα μέλους της νΚΑ για 13 ώρες;
Όσοι μιλούν για την ανάγκη απαρέγκλιτης τήρησης των νόμων, κρύβουν τον (βασικά) αντιλαϊκό χαρακτήρα τους που οδηγεί συχνά στη μαζική αντίδραση της κοινωνίας, ακόμα και στην αλλαγή ή κατάργησή τους. Νόμος ήταν και τα τρία μνημόνια που λεηλάτησαν τους εργαζόμενους, έπρεπε η κοινωνία να δεχθεί σιωπηλή την επιβολή τους; Άραγε οι εκατοντάδες χιλιάδες που βγήκαν στους δρόμους εναντίον τους και η μεγάλη πλειονότητα του λαού που τους υποστήριξε ήταν «παράνομοι» και αρνητές της δημοκρατίας; Είναι η ίδια η σύγχρονη αστική δημοκρατία, ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός της εποχής μας, που αρνείται τον πραγματικό δημοκρατισμό και είναι η πάλη λαού και νεολαίας που υπερασπίζει και επιβάλλει τα δημοκρατικά δικαιώματα.
Η λογική «νόμος και τάξη» εκφράζεται πλήρως στα λόγια του Βορίδη: «Η επιβολή του νόμου εμπεριέχει στοιχεία αναγκαστικότητας, το λέω γλυκά, το ξύλο είναι στοιχείο αναγκαστικότητας». Ιδού η εκφυλισμένη σάπια αστική «δημοκρατία». Είναι γελασμένοι, βέβαια, εάν νομίζουν πως θα συγκρατήσουν το κίνημα με το ξύλο…
