Γεράσιμος Λιβιτσάνος
▸ Ξεκάθαρη η στόχευση για μετατροπή σε πολιτικό φορέα του κέντρου
Με αφορμή την επέτειο της 3ης Σεπτέμβρη για μία ακόμη φορά, αναμένεται να βρεθεί στο προσκήνιο η πολιτική συζήτηση σχετικά με το χώρο της αποκαλούμενης «κεντροαριστεράς». Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών της 7ης Ιουλίου, είναι σαφές πως η απάντηση στο ερώτημα του ποιος φορέας θα διεκδικήσει το «χώρο» είναι μία: ο ΣΥΡΙΖΑ.
Στην τελευταία συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας για την οργάνωση των κινήσεων έως το συνέδριο στις αρχές του 2020 ο Αλέξης Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ως βασικό στόχο να μεταβληθεί σε φορέα της κεντροαριστεράς. Όπως σημείωσε, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να στοχεύσει «στο μετασχηματισμό του σε ένα πλατύ, μαζικό, λαϊκό, δημοκρατικό κόμμα. Στην αναβάθμισή του σε ένα κόμμα που θα συμπυκνώνει, θα εκπροσωπεί και θα εκφράζει την προοδευτική δημοκρατική παράταξη σε ολόκληρη την κοινωνική και ιστορική της βάση». Μάλιστα σε δική του δήλωση ο γραμματέας του κόμματος Πάνος Σκουρλέτης εκτίμησε την προοπτική αυτή ως φυσική συνέχεια των αντιλήψεων που διαχρονικά υπάρχουν στο χώρο της λεγόμενης «ανανεωτικής Αριστεράς». Είπε χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του πως «ποτέ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ένα κόμμα το οποίο έχανε από την προβληματική του, από τον ορίζοντά του τη μεγάλη εικόνα. Πάντοτε μιλούσε για συμμαχίες, για την ανάγκη διαμόρφωσης ενός πλειοψηφικού μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα οδηγούσε και στην ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών». Διευκρίνισε μάλιστα ότι «αυτές είναι πολύ παλιές αλήθειες, εγγεγραμμένες στο DNA της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς».
Στις εξελίξεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, διαφαίνεται σαφώς ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία ουσιαστική συζήτηση για τον βασικό πυρήνα των πολιτικών του επιλογών. Δηλαδή την επιλογή του ενστερνισμού της λογικής του ευρωμονόδρομου και της αποδοχής των αναγκαιοτήτων μιας «δυτικού τύπου» οικονομίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Το συμπέρασμα προκύπτει καταρχήν από το ότι ουδείς θέτει τέτοιον προβληματισμό, αλλά και από τη σαφή προδιάθεση της ηγεσίας του να στρέψει τη συζήτηση από τα πολιτικά στα οργανωτικά ζητήματα. Χαρακτηριστική είναι η άποψη που εξέφρασε στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης Τσίπρας κάνοντας λόγο για προσαρμογή στα δεδομένα της «4ης βιομηχανικής επανάστασης»: «Η συζήτηση για το κόμμα είναι πολύπλοκη και συνθέτη. Δεν είναι μόνο το ιδεολογικό σκέλος, αλλά και το μοντέλο οργάνωσης είναι πολύ κρίσιμο». Φυσικά, και σε αυτό που ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλεί «ιδεολογικό σκέλος» θα υπάρξουν μεταβολές, κυρίως στην κατεύθυνση της πολιτικής διεύρυνσης, η οποία εν πολλοίς συντελέστηκε προεκλογικά.
Το όχημα της «Προοδευτικής Συμμαχίας» δεν πρόκειται να αποτελέσει –όπως όλα δείχνουν– απλώς ένα μετωπικού χαρακτήρα σχήμα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα γίνει το όχημα για την ολοκλήρωση της μετατροπής του σε έναν πάγιο πόλο αστικής διαχείρισης, δίχως προσχήματα ή ακόμη και συνεδριακές αποφάσεις που θα έχουν αναφορές σε οποιοδήποτε είδος κοινωνικής ανατροπής ακόμη και με τον πλέον θολό τρόπο. Σε αυτό το «τοπίο», είναι λογικό οι κόντρες των μηχανισμών και των ομάδων, οι «αναζητήσεις» για τον τρόπο εκλογής του προέδρου και η σχέση του …διαδικτύου με τις εσωκομματικές και πολιτικές διαδικασίες να κυριαρχούν στον όποιο προβληματισμό.
