Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Συμπαγής νεοφιλελεύθερος και αυτοδιοίκητος τεχνοκρατικός μηχανισμός, σε συνδυασμό με εκφραστές ακραίας καταστολής. Είναι η συνταγή που ακολούθησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σχηματίζοντας μια κυβέρνηση – εργαλείο του κεφαλαίου. Τέτοια που δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι δεν θα τηρεί καν τα προσχήματα.
Το απέδειξε περίτρανα ο Άδωνις Γεωργιάδης (το σύγχρονο πρόσωπο της ανάπτυξης του κυβερνητικού σχήματος), κάνοντας το πρώτο ραντεβού του με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Lamda Development Οδυσσέα Αθανασίου. Στόχος να τον διαβεβαιώσει πως θα προχωρήσει άμεσα η επένδυση του ομίλου Λάτση στο Ελληνικό. Μάλιστα η προσήλωση της νέας κυβέρνηση στα συμφέροντα του συγκεκριμένου ομίλου ήταν τόσο προκλητική που έχει ήδη ενοχλήσει τον …ανταγωνισμό. Συγκεκριμένα τον όμιλο Βαρδινογιάννη, με τον οποίο φέρεται να σχετίζεται και η απόφαση της Όλγας Κεφαλογιάννη να μη δεχθεί να υπουργοποιηθεί, ζητώντας ενιαίο υπουργείο Τουρισμού-Πολιτισμού που θα είχε και τον έλεγχο των αρχαιολογικών υπηρεσιών.
Συνολικά πάντως στο νέο κυβερνητικό σχήμα εκπροσωπούνται όλα τα τζάκια και οι τάσεις της Ν.Δ. Από τους κεντροδεξιούς-καραμανλικούς Δενδια-Σταϊκούρα στα υπουργεία Εξωτερικών και Οικονομίας, τους ακροδεξιούς Γεωργιάδη και Βορίδη σε Ανάπτυξης και Γεωργίας, τους «σαμαρικούς» Κικίλια και Βρούτση στο Υγείας και το Εργασίας. Επίσης, παρόντες οι προσκείμενοι στην ηγεσία Μητσοτάκη τομεάρχες της ΝΔ όπως η Ν. Κεραμέως στο Παιδείας, o N. Τσιάρας στο Δικαιοσύνης, ο Γ. Πλακιωτάκης στο Ναυτιλίας και φυσικά ο Κ. Χατζηδάκης στο Ενέργειας με «ειδική αποστολή» την ολοκλήρωση της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ. Ειδική περίπτωση το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη που τοποθετήθηκε ως «επιτυχημένος» ο Μ. Χρυσοχοϊδης, προκειμένου να υλοποιήσει την πολιτική του δόγματος «νόμος και τάξη». Σε αυτό όμως θα συνεπικουρήσουν και άλλοι υπουργοί όπως η Ν. Κεραμέως που εκτός από την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, ούτε λίγο ούτε πολύ μίλησε για facecontrol στα πανεπιστήμια, ενώ έχει στο παρελθόν δηλώσει θετική και στο ενδεχόμενο πανεπιστημιακής αστυνομίας.
Υπουργοί «μουτζαχεντίν» επιχειρηματικών συμφερόντων που δεν θα διστάσουν απέναντι σε καμία έννοια πολιτικού κόστους.
Ενδεικτικό των προθέσεων της νέας κυβέρνησης είναι πως δεν υπάρχει υπουργείο Μεταναστευτικής πολιτικής αλλά αυτό υπάγεται στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Γεγονός που καταδεικνύει πως η μετανάστευση είναι ζήτημα …ασφάλειας. Την βάση δηλαδή για την άσκηση ρατσιστικών, ξενοφοβικών πολιτικών.
Ταυτόχρονα όμως η κυβέρνηση διαθέτει και έναν παράλληλο μηχανισμό από «ανθρώπους της αγοράς» τεχνοκράτες και πρώην στελέχη της Ε.Ε, του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ. Αυτοί θα αναφέρονται κατευθείαν στον εκπρόσωπο του Μ. Μαξίμου Α. Σκέρτζο. Τον πρώην διευθυντή του ΣΕΒ που έχει διαμορφώσει τις πολιτικές του συνδέσμου για βιομηχανία, οικονομία, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση και πολλά άλλα πεδία και τώρα καλείται να την εφαρμόσει. Στην καθετοποιημένη αυτή ενδοκυβερνητική δομή εντάσσονται υφυπουργοί και αναπληρωτές υπουργοί, όπως ο Γιάννης Τσακίρης ειδικός της ΕΕ στις συμπράξεις δημοσίου-ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ), η Δόμνα Μιχαηλίδου πρώην στέλεχος του ΟΟΣΑ, ο Κ.Φραγκογιάννης διευθυντής του ομίλου Chipita που αναλαμβάνει την οικονομική διπλωματία, ο Γεράσιμος Θωμάς στέλεχος του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων, ειδικός σε θέματα ενέργειας και ο Γρηγόρης Ζαφειρόπουλος, πρώην περιφερειακός διευθυντής της Google.
Πρόκειται για το σχήμα που θα ασχοληθεί λιγότερο με την πολιτική διαχείριση και πολύ περισσότερο με την απόλυτη προσαρμογή των ασκούμενων πολιτικών στις ανάγκες συγκεκριμένων επιχειρηματικών ομίλων. Αυτούς, δηλαδή, με τους οποίους «μιλάει» την ίδια γλώσσα.
