Ναρκωτικά, γκόμενες και λεφτά…
Μιχάλης Ρόθος
Όχι, το Πριν δεν μετατράπηκε σε «Ώρα των Σπορ». Ωστόσο, το τμήμα αυτό του συνθήματος της «μοναχοκόρης της προσφυγιάς» εκφράζει ακριβώς τη θεματολογία των επί μία εβδομάδα δημοφιλέστερων βίντεο στο YouTube και, γενικότερα, της τραπ σκηνής.
Ο πανίκος που έχει δημιουργηθεί με το τραγούδι «Μαμά;» (Sin boy x Madclip x Ypo x Illeoo) και τη διασκευή του «Δεν με θέλουν» δεν θα μπορούσε να μείνει ασχολίαστος, δεδομένων των κοινωνικοπολιτικών προεκτάσεων που ενέχουν. Η τραπ μουσική έχει εδραιωθεί ως τη νούμερο 1 (σχετικά) εναλλακτική σκηνή στην Ελλάδα, εκφράζοντας έναν τρόπο ζωής που ελάχιστοι ζουν, αλλά πολλοί ονειρεύονται.
Πρόκειται περί ενός σύγχρονου “american dream”. Η «συνταγή» της επιτυχίας αποτελείται από συνεχή φιλολογία για το πώς, «από τον πάτο πέρασαν στη μεσαία τάξη», αναμεμειγμένη με πολλά ναρκωτικά, και υπερβολικό μισογυνισμό. Με πιασάρικα beats και υπόσχεση μίας καλύτερης (;) ζωής, η τραπ έχει κατακτήσει τη συμπάθεια της νεολαίας.
Χαρακτηριστικό είναι ότι πολλοί,ακούγοντας το «Μαμά;», δυσκολεύονταν να αντιληφθούν τι λέει στο ρεφρέν ο Sin Boy. Αυτό δεν έγινε ούτε κατά λάθος, ούτε επειδή ο, εν λόγω, τράπερ χρειάζεται λογοθεραπεία. Αντιθέτως, στην Αμερική, αυτή η τεχνική αποκαλείται “mumble rap” (μουρμουρητό ραπ) και ενδείκνυται για τους ράπερς που κάνουν χρήση κωδεΐνης (ισχυρό ναρκωτικό) και, κατ’ επέκταση, κυριολεκτικά δεν μπορούν να μιλήσουν.
Παρόλα αυτά, είναι αλήθεια ότι πολλοί από εμάς, συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντος, αν και στηλιτεύουμε αυτόν τον τρόπο ζωής, ενίοτε, διασκεδάζουμε με τέτοια τραγούδια. Ωστόσο, η πλήρης απόταξη των προτύπων της μαζικής κουλτούρας μπορεί να επιτευχθεί μόνο με καθημερινό αγώνα και διεκδίκηση μιας άλλης κοινωνίας.
https://www.youtube.com/watch?v=W36mu58dI7c
