Μιχάλης Ρόθος
Αγώνας για παροχή ατομικών μέτρων προστασίας και υπογραφή συλλογικής σύμβασης
Η Τετάρτη 11 Απριλίου ήταν η μέρα έκφρασης της οργής των επαγγελματιών οδηγών δικύκλου. Μιας οργής απολύτως δικαιολογημένης καθώς βλέπουν τους θανάτους των συναδέλφων τους να πολλαπλασιάζονται, την ίδια στιγμή που τα εταιρικά μέσα προστασίας και τα εργασιακά τους δικαιώματα είναι «άφαντα». Γι’ αυτό, η απεργία τους είχε αυξημένη συμμετοχή και η μοτοπορεία τους έκανε αίσθηση στο κέντρο της Αθήνας. Βασικά αιτήματα της απεργίας ήταν η παροχή των ατομικών μέσων προστασίας, η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και η αύξηση των μισθών.
Οι μαζικές απεργίες της Συνέλευσης Βάσης Επαγγελματιών Οδηγών Δικύκλου ( ΣΒΕΟΔ), σε συνδυασμό με την κοινωνική κατακραυγή για τους θανάτους των διανομέων δεν έχουν θορυβήσει την κυβέρνηση. Δεν είναι προφανώς τυχαίο ότι προεκλογικά προσπαθεί να δείξει πως «αγκαλιάζει» το κίνημα των ντελιβεράδων, με εγκύκλιο που, δήθεν, θα τους προστατεύει από την εργοδοτική αυθαιρεσία. Συγκεκριμένα, η εγκύκλιος προβλέπει την υποχρέωση των εργοδοτών να παρέχουν όχημα της επιχείρησης στους οδηγούς, τα ατομικά μέτρα προστασίας, καθώς και την απαραίτητη αποζημίωση για εργατικά ατυχήματα. Φυσικά, ουδείς λόγος γίνεται για συλλογική σύμβαση εργασίας, ενώ το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας παραμένει «άφαντο» στην πλειονότητα των περιπτώσεων.
Ακόμη και η ΝΔ «ενδιαφέρθηκε» για τους διανομείς, καθώς είδαμε τον Κ. Μητσοτάκη να συναντά εργαζόμενους του κλάδο σε… ταβέρνα, και φυσικά από τις δηλώσεις του να μην προκύπτει τίποτα παραπάνω σε σχέση με αυτά που ήδη έχει προτείνει η εγκύκλιος.
Την απεργία της προηγούμενης Τετάρτης δεν τη στήριξε το Συνδικάτο Επισιτισμού-Τουρισμού, το οποίο ελέγχεται από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, καθώς έχει επιλέξει να στηρίζει μόνο ότι ελέγχει το ίδιο, μια επιλογή που αποδυναμώνει τον κοινό αγώνα απέναντι σε εργοδοσία και κυβέρνηση. Από την πλευρά της, η ΓΣΕΕ αρκέστηκε στο να βγάλει μία ανακοίνωση και μερικά τουίτς στήριξης στην απεργία κάνοντας μία ύστατη προσπάθεια να ενσωματώσει την αναπτυσσόμενη κινητικότητα στο χώρο των διανομέων.
Με τον δικό τους τρόπο επιχείρησαν να προβάλλουν την απεργία των διανομέων και κάποια από τα αστικά ΜΜΕ. Με στοχευμένα ρεπορτάζ καλούσαν δήθεν τους καταναλωτές να μην παραγγείλουν την ημέρα της απεργίας, προσπαθώντας να κατευθύνουν τον δημόσιο διάλογο στην ευθύνη που έχουν οι καταναλωτές και, ελάχιστα τα αφεντικά. Αντί να μιλούν για συλλογικές συμβάσεις, απηύθυναν εκκλήσεις «λύπησης» προς τους εργαζόμενους.
Σίγουρα, τα αιτήματα της ΣΒΕΟΔ είναι ζωτικής σημασίας για όλους τους εργαζόμενους διανομείς και η επιτυχία της κινητοποίησης δείχνει ότι αυτό το πλαίσιο επικοινωνεί με τις διαθέσεις των εργαζόμενων. Είναι σημαντικό ωστόσο τα στοιχειώδη αιτήματα να συνδεθούν με το γενικότερο πλαίσιο πάλης ενάντια στην αντεργατική πολιτική που θίγει για όλους τους εργαζόμενους και που για να ανατραπεί απαιτείται μαχητικός, πανεργατικός αγώνας. Ένα άλλο κρίσιμο στοιχείο είναι ο συντονισμός με τους υπόλοιπους επισφαλώς εργαζόμενους και τα σωματεία τους, αλλά προπάντων η ένταξη στον αγώνα και τη συλλογική πάλη της πλειοψηφίας των εργαζόμενων που παραμένουν εκτός κάθε υπαρκτής εργατικής συνδικαλιστικής οργάνωσης.
Η μαχητικότητα της απεργίας των διανομέων δίνει δύναμη σε όλες τις συλλογικότητες που συμμετέχουν στην εκστρατεία για τη καταβολή του δώρου του Πάσχα, που, για πολλούς εργαζόμενους, θυμίζει παραμύθι που άκουγαν από τους μεγαλύτερους. Ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να καταθέσει άμεσα το δώρο του Πάσχα, χωρίς να το ζητήσει πίσω μετά από μέρες. Σε όσες επιχειρήσεις δεν γίνεται, θα κατακτηθεί και αυτό, καθώς και η υπογραφή συλλογικών συμβάσεων και αξιοπρεπέστερων συνθηκών εργασίας, μόνο από αγώνες και μαζικά οργανωμένο ανεξάρτητο ταξικό εργατικό κίνημα.
