Τούρκος αγωνιστής, κρατούμενος υπό έκδοση στην Τουρκία
Συνέντευξη στη Θάνια Βέζου και τον Γιάννη Ελαφρό
Σε απεργία πείνας για 32 μέρες βρίσκεται ήδη ο τούρκος κομμουνιστής Τουργκούτ Καγιά, ζητώντας από τον υπουργό Δικαιοσύνης Στ. Κοντονή να μην υπογράψει την έκδοσή του στην Τουρκία, που αποσκοπεί στην εξόντωσή του, όπως ξεκαθαρίζει. Το Πριν επικοινώνησε με τον κρατούμενο στις φυλακές Κορυδαλλού 45χρονο τούρκο αγωνιστή: «δεν φοβάμαι για τη ζωή μου, υπερασπίζομαι την εργατική τάξη και τον λαό μου!», το μήνυμά του.
Θεωρώ πως η απόφαση του Αρείου Πάγου είναι ξεκάθαρα πολιτική. Αποφάσισε την έκδοσή μου επειδή έδειξα την επαναστατική και κομμουνιστική μου ταυτότητα
Γιατί η τουρκική κυβέρνηση ζητεί την έκδοσή σου;
Το τουρκικό κράτος ζητάει την έκδοσή μου καθώς περιλαμβάνομαι στον κατάλογο με τα άτομα «υψηλής αναζήτησης». Είμαι επικηρυγμένος με τέσσερα εκατομμύρια τούρκικες λίρες, ζωντανός ή νεκρός. Ο κύριος λόγος είναι η επαναστατική κομμουνιστική μου ταυτότητα. Για το λόγο αυτό το τουρκικό κράτος θέλει να με κάνει να σιωπήσω, να με σταματήσει.
Έχεις υποστεί διώξεις στην Τουρκία;
Από τα πανεπιστημιακά χρόνια (1990) ήμουν εκτεθειμένος στις επιθέσεις του τούρκικου κράτους. Έζησα αμέτρητες συλλήψεις και κρατήσεις. Συνολικά, παρέμεινα στις τούρκικες φυλακές περισσότερο από δέκα χρόνια. Επίσης, είμαι μισό χρόνο στις ελληνικές φυλακές. Η τελευταία μου προφυλάκιση στις τούρκικες φυλακές, ήταν σε φυλακές απομόνωσης τύπου F (λευκά κελιά), μεταξύ των 2006 και 2012. Τέλος, έμεινα στην απομόνωση φυλακής τύπου F (λευκά κελιά), χωρίς να μπορώ να δω τους δικούς μου. Δεχόμουν σωματικό έλεγχο, γυμνός, άγριους ξυλοδαρμούς, ψυχολογικά βασανιστήρια.
Έχεις αντιμετωπίσει βασανιστήρια;
Καθ’ όλη την επαναστατική ζωή μου, έχω υποστεί πολλές επιθέσεις του τούρκικου κράτους με στόχο την άμεση εκτέλεση, η οποία ονομάζεται απώλεια. Με τη βοήθεια του κόσμου γλυτώσαμε το θάνατο μέσα στις φυλακές. Ήρθα αντιμέτωπος με την πρακτική των βασανιστηρίων που διεξήγαγε το τούρκικο κράτος με την κωδική ονομασία «αμφισβήτηση» (σ.σ. βασανιστήρια σε πολιτικούς κρατουμένους, την «παλαιστινιακή κρεμάλα» (σ.σ. κρέμασμα από τα χέρια και τα πόδια), τη φάλαγγα, ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα, νερό υπό πίεση. Ακόμα κι όταν έκανα απεργία πείνας υποβλήθηκα σε βασανιστήρια.
Μέχρι τώρα ο Αρειος Πάγος δεν συναινούσε στην έκδοση κατηγορουμένων στην Τουρκία, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση των οκτώ στρατιωτικών. Τι άλλαξε στη δική σου περίπτωση;
Εμείς υποστηρίζουμε την ταξική μας θέση, την κοινή και αδερφική ζωή των εθνών. Πάντα παλεύαμε γι’ αυτό. Πιστεύω πως συμπεριφέρονται με μια τόσο αυστηρή πολιτική προς εμένα λόγω των πλεονεκτημάτων που προσφέρει η ταξική κυριαρχία και στα δύο κράτη. Οι κυρίαρχες τάξεις σε Ελλάδα και Τουρκία εμφανίζονται ως εχθροί και πάντα ανταγωνίζονται, αξιοποιώντας διάφορες προκλήσεις, στο Αιγαίο, την Κύπρο και τη Θράκη. Όταν όμως το ζήτημα είναι οι κομμουνιστές που συγκρούονται με τις κυρίαρχες τάξεις και των δύο κρατών τότε η λεγόμενη εχθρότητα μεταξύ των κυρίαρχων υποχωρεί, συνεργάζονται και δείχνουν τον πραγματικό τους εαυτό. Αυτό δείχνει πως οι κυρίαρχες τάξεις είναι οι πραγματικοί εχθροί του λαού.
Θεωρώ πως η απόφαση του Αρείου Πάγου είναι ξεκάθαρα πολιτική. Επειδή έδειξα την επαναστατική και κομμουνιστική ταυτότητά μου στο δικαστήριο της Θράκης και στον Άρειο Πάγο. Εξέφρασα την κατασταλτική πολιτική που ασκούσε εναντίον μου η Τουρκική Δημοκρατία για 25 χρόνια. Σε αυτά τα γεγονότα όμως καμία σημασία δεν δόθηκε. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως πρόκειται για μια εξαιρετική μελετημένη απόφαση. Η ίδια ελληνική δικαιοσύνη παίρνει την ακριβώς αντίθετη απόφαση όταν πρόκειται για φασίστες Τούρκους στρατιωτικούς. Αυτή η απόφαση δείχνει πως οι επαναστάτες και οι κομμουνιστές είναι μεγαλύτερος εχθρός από τους αντιδραστικούς. Κατά τη γνώμη μου αυτή η απόφαση αποτελεί έκφραση της συνεχιζόμενης εκστρατείας εναντίον του TKP/ML (ΚΚ Τουρκίας μ-λ) από όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, μεταξύ αυτών και της Ελλάδας, η οποία ξεκίνησε το 2015. Αυτή η ακραία πολιτική απόφαση δείχνει ότι οι αντιδραστικοί ενώνονται πολύ εύκολα όταν απέναντί τους είναι το κομμουνιστικό κίνημα.
Η τουρκική δικαιοσύνη ζητά την έκδοσή σου ισχυριζόμενη πως θέλει να σε δικάσει δίκαια. Τι απαντάς;
Το αίτημα έκδοσης από το τουρκικό κράτος αποσκοπεί στο να με εξοντώσουν, να με ονομάσουν ως «έναν από τους πιο επικίνδυνους εχθρούς του κράτους», να με κλείσουν σε φυλακή τύπου F, να με βασανίζουν όλα αυτά τα χρόνια, να με φιμώσουν και τελικά να με εξαφανίσουν και να εμποδίσουν την επαναστατική μου δράση. Θέλουν να ξεφορτωθούν κάποιον που προσδιορίζουν ως εχθρό χρησιμοποιώντας το ελληνικό κράτος. Δεν πρόκειται για απόδοση δικαίου. Είναι γνωστό ότι το τουρκικό δικαστικό σύστημα συνδέεται άμεσα με τον φασίστα Ερντογάν. Δεν είναι μυστικό. Η ελληνική κοινή γνώμη γνωρίζει πολύ καλά ότι το καθεστώς του Ερντογάν κρατά δύο Έλληνες στρατιωτικούς ως όμηρους χρησιμοποιώντας τη δικαιοσύνη, ως αντίποινα για τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς. Όταν αυτή είναι η κατάσταση, σε ποια ανεξάρτητη δικαιοσύνη μπορούμε να αναφερθούμε; Όταν κάτι αφορά το κράτος, το δικαστικό σύστημα είναι εξαρτημένο. Το θέμα της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης είναι μια καθαρά φιλελεύθερη ανοησία και αυτό είναι ήδη γνωστό σε μας.
Φοβάσαι για τη ζωή σου;
Δε φοβάμαι για τη ζωή μου. Επειδή υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα της τάξης και του λαού μας. Η επιλογή μας αυτή σημαίνει ήδη ότι κατευθύνουμε πάνω μας, άμεσα, τις αντιδράσεις και την εξουσία των κυρίαρχων τάξεων. Οι επαναστάτες και οι κομμουνιστές αγωνίζονται να αλλάξουν τις υπάρχουσες συνθήκες υπέρ του προλεταριάτου και των συμφερόντων του λαού. Στην εποχή μας, είναι φυσικό για εμάς να αντιτασσόμαστε στις πρακτικές των ιμπεριαλιστών και των συνεργατών τους, οι οποίες στρέφονται ενάντια στο προλεταριάτο και τους λαούς, με σκοπό την εκμετάλλευσή τους, προκαλώντας σφαγές και τραγωδίες. Είναι λογικό οι άνθρωποι να αντιστέκονται στις πρακτικές στις οποίες εκτίθενται λόγω της θρησκευτικής, εθνικής, σεξουαλικής και ταξικής ταυτότητάς τους.
Φυσικά υπάρχει η πιθανότητα να χάσεις τη ζωή σου σε αυτόν τον αγώνα. Άλλωστε και ποιος δεν πεθαίνει; Το σημαντικό είναι να κάνουμε αυτόν τον θάνατο να έχει νόημα σε κάποιο βαθμό. Με αυτόν τον τρόπο να μπορέσουμε να εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντα του προλεταριάτου και του λαού. Μια τέτοια ζωή είναι πολύτιμη και με νόημα. Αλλιώς περνάς μια φοβισμένη ζωή, με καθημερινές αγωνίες. Εμείς θέλουμε να δώσουμε νόημα όχι μόνο στο σήμερα αλλά και στο αύριο. Γι αυτό το λόγο δεν ανησυχώ για τη ζωή μου. Γιατί άλλωστε να ανησυχούν εκείνοι που κάνουν αυτό που πρέπει;
Έχεις ξεκινήσει απεργία πείνας. Ποια είναι τα αιτήματά σου;
Έχω ξεκινήσει απεργία πείνας από τις 31 Μαΐου. Το αίτημά μου είναι ξεκάθαρο: διακοπή της διαδικασίας έκδοσής μου και άμεση απελευθέρωσή μου. Ο υπουργός Δικαιοσύνης είναι αυτός που θα εκπληρώσει αυτό το αίτημα. Παρά τον αγώνα όμως δεν έχει δώσει καμία απάντηση ακόμα.
Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στην εργατική τάξη, τον λαό και τους νέους στην Ελλάδα;
Θα ήθελα να πω αυτό: Όπως είδαμε στην πράξη, η ελληνική και τουρκική άρχουσα τάξη συνυπάρχουν και δεν διστάζουν να συνεργάζονται όταν ενδιαφέρονται για τα δικά τους συμφέροντα. Αυτή η πραγματικότητα μας δείχνει ένα μόνο πράγμα για την εργατική τάξη και τους λαούς που ζουν στις δύο πλευρές του Αιγαίου: Συνεργαστείτε με βάση τα δικά σας ταξικά συμφέροντα. Μην επιτρέπετε καμία πολιτική εχθρότητας των κυρίαρχων τάξεων, διευρύνετε την αλληλεγγύη που είναι το όπλο μας. Είναι το καθήκον της στιγμής να διευρυνθεί η αλληλεγγύη ενάντια στην ιμπεριαλιστική αντίδραση και τις επιθέσεις των κυρίαρχων τάξεων. Στέλνω τους επαναστατικούς μου χαιρετισμούς.
