Φρέσκιες ματιές σε ένα θέμα που μοιάζει να έχουν ειπωθεί όλα δίνει το αφιέρωμα του περιοδικού Ουτοπία για τον Μάη του ’68, στο τεύχος που κυκλοφορεί. Κεντρικοί κόμβοι του αφιερώματος είναι: τo εξεγερμένο Παρίσι των οδοφραγμάτων, των μεγάλων συνελεύσεων, της απαίτησης για ριζική αλλαγή. Ο παγκόσμιος χαρακτήρας της έκρηξης του Μάη, απ’ το Παρίσι, τα αμερικανικά γκέτο, τον μακρύ Ιταλικό Μάη, τα μεγάλα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα, ως την Κομμούνα της Σαγκάης και το ερώτημα μιας επανάστασης μέσα στην επανάσταση. Η έκρηξη δημιουργικότητας και αισθητικής καινοτομίας στο χώρο του πολιτισμού. Η αμφισβήτηση της καθημερινότητας που σηματοδοτείται από το σύνθημα: «Το προσωπικό είναι πολιτικό». Η περίοδος άνθισης της μαρξιστικής θεωρίας που συμπυκνώθηκε στον Μάη. Ο Μάης που ηττήθηκε, συμβιβάστηκε, ορισμένες πλευρές του μεταλλάχτηκαν σε μηχανισμούς ανανέωσης του συστήματος. Το ξαναδιάβασμα της εμπειρίας του 1968 συμβάλλει στο να ξανανοίξει η συζήτηση για τη δυνατότητα απαλλαγής από την καπιταλιστική εκμετάλλευση.
Στο αφιέρωμα περιλαμβάνονται ενδιαφέροντα άρθρα: Μάης: μια αταξινόμητη υπόθεση, Daniel Bensaid. O Λένιν στην Αγγλία, Μάριο Τρόντι. Πολιτική, Γνώση και Πολιτισμός, Andrea Cavazzini. Mαύρη εξουσία, Stokly Carmichael. Ο Μάης ανοιχτό ρήγμα στην Αριστερά, Παναγιώτης Σωτήρης. Η ανολοκλήρωτη αδιάκοπη επανάσταση, Δημήτρης Λένης. Ο Μάης του 1968, μισόν αιώνα μετά, Δημήτρης Μπελαντής. Μάης 1968: Ζητάτε το ανέφικτο, Ευτύχης Μπιτσάκης. Πενήντα χρόνια μετά, Βένιος Αγγελόπουλος. Ο Γαλλικός Μάης του ’68 και η σημασία του, Λένα Χαραλαμποπούλου. Μάης του ’68: Τέχνη και αμφισβήτηση, Μαρία Κοκκίνου. Κινηματογράφος και Επανάσταση, Χρήστος Σταύρου. Μάης 1968-Μάης 2018, Θωμάς Τσακαλάκης.
Στο τεύχος δημοσιεύονται και ενδιαφέρουσες βιβλιοκρισίες.
