Δημοσιογράφος στην εφημερίδα Evrensel, στέλεχος του EMEP
Συνέντευξη στην Θάνια Βέζου
Προσκεκλημένη στις φεστιβαλικές εκδηλώσεις των Αναιρέσεων στην Πάτρα και τη Θεσσαλονίκη, η Ελίφ μίλησε στο ΠΡΙΝ για τις κρίσιμες εκλογές της επόμενης Κυριακής, 24 Ιουνίου, στην Τουρκία, για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα της και τις επιδιώξεις του καθεστώτος Ερντογάν, αλλά και των κεμαλιστών, σε μια εξαιρετικά δύσκολη για τον λαό συγκυρία
Πώς έχει σχηματιστεί ο πολιτικός χάρτης στην προεκλογική Τουρκία;
Υπάρχουν τρία βασικά «μπλοκ» συνεργασίας. Το πρώτο είναι η «Συμμαχία Πολιτών» του AKP (κόμμα του Ερντογάν) με το φασιστικό MHP(το κόμμα των Γκρίζων Λύκων). Το δεύτερο είναι το σχήμα όπου πρωτοστατεί το CHP(κεμαλιστές). Με τους κεμαλιστές συμπράττει το «Καλό Κόμμα» (IYI), που έχει αποχωρίσει από τους Γκρίζους Λύκους και θέλει να εμφανίζεται πιο μετριοπαθές, καθώς και αρκετά ετερόκλητα σχήματα όπως το ισλαμιστικό Σααντέτ ή μικρά κόμματα αστικών αντιλήψεων. Όλοι αυτοί ενώνονται κάτω από το αίτημα του περιορισμού της δύναμης του Ερντογάν και της ανάσχεσης των μετεκλογικών σχεδίων του. Αυτό τους προσδίδει μια εικόνα πιο δημοκρατική. Όμως, σίγουρα τα προγράμματά τους δεν είναι φιλολαϊκά, δεν προκρίνουν λύσεις υπέρ του λαού.
Το πρόγραμμα του HDPείναι το πιο δημοκρατικό απέναντι στο καθεστώς Ερντογάν. Πρόκειται για την εκλογική πρωτοβουλία που μπορεί να βάλει τις βάσεις οικοδόμησης μιας γνήσιας λαϊκής- δημοκρατικής διεξόδου για την Τουρκία. Στόχος είναι να αποτρέψουμε την περαιτέρω ενίσχυση του Ερντογάν, αλλά ταυτόχρονα να απεγκλωβίσουμε πλατιές εργατικές μάζες από τις φιλο- αστικές προτάσεις. Το ΕMΕP αντιλαμβάνεται ως τέτοιο τον ρόλο του: Να ενώσει κάτω από το λάβαρό του τα διάφορα τμήματα της εργατικής τάξης με τις υπόλοιπες προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις, να οργανώσουμε τον αγώνα για την δημοκρατία του λαού. Το σημερινό πρόγραμμα του HDP, πρόγραμμα αγώνα και γνήσιων λαϊκών διεκδικήσεων, μπορεί να συμβάλλει σε αυτή την κατεύθυνση. Αυτό είναι και το πλαίσιο παρέμβασης μας σήμερα, στις γειτονιές, τα εργοστάσια, τα σχολεία. Στόχος δεν είναι μόνο η εκλογική αντιπαράθεση με το φασιστικό ερντογανικό καθεστώς, αλλά η επεξεργασία μιας επιλογής γνήσια λαϊκής.
Γιατί ο Ερντογάν επέλεξε τις πρόωρες εκλογές; Με τι σχετίζεται η απόφαση του αυτή;
Η Τουρκία βρίσκεται σε πόλεμο, τόσο εσωτερικό όσο και εξωτερικό, με βάση τις επιλογές του Ερντογάν. Στο εσωτερικό, τερμάτισε την ειρηνευτική διαδικασία με τους Κούρδους και το καθεστώς γίνεται ολοένα πιο αυταρχικό, φασιστικό. Στο εξωτερικό έχουμε την εισβολή στο Αφρίν. Ο κόσμος, όμως, στην Τουρκία έχει ανάγκη την δημοκρατία και την ειρήνη. Δεν ενστερνίζεται με τον τρόπο που το παρουσιάζουν τα ελεγχόμενα ΜΜΕ τα σχέδια του «σουλτάνου». Την ίδια ώρα, η επίθεση στα δικαιώματα των εργατών, των νέων και των γυναικών κλιμακώνεται. Ο Ερντογάν έχει σοβαρό πρόβλημα, η καταστολή της αντίθετης φωνής τον κρατάει στην θέση του. Έχει ανάγκη την νομιμοποίηση των εξουσιών του μέσα από εκλογές. Τώρα λοιπόν, πριν οξυνθούν κι άλλο οι αντιθέσεις, που μπορεί να κομπάζει ως ο νικητής του Αφρίν, πριν γίνουν ορατές οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, επέλεξε τις εκλογές που είναι το φύλλο συκής γι’ αυτόν. Όμως, η περαιτέρω φασιστικοποίηση του καθεστώτος είναι μονόδρομος
Έχει σχέση λοιπόν και με τις κινήσεις στην διεθνή σκακιέρα;
Βεβαίως. Μην ξεχνάμε ότι προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις ενδο- ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Αξιοποίησε τον ρωσικό παράγοντα στην προσπάθεια του να εμφανιστεί ως «παίκτης» στην Συρία και την ευρύτερη περιοχή, δυσαρεστώντας τις ΗΠΑ. Φυσικά, δεν μπορεί να τα σπάσει με τις ΗΠΑ. Η τουρκική οικονομία είναι εξαρτημένη από αυτές. Τελικά, δεν πράττει ως ηγέτης μιας «ισχυρής χώρας». Πράττει ό,τι του επιτρέπουν οι ιμπεριαλιστές με βάση τα συμφέροντά τους. Να σας δώσω ένα οικονομικό στοιχείο και πώς συνδέεται η οικονομία με τα διεθνή: Το χρέος των ιδιωτικών επιχειρήσεων προς τις τράπεζες ανέρχεται σε πάνω από 240 δισ. δολάρια. Πώς να ξεπληρωθεί με την συνεχή υποτίμηση της τουρκικής λίρας, όταν τα κρατικά αποθέματα σε συνάλλαγμα τελειώνουν; Αυτή είναι η «ισχυρή- ανεξάρτητη» Τουρκία του Ερντογάν.
Πώς επηρεάζει η οικονομία την στάση του κόσμου προς το καθεστώς;
Πάρα πολύ. Μην ξεχνάμε πως το μεγάλο ατού του Ερντογάν ήταν τα οικονομικά επιτεύγματά του. Ακόμα και μέχρι πρότινος, συμμαχικά κομμάτια της αστικής τάξης, του γυρνάνε την πλάτη. Φυσικά, ο λαός είναι πολύ μουδιασμένος και απογοητευμένος. Ούτε τα κατά 90% ελεγχόμενα ΜΜΕ μπορούν πια να τον κοιμίσουν. Απόδειξη οι απεργίες που ξεσπάσανε το προηγούμενο διάστημα, παρά την σχετική απαγόρευση.
Τελικά πια είναι η στόχευση του Ερντογάν;
Η συνεχής φασιστικοποίηση της πολιτικής και κοινωνικής ζωής στην χώρα μας, με όπλο και εργαλείο την εθνικιστική όξυνση. Ένας δρόμος που δεν οδηγεί παρά σε αδιέξοδο. Πού θα το πάει; Θα κάνει πόλεμο με την Ελλάδα, δήθεν προασπιζόμενος για παράδειγμα τους Τουρκοκυπρίους, ενώ στην ουσία το παιχνίδι είναι ενεργειακό- οικονομικό; Ή νομίζουμε ότι θα τον αφήσουν οι ιμπεριαλιστές να κάνει ό,τι θέλει στην ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, με τα τόσα εμπλεκόμενα συμφέροντα; Ξέρει πως τα περιθώρια στενεύουν για τον ίδιο. Με τις πρόωρες εκλογές προσπαθεί να πιάσει τον λαό στον ύπνο, συγκεντρώνοντας όλη την εξουσία στα χέρια του.
Το να καταφέρει το HDPνα πιάσει το 10%, τι θα σημαίνει;
Δεν θα αλλάξει τον κόσμο, αλλά σίγουρα θα είναι τεράστιο πλήγμα για το καθεστώς. Σκεφτείτε ότι ίσως να οδηγήσει σε βουλή όπου ο Ερντογάν να μην έχει απόλυτη πλειοψηφία. Για αυτό και το καθεστώς παίρνει τα μέτρα του. Μετακινεί κάλπες χωριών όπου το HDPέχει δύναμη στα αστικά κέντρα. Θέλερι να αποτρέψει τον κόσμο να ψηφίσει. Μέχρι στιγμής, οι δημοσκοπήσεις μας δίνουν το 10%, όσο μπορούμε να τις εμπιστευτούμε. Χρειάζεται μεγάλος αγώνας προς την κατεύθυνση αυτή. Αισιοδοξούμε, δεν επαναπαυόμαστε, παίρνουμε μέτρα για να διασφαλίσουμε τις ψήφους μας. Ένα ισχυρό HDPστο τουρκικό κοινοβούλιο θα είναι μια σημαντική κερδισμένη μάχη, ένα εχέγγυο για το γνήσιο λαϊκό- δημοκρατικό μέτωπο που χρειάζεται η Τουρκία. Δίνουμε την μάχη των εκλογών με σταθερή πεποίθηση για τους μεγάλους αγώνες που μας περιμένουν την επόμενη μέρα.
