Γράμμα από Βρετανία
του Νίκου Καπιτσίνη
Τη Δευτέρα 19 Μαρτίου, μία ακόμη έκτακτη είδηση μεταδόθηκε για ακόμη μία συμφωνία μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και ΕΕ. Το προτελευταίο επεισόδιο της διαπραγμάτευσης αφορούσε τα σύνορα μεταξύ Βόρειας Ιρλανδίας και Ιρλανδίας, που ενώ συμφωνήθηκε τον χειμώνα, υπήρξαν οι πρώτες διαφωνίες μέσα στο Φλεβάρη. Και το τελευταίο είχε να κάνει με τη μεταβατική περίοδο που θα ακολουθήσει το Brexit, η οποία είχε προσυμφωνηθεί έξι μήνες πριν.
Η μεταβατική περίοδος, λοιπόν, που θα έχει διάρκεια από το Μάρτη του 2019 μέχρι το Δεκέμβρη του 2020, αφορά κυρίαρχα την πολυπόθητη ασφάλεια και σταθερότητα των επιχειρηματικών κολοσσών ώστε να προετοιμάσουν την οριστική(;) έξοδο από την ΕΕ. Το πιο σημαντικό είναι ότι η Βρετανία θα παραμείνει μέλος της ενιαίας αγοράς και της τελωνειακής ένωσης για τουλάχιστον 21 μήνες μετά την αρχική ημερομηνία της εξόδου (στις 29 Μάρτη 2019), εξασφαλίζοντας έτσι τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, κυρίως του χρηματοπιστωτικού τομέα. Δευτερευόντως, η συμφωνία αφορά τη μη ύπαρξη «σκληρών» συνόρων ανάμεσα σε Β. Ιρλανδία και Ιρλανδία, τη μη συμμετοχή του ΗΒ στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων της ΕΕ, καθώς και τη συγκατάβασή του με τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς νόμους, ενώ η ρύθμιση για τους Βρετανούς μετανάστες στην ΕΕ είναι αρκετά θολή.
Σε κάθε περίπτωση, πέρα από την ειδική μεταχείριση και το ενδιαφέρον για τα επιχειρηματικά συμφέροντα, αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο για ακόμη μεγαλύτερη αναβολή του Brexit ή ακόμη και την ανατροπή του. Τέλος, είναι εξαιρετικά σημαντικό πως η κουβέντα για τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα λείπει, καθώς οι εξελίξεις τρέχουν ερήμην μίας πραγματικής αντικαπιταλιστικής αριστερής φωνής σε μία πολύ κρίσιμη περίοδο.
