Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Συγχρωτισμός των «ψεκασμένων» ακροδεξιών και των νεοναζί με τη ΝΔ
Κινητοποιείται η Χρυσή Αυγή, ακροδεξιοί μητροπολίτες, μιλιταριστές, και απογοητευμένοι πρώην «αντιμνημονιακοί» νυν «μακεδονομάχοι».
Πολιτικοί απόγονοι δωσίλογων και υποστηρικτές της Χούντας, υπολείμματα του παρελθόντος μαζί με τους εγκληματίες νεοναζί της Χρυσής Αυγής και νεόκοπους ακροδεξιούς. Αυτοί που νοσταλγούν τα καθεστώτα που συνεργάστηκαν με τον Άξονα και εκείνα που οδήγησαν στην κυπριακή τραγωδία, θα έχουν το θράσος να «πουλήσουν» πατριωτισμό σήμερα και να ηγεμονεύσουν στο εθνικιστικό συλλαλητήριο της Πλατείας Συντάγματος.
Με τους αλαλαγμούς περί του ονόματος «Μακεδονία» και έχοντας συγκεκριμένα πολιτικοικονομικά στηρίγματα, προσπαθούν να «μπολιάσουν» την αφέλεια ή την άγνοια με τον μισαλλόδοξο, ρατσιστικό, εθνικιστικό λόγο. Κρύβοντας κι αυτοί –όπως οι κυβερνώντες– τον λόγο που ήρθε στην επικαιρότητα η υπόθεση των σχέσεων Ελλάδας-ΠΓΔΜ: Δηλαδή τη βιασύνη του ΝΑΤΟ να ολοκληρώσει τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς στην περιοχή. Να ενώσει στρατιωτικές βάσεις και πεδία ελέγχου, χωρίζοντας λαούς. Επιδιώκοντας η εργατική τάξη κάθε χώρας να μισεί την «απέναντι», σε ένα ατελείωτο «διαίρει και βασίλευε» που θα στηρίζει την ατλαντική επικυριαρχία.
Αυτοί που «κινούν τα νήματα» του εθνικιστικού παραληρήματος δεν μπορούν να κρύψουν ή να καλύψουν με αλλαγές των κεντρικών ομιλητών το «ποιόν τους». Οι συμβολισμοί είναι εξόφθαλμοί: «Εθελοντές» απόστρατοι των ειδικών δυνάμεων, των ΜΑΤ και ενώσεις παραστρατιωτικών που αυτοαποκαλούνται μάλιστα «πολιτικός φορέας» θα αναλάβουν την περιφρούρηση. Το λεξιλόγιο των γερμανοτσολιάδων κυριαρχεί στον λόγο τους, με κραυγές για «εθνοπροδότες», «μπολσεβίκους», εμπλοκή του στρατού, «συνομωσίες» που παρουσιάζονται σε συνεντεύξεις τύπου της οργανωτικής επιτροπής. Στο διαδίκτυο και τον τύπο οργιάζουν οι ανάλογες αναφορές και πρακτικές, είτε προέρχονται από παραφυάδες της Χρυσής Αυγής, ψεκασμένους «πατριώτες», ακροδεξιούς μητροπολίτες, μιλιταριστές, είτε από αγνώστου προέλευσης γεωπολιτικούς αναλυτές και απογοητευμένους πρώην «αντιμνημονιακούς» νυν «μακεδονομάχους».
Η παραεκκλησιαστική ακροδεξιά συγχρωτίζεται με τους Φαήλους και τους Αδώνιδες των παρυφών και της αντιπροεδρίας της ΝΔ ή και όλοι μαζί θα διαδηλώσουν με τους υπόδικους για την δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Κάπου εκεί θα «ψαρεύει» και το μεγαλύτερο μέρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των ΑΝΕΛ, που όμως δεν θα ρίξει σε καμία περίπτωση την κυβέρνηση, ό,τι κι αν γίνει.
Την ίδια κυβέρνηση που μόλις την Πέμπτη προχώρησε στην ενοικίαση εφτά drones αξίας 35 εκατομμυρίων ευρώ από το Ισραήλ, για να «αποτυπώνουν τις προσφυγικές ροές», έχοντας ενσωματωθεί πλήρως στα ΝΑΤΟϊκά δόγματα στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων.
Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι όποιος επιθυμεί έστω να σχετίζεται με τους αγώνες των εργαζομένων ενάντια στην ευρωενωσιακή βαρβαρότητα –μέσω μνημονίων ή «αγορών»– την οποία υλοποιεί η κυβέρνηση ή με την πάλη ενάντια στα κάθε είδους ιμπεριαλιστικά σχέδια έχει μόνο μία θέση: Ενάντια στα συλλαλητήρια του εθνικισμού. Κόντρα στους μηχανισμούς ιδεολογικής χειραγώγησης που στρέφουν εργαζόμενους εναντίον εργαζομένων, υπονομεύοντας κάθε προοπτική της απαραίτητης όσο ποτέ ταξικής ανασυγκρότησης του κινήματος.
Με αφορμή το συλλαλητήριο, απογυμνώθηκε εντελώς ο αταξικός πολιτικός λόγος της Πλεύσης Ελευθερίας, που ζήτησε την ενίσχυσή της από «απλούς πολίτες που αγωνιούν» για να «είναι η Μακεδονία η αφορμή που ο κόσμος θα ξανασηκωθεί». Αντίστοιχη και η λογική του ΕΠΑΜ που επίσης δήλωσε τη συμμετοχή του.
Τουλάχιστον ως άκαιρος καταγράφεται και ο υπερτονισμός του αλυτρωτισμού – που όντως υπάρχει– και στη γειτονική χώρα στον πολιτικό λόγο τμημάτων της Λαϊκής Ενότητας. Ιδίως από τη σκοπιά των διεθνιστικών καθηκόντων της ανατρεπτικής, επαναστατικής Αριστεράς.
