Χρήστος Κουρνιώτης/Μέλος Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων, ΔΣ ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής
Τη Δευτέρα ψηφίστηκαν στη Βουλή, από τη νέα πλειοψηφία των «154», τα άγρια μέτρα της 3ης μνημονιακής αξιολόγησης. Από την Παρασκευή στους δρόμους της χώρας οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία και οι συνταξιούχοι με μαζικές και μαχητικές συγκεντρώσεις διεμήνυσαν σε κυβέρνηση, «θεσμούς» και κεφάλαιο ότι θα αντισταθούν με ανυποχώρητο αγώνα ενάντια στη νέα μνημονιακή λαίλαπα.
Την Παρασκευή, 12/1, οι εργαζόμενοι προκάλεσαν ένα σημαντικό ρήγμα και απέδειξαν ότι δεν χρειάζονται τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΕΚΑ κλπ, που συνεργάζεται με κυβέρνηση και εργοδοσία, χωρίς προσχήματα πλέον. Η χειραφέτηση αυτή, κυρίως του ιδιωτικού τομέα, στηρίζεται στα πρωτοβάθμια σωματεία και στους συντονισμούς τους, όπου σημαντικό ρόλο παίζει η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων.
Καθώς χρειάζεται να οργανωθεί η αντίστασή μας ενάντια στα νέα μέτρα, η Πρωτοβουλία είναι ανάγκη να αναβαθμιστεί ποιοτικά με αύξηση της μαζικότητας και της απήχησής της, αλλά και με εμβάθυνση της δημοκρατικής λειτουργίας της. Με αυτό τον τρόπο και με τους άλλους συντονισμούς σε ιδιωτικό τομέα, εκπαίδευση και άλλους κλάδους, θα μπορέσει να ανταποκριθεί στην οργάνωση του αγώνα για να μην εφαρμοστούν κρίσιμα μέτρα της 3ης αξιολόγησης.
Η κρισιμότητα των μέτρων έχει καταδειχθεί με την επίμονη και διαρκή πάλη των εργαζόμενων και του λαού απέναντι σε αυτά. Είναι οι πλειστηριασμοί με τη νέα ηλεκτρονική τους μορφή, που συνεχίζουν να θέτουν σε κίνδυνο τη λαϊκή κατοικία. Η οικοδόμηση του κινήματος κατά των πλειστηριασμών έδειξε πώς μπορεί να ασκηθεί αποτελεσματική πίεση στη σημερινή κυβέρνηση και την οδήγησε σε υποχωρήσεις.
Αντίστοιχα χρειάζεται να παλέψουμε ενάντια στον νέο απεργιακό νόμο, ώστε να μην περάσει η τρομοκράτηση των σωματείων στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και η επέκτασή του στο Δημόσιο σε επόμενη φάση. Επίσης, συνεχίζεται η μη εφαρμογή της αξιολόγησης στο Δημόσιο, παρά την ενδοτικότητα της νέας πλειοψηφίας στην ΑΔΕΔΥ και του 30ωρου στην Εκπαίδευση. Το 30ωρο αντιμετωπίστηκε πάλι πριν 30 χρόνια με τους αγώνες των εκπαιδευτικών, παρά τον νόμο 1566. Το ίδιο πρέπει να γίνει και τώρα, ώστε να μην περάσουν τα σχέδια ΕΕ και ΟΟΣΑ.
