Η συμφωνία κυβέρνησης και «θεσμών» για την πώληση του 40% των μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμο λιγνίτη της ΔΕΗ είναι πλέον γεγονός. Απαιτείται η δημιουργία ενός κοινού αγωνιστικού μετώπου εργαζομένων και πολιτών, που θα προτάσσει συνολικά το θέμα της ηλεκτρικής ενέργειας ως κοινωνικό αγαθό στο οποίο θα πρέπει να έχουν όλοι πρόσβαση ανεξαρτήτως της οικονομικής τους δυνατότητας.
του Στέφανου Πράσσου
Έκλεισε οριστικά η συμφωνία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΚΑ) με τους «θεσμούς» για την πώληση του 40% των μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμο λιγνίτη. Επίσης στην ίδια συμφωνία προβλέπεται η πώληση, μέχρι τέλους του 2018 του 17%, των μετοχών της ΔΕΗ που βρίσκονταν στο ΤΑΙΠΕΔ και μάλιστα για αυτή την πώληση έχουν εγγραφεί στο νέο προϋπολογισμό έσοδα 100 δις ευρώ. Υπενθυμίζουμε ότι το 49% των μετοχών της ΔΕΗ πουλήθηκε το 1999 με την ένθερμη και «έμπρακτη» μάλιστα υποστήριξη της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ.
Η διαδικασία πώλησης των λιγνιτικών μονάδων (market test) θα ξεκινήσει εντός των ημερών και την ευθύνη θα την έχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού (DGcomp) αλλά τους όρους πώλησης και το τίμημα θα τα θέσουν οι ίδιοι οι υποψήφιοι αγοραστές! Παρά τις διαβεβαιώσεις του αρμόδιου υπουργού Γ. Σταθάκη, ότι θα διασφαλιστούν από τους αγοραστές όλες οι θέσεις εργασίας και θα παραμείνουν οι ίδιοι μισθοί και εργασιακές σχέσεις, οι «μνηστήρες» διαμηνύουν ήδη, ότι ούτε το ένα ισχύει ούτε το άλλο.
Ερωτηματικά υπάρχουν και για το ποιοι εν τέλει θα είναι οι «μνηστήρες». Σίγουροι φαίνονται οι Κινέζοι και πιθανά οι γιαπωνέζοι με τη Hitachi και η Τσεχική CEZ. Το Δυτικοευρωπαϊκό Κεφάλαιο δεν φαίνεται να πολυνοιάζεται για τον λιγνίτη αλλά περιμένει το «μεγάλο κόλπο» με τα υδροηλεκτρικά και προς το παρών αρκείται στις σίγουρες και αδρά επιδοτούμενες δουλειές με τα αιολικά. Άλλωστε η EDF (Γαλλική ΔΕΗ) που συνόδευε τον Μακρόν κατά την «έρευνα αγοράς» που έκανε τον Σεπτέμβρη στη χώρα μας, δήλωσε πως «ο λιγνίτης δεν καταπίνεται χωρίς νεράκι…» Όμως δυσαρέσκεια και ανησυχία εκφράζουν και οι ηγέτες της ΕΕ για την είσοδο του κινέζικου κεφαλαίου στην ελληνική αγορά ενέργειας αφού κατέχουν ήδη το 24% των Δικτύων Μεταφοράς Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ).
Το 40% της πώλησης αναφέρεται στη λιγνιτική ισχύ που θα υπάρχει το 2020 όπου, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα έχουν κλείσει άλλα δυο μεγάλα εργοστάσια της ΔΕΗ, ο ΑΗΣ Καρδιάς ισχύος 1200 MW και ο ΑΗΣ Αμυνταίου ισχύος 600 MW. Οι προς πώληση μονάδες είναι οι 3 και 4 του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού Μεγαλόπολης ισχύος 255 MW η καθεμία που απασχολούν συνολικά 1.100 εργαζομένους και της μονάδας 1 του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού Μελίτης ισχύος 330 MW που απασχολεί 200 εργαζόμενους αλλά και τα δικαιώματα κατασκευής και εκμετάλλευσης της 2ης μονάδας της Μελίτης ισχύος 450 MW (υπάρχει έτοιμη η υποδομή και η άδεια κατασκευής). Πρόκειται για τις πιο σύγχρονες λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ. Ειδικά η μονάδα της Μελίτης που βρίσκεται στο νομό Φλώρινας στοίχισε πανάκριβα στη ΔΕΗ (600 εκατ. ευρώ το 2002) και κατ’ επέκταση στον Ελληνικό λαό, πληροί όμως τις σύγχρονες περιβαλλοντολογικές απαιτήσεις και έχει μεγάλο βαθμό απόδοσης (38%) πράγμα που σημαίνει λιγότερο καύσιμο για την ίδια παραγωγή ρεύματος με τις παλιές, λιγότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κλπ.
Ένα άλλο σοβαρό θέμα που προκύπτει είναι η τροφοδοσία με λιγνίτη των προς ιδιωτικοποίηση μονάδων. Στη Μεγαλόπολη ο αγοραστής θα πάρει και τα Ορυχεία και θα εξασφαλίσει την τροφοδοσία του. Όμως σε ό,τι αφορά τον ΑΗΣ Μελίτης, δεν υπάρχει ενεργό ορυχείο της ΔΕΗ στο νομό Φλώρινας γι’ αυτό και η μονάδα εξ αρχής υπολειτουργούσε λόγω έλλειψης καυσίμου. Πόσο μάλλον, αν θα γίνει ακόμα μια μονάδα μεγαλύτερης ισχύος κατά 120 MW. Τα ιδιωτικά ορυχεία που είχαν οι παλιοί ιδιοκτήτες Ρόζας και Βαρβούτης αντιμετώπιζαν διαρκώς προβλήματα και κατέστρεψαν μάλιστα τα ορυχεία, λόγω άναρχης εκμετάλλευσης. Οι νέοι ιδιοκτήτες, όπως και ο Μπόμπολας που πέρασε από το ορυχείο Αχλάδας, εκβιάζουν διαρκώς τη ΔΕΗ για όλο και μεγαλύτερες τιμές, που κάνουν την παραγωγή ρεύματος ασύμφορη. Σημειωτέον ότι να μην προχωρήσει μόνη της η ΔΕΗ σε εξόρυξη λιγνίτη, ζητούσαν εκτός των άλλων και τα εργοδοτικά συνδικάτα της ΔΕΗ για «να είναι εντάξει» με την ΕΕ που απαιτούσε απελευθέρωση και στον λιγνίτη…
Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τηρώντας πιστά όλα τα μνημόνια που υπεγράφησαν από όλες τις κυβερνήσεις ξεπουλάει ακάθεκτη και χωρίς καθυστερήσεις όλη τη δημόσια περιουσία, την περιουσία του ελληνικού λαού. Ό,τι δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν οι καθ’ αυτού κυβερνήσεις του κεφαλαίου το κάνουν οι «βοηθητικοί», ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και ο τσαρλατάνος Τσίπρας που το 2014 θεωρούσε «εθνικό έγκλημα την πώληση μονάδων της ΔΕΗ».
Στο αγωνιστικό μέτωπο τώρα εργαζόμενοι της ΔΕΗ και κάτοικοι των νομών Αρκαδίας και Φλώρινας μπήκαν στον αγώνα με συγκεντρώσεις και στους δυο νομούς με το νομό Αρκαδίας να έχει το αγωνιστικό προβάδισμα με ένα συνεχές πρόγραμμα δυναμικών κινητοποιήσεων. Όμως σε ότι αφορά το γενικότερο αγωνιστικό πλαίσιο φαίνεται πώς το να μην πουληθούν οι μονάδες δεν είναι αρκετό αφού και η ΔΕΗ είναι στα πρόθυρα χρεωκοπίας και οι εργατολαϊκοί καταναλωτές ενέργειας δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα το οποίο υπερδιπλασιάστηκε τα τελευταία χρόνια και προστέθηκε άλλος ένας λογαριασμός με τις λεγόμενες «ρυθμιζόμενες χρεώσεις». Κερδισμένοι από τη λεγόμενη απελευθέρωση ενέργειας βγήκαν μόνο οι ξένοι και οι ντόπιοι βιομήχανοι, αφού καρπώθηκαν 50 δισ. ευρώ χωρίς να προσφέρουν σχεδόν τίποτα στην παραγωγή ενέργειας.
Χρειάζεται λοιπόν ένα πλαίσιο που να βάζει συνολικά το θέμα της ηλεκτρικής ενέργειας που είναι κοινωνικό αγαθό και πρέπει να έχουν όλοι πρόσβαση ανεξαρτήτως της οικονομικής τους δυνατότητας και ένα μέτωπο εργαζομένων και πολιτών για να απαιτήσουν αγωνιστικά την υλοποίησή του.
Να φύγουν όλοι οι ιδιώτες από την Ενέργεια. Εθνικοποίηση-Κρατικοποίηση, χωρίς αποζημιώσεις, του συνόλου των δραστηριοτήτων τους. Δημόσια 100% και καθετοποιημένη εταιρεία ηλεκτρισμού κάτω από αυστηρό κοινωνικό και εργατικό έλεγχο με στόχο την πλήρη κοινωνικοποίηση της Ενέργειας και των άλλων στρατηγικών τομέων της οικονομίας στα πλαίσια της εργατικής -λαϊκής εξουσίας. Ρεύμα φθηνό για όλο το λαό!
