Δεύτερη …Λεπέν στη Γαλλία
Μπορεί ο Μακρόν να περιφέρει στις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και σε όλη την Ευρώπη το όραμά του για περισσότερη ΕΕ και ευρώ, όμως οι διεργασίες στη χώρα του δεν κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Δεν είναι μόνο ότι τα ποσοστά του στις δημοσκοπήσεις συνεχίζουν να υποχωρούν, μιας και οι Γάλλοι ενδιαφέρονται περισσότερο για τις (αντιδραστικές) αλλαγές στην καθημερινότητά τους και λιγότερο για τις ευρωπαϊκές διακηρύξεις του προέδρου τους – που, ασφαλώς, αντικατοπτρίζουν και τις φιλοδοξίες του γαλλικού κεφαλαίου. Είναι, επίσης, το γεγονός ότι ο φερόμενος ως νέος ηγέτης της παραδοσιακής γαλλικής Δεξιάς, ο 42χρονος Λοράν Βοκιέ που αναμένεται να εκλεγεί στην προεδρία των Ρεπουμπλικάνων τον Δεκέμβριο, κινείται σε διαφορετική κατεύθυνση. Υποστηρίζει την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων, τάσσεται κατά του φεντεραλισμού και υπέρ της μιας «ένωσης εθνών-κρατών», ενώ απορρίπτει και κάθε ιδέα περαιτέρω διεύρυνσης της ΕΕ. Όλα αυτά δεν σας φαίνεται ότι θυμίζουν Λεπέν, στο πιο …συστημικό της;
Το Brexit στο απόσπασμα
Είναι γνωστό ότι πολλοί στη Βρετανία, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ ξαφνιάστηκαν με το αποτέλεσμα του περυσινού δημοψηφίσματος υπέρ του Brexit και έχουν …ορκιστεί να μην επιτρέψουν την εφαρμογή του. Σε πολιτικό επίπεδο, βεβαίως, μια τέτοια «κωλοτούμπα» θα είναι ιδιαιτέρως ριψοκίνδυνη και γι’ αυτό οι υπέρμαχοι αυτού του σεναρίου προσέχουν τις κινήσεις τους και περιμένουν να τους δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία – ενδεχομένως, μία ρήξη με την ΕΕ στις διαπραγματεύσεις ή μία σοβαρή κυβερνητική κρίση στο Λονδίνο. Άλλοι, όμως, δεν έχουν τέτοιες αναστολές. Όπως, για παράδειγμα, το αφεντικό της μεγαλύτερης και πιο διαπλεκόμενης επενδυτικής τράπεζας του πλανήτη, της αμερικανικής Γκόλντμαν Ζακς, ο οποίος ζήτησε τη διεξαγωγή δεύτερου δημοψηφίσματος. «Πολλοί επιθυμούν μια ψήφο επιβεβαίωσης πάνω σε αυτήν την τόσο ιστορική και αναντίστρεπτη απόφαση. Διακυβεύονται τόσο πολλά, γιατί να μην είμαστε σίγουροι ότι αυτό θέλουμε;», είπε. Στεγνά.
«Άξονας» Σ. Αραβίας-Ισραήλ
Πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι επιταχύνεται η αλλαγή φρουράς στον θρόνο της Σαουδικής Αραβίας, καθώς ορισμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο υπέργηρος βασιλιάς ετοιμάζεται, ενδεχομένως και την ερχόμενη εβδομάδα, να παραδώσει και τυπικά το στέμμα στον 32χρονο διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Ο τελευταίος, που έχει προετοιμάσει ήδη το έδαφος με τις διώξεις των εσωτερικών αντιπάλων του, έχει προαναγγείλει σοβαρές αλλαγές στο σύστημα εξουσίας και την πολιτική του –από την πώληση ενός ποσοστού του πετρελαϊκού γίγαντα Saudi Aramco μέχρι την κατά μέτωπο αντιπαράθεση με τον μεγάλο ανταγωνιστή, το Ιράν. Σε αυτό, μάλιστα, έχει τη στήριξη τόσο του Λευκού Οίκου όσο και του Ισραήλ, ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του οποίου δήλωσε έτοιμος να μοιραστεί όλες τις πληροφορίες και να συνεργαστεί στρατιωτικά με το Ριάντ, με στόχο την αντιμετώπιση του κοινού εχθρού.
Το δράμα της Υεμένης
Μπροστά στον μεγάλο στόχο, φυσικά, ο Σαλμάν ουδόλως ενδιαφέρεται για το δράμα του λαού της Υεμένης, την οποία όχι μόνο βομβαρδίζει ανηλεώς, αλλά της έχει επιβάλει και πλήρη αποκλεισμό, ακόμη και στα απολύτως απαραίτητα είδη πρώτης ανάγκης. Στόχος του, φυσικά, είναι να εξαναγκάσει τους αντάρτες των Χούτι και τους υποστηρικτές τους να «γονατίσουν» και να αποκηρύξουν το Ιράν. Τι κι αν για επιτευχθεί αυτό, πρέπει να πεθάνουν ακόμη «αμέτρητες χιλιάδες» –όπως προειδοποίησε ο ΟΗΕ– από τις σφαίρες και τις βόμβες, από την πείνα και τη χολέρα; Εδώ δεν ενδιαφέρονται οι πολιτισμένοι της Δύσης που στηρίζουν τον ίδιο και το Ριάντ χωρίς να ρωτούν και πολλά…
