του Στέφανου Πράσσου
Μεγάλη ήταν η συμμετοχή των εργαζομένων και των πολιτών της Δυτικής Μακεδονίας στο συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε στην Πτολεμαΐδα την Παρασκευή 7/4 ενάντια στην πώληση μονάδων της ΔΕΗ, όπως προβλέπει η νέα συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Στο συλλαλητήριο καλούσαν η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ και τα υπόλοιπα συνδικάτα της ΔΕΗ μαζί με τα εργατικά κέντρα της Δυτικής Μακεδονίας και συμμετείχαν το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας, οι δήμαρχοι με τα δημοτικά συμβούλια του νομού Κοζάνης και Φλώρινας, τα επιμελητήρια, οι εμπορικοί σύλλογοι –που έκλεισαν μάλιστα συμβολικά τα καταστήματά τους για δυο ώρες– και πλήθος μαζικών φορέων της περιοχής. Το παρών έδωσε και ο κλήρος με επικεφαλής τον Μητροπολίτη Πρεσπών και Εορδαίας.
Εκεί ήταν και οι ταξικές δυνάμεις με επικεφαλής το Συνδικάτο Εργαζομένων στην Ενέργεια «Εργατική Αλληλεγγύη» με το δικό τους μπλοκ, με το δικό τους αγωνιστικό πλαίσιο και τα συνθήματα που έδιναν τον δικό τους τόνο στη διαδήλωση υπογραμμίζοντας τη διαφορετική γραμμή αλλά και την αντίθεσή των εργαζομένων στους ίδιους τους διοργανωτές που πούλησαν τον αγώνα ουκ ολίγες φορές. Εκεί ήταν και οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τις σημαίες της, μοιράζοντας μαζικά την ανακοίνωση με τις πολιτικές θέσεις της τοπικής οργάνωσης για το ζήτημα της ηλεκτρικής ενέργειας συνολικά.
Το συλλαλητήριο αυτό είχε όλα τα στοιχεία μιας παλλαϊκής συγκέντρωσης, αφού εκτός από τους θεσμικούς φορείς συμμετείχαν χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι και συνταξιούχοι. Όλοι βγήκαν να διαμαρτυρηθούν εκφράζοντας την αγωνία τους για το εργασιακό τους μέλλον και το μέλλων των παιδιών τους αλλά και την αγανάκτησή τους για το «μαράζωμα» ολόκληρης της περιοχής, που αναπτύχθηκε τα τελευταία 60 χρόνια με βάση τον λιγνίτη και την επεξεργασία του. Ήταν παλλαϊκό γιατί στο λεκανοπέδιο Κοζάνης-Πτολεμαΐδας-Φλώρινας κάθε οικογένεια έχει και έναν άνθρωπο τουλάχιστον που δουλεύει ή δούλεψε στη ΔΕΗ. Πολλές οικογένειες έχουν θρηνήσει δικούς τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στα ορυχεία και στα εργοστάσια της ΔΕΗ. Πάνω από 150 τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα, εκατοντάδες οι ακρωτηριασμένοι και οι σακατεμένοι εργάτες.
Η αντίφαση όμως που υπάρχει στην περιοχή και κυριάρχησε και στο συλλαλητήριο δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε από το πένθιμο χτύπημα των καμπάνων, ούτε από τα ουρλιαχτά και τις μεγαλοστομίες των καθεστωτικών δυνάμεων του συνδικαλισμού και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Γιατί όλοι αυτοί που σήμερα ηγούνται του μετώπου «Να αποτρέψουμε το έγκλημα ξεπουλήματος της ΔΕΗ», όλοι αυτοί συμμετείχαν, με το δικό του ρόλο ο καθένας, διαχρονικά σ’ αυτό το «έγκλημα» που συντελείται τα τελευταία είκοσι χρόνια ενάντια στη δημόσια ηλεκτρική ενέργεια.
Δεν ήταν ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ και τα άλλα συνδικαλιστικά στελέχη των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ που πλασάριζαν μετοχές στους εργαζόμενους, από μια ΔΕΗ που τότε άρχιζε να ξεπουλιέται; Δεν στήριξαν το ξάφρισμα των αποθεματικών των εργαζομένων για να μπορεί η ΔΕΗ να ξεπουληθεί σήμερα; Δεν στήριξαν τη διάσπαση, την τριχοτόμηση που πρώτη ενέκρινε η ΓΕΝΟΠ; Δεν είναι αυτοί, μαζί με τους αυτοδιοικητικούς και τους βουλευτές αυτών των κομμάτων, που στήριξαν επί 25 χρόνια και συνεχίζουν να στηρίζουν το απαράδεκτο καθεστώς του δουλεμπορίου και τους δουλεμπόρους που είναι «σάρκα από τη σάρκα τους»; Δεν είναι πολλοί αυτοδιοικητικοί και ο περιφερειάρχης ο ίδιος που στηρίζουν και σήμερα την κυβέρνηση; Δεν είναι οι τέσσερις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που θα ψηφίσουν, με κόμπο στο στομάχι είναι η αλήθεια, το ξεπούλημα των μονάδων μεθαύριο στη βουλή;
Μήπως όλοι αυτοί νομίζουν ότι οι εργαζόμενοι και ο λαός της περιοχής ξεχνάν το πούλημα του 2014, όταν οι εργαζόμενοι απεργούσαν 100% και εργαζόμενοι και λαός βρίσκονταν κατά χιλιάδες στις πύλες των εργοστασίων; Κι όμως κι εκείνον τον μεγαλειώδη αγώνα ήταν οι ίδιοι άνθρωποι που τον έκλεισαν άρον άρον!
Στα θετικά του συλλαλητηρίου είναι ότι αμέσως μετά τη συγκέντρωση ακολούθησε πορεία στους δρόμους της Πτολεμαΐδας από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΛΑΕ μαζί με τα συνδικάτα ενέργειας ΣΕΕΕΝ και ΣΕΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη». Ίσως αυτή η πορεία να δείχνει και στους εργαζόμενους και στην κοινωνία της περιοχής με ποιους πρέπει να ταχθούν σ’ αυτόν τον αγώνα για να έχουν πραγματικά θετικά αποτελέσματα.
Είναι σαφές πως για να έχει αποτελέσματα αυτός ο αγώνας πρέπει να πάρει χαρακτήρα παλλαϊκό, που να βάλει μπροστά το κριτήριο ότι το ρεύμα αποτελεί κορυφαίο αγαθό και όχι εμπόρευμα και δεν το πουλάμε σε καμία τιμή. Και όλα αυτά παράλληλα με την πάλη ενάντια στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας που επιβάλλει η ΕΕ, που αποτελεί το πλαίσιο επιβολής όλων αυτών των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων.
