της Αρχοντούλα Βαρβάκη
Δυναμική παράσταση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Υγείας την Πέμπτη 16/2, ενάντια στις μαζικές απολύσεις εργαζομένων που δουλεύουν μέσω εργολάβων στην καθαριότητα, τη σίτιση και τη φύλαξή των νοσοκομείων αλλά και για καθυστερήσεις των αμοιβών τους. Δημιουργήθηκε μικρή ένταση στην είσοδο του υπουργείου λόγω της αρχικής άρνησης να συναντηθεί ο αναπληρωτής υπουργός Π. Πολάκης με ολόκληρη την αντιπροσωπεία των 10 ατόμων, που είχαν ορίσει οι εργαζόμενοι. Τελικά η συνάντηση έγινε αλλά χωρίς κάποιο αποτέλεσμα. Οι εργαζόμενοι των νοσοκομείων «Ευαγγελισμος», «Άγιος Σάββας», «Γεννηματάς», «Αττικόν» κ.α. ζητούν να μην απολυθεί κανείς, να μονιμοποιηθούν όλοι οι εργαζόμενοι, να γίνουν νέες προσλήψεις με βάση τις ανάγκες της δημόσιας υγείας και να καταβληθούν τα δεδουλευμένα που περιμένουν. Ετοιμάζουν νέα κινητοποίηση στο υπουργείο Υγείας στις 23 του Φλεβάρη, στη 1 μ.μ.
Η κάλυψη της καθαριότητας, σίτισης και φύλαξης είχε ανατεθεί σε εργολάβους, αλλά με το άρθρο 63 του Ν 4430/2016 όλες οι υπηρεσίες υπουργείων μπορούν να καλύψουν αυτές τις ανάγκες προσλαμβάνοντας προσωπικό με «ατομικές συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου», με συγκεκριμένο τρόπο μοριοδότησης που δίνει λίγα μόρια στην προϋπηρεσία τους. Οι νέες προσλήψεις θα γίνουν με κριτήρια που εγγυώνται ότι θα μείνουν χωρίς δουλειά περίπου 6.000 εργαζόμενοι, δηλαδή περίπου το 80% του σημερινού δυναμικού που εργάζεται σε καθαριότητα, φύλαξη και σίτιση των νοσοκομείων, παρά την πολυετή προϋπηρεσία που μπορεί να έχουν.
Για παράδειγμα, βασικό κριτήριο μοριοδότησης είναι η ανεργία που οι σημερινοί εργαζόμενοι δεν έχουν. Επιπλέον, ένα μεγάλο μέρος τους θα υποστεί τον ρατσιστικής φύσης αποκλεισμό που προκύπτει απ’ το ότι στα προσόντα του υποψηφίου είναι και το να είναι Έλληνας-ιδα.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠOΕΔΗΝ) Μιχάλης Γιαννακός εξηγεί ότι στην Τρίπολη θα μείνει ένας παλιός εργαζόμενος και στην Λάρισα κανένας, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μοριοδότησης όσων έκαναν αίτηση για να προσληφθούν με το νέο καθεστώς. Αντίστοιχα, σύμφωνα με τον Ηλία Σιώρα, αντιπρόεδρο της Ένωσης Ιατρών Αθήνας-Πειραιά και πρόεδρο του συλλόγου εργαζομένων στον «Ευαγγελισμό», σε αυτό το νοσοκομείο θα μείνουν 10 από τους 110.
Την ίδια ώρα, οι καθαρίστριες του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου παλεύουν ενάντια στις μειώσεις μισθών που τους επιβάλλει ο εργολάβος. Στη μείωση 40 έως 90 ευρώ σε έναν μισθό των 560 έως 620 ευρώ απάντησαν με 48ωρη απεργία την Πέμπτη και την Παρασκευή και παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της εταιρείας. Ζητούν επίσης να δουλεύουν με πλήρες ωράριο, μόνιμη δουλειά με πλήρη δικαιώματα, την πρόσληψη προσωπικού και την επαναφορά των κομμένων τριετιών. Τον αγώνα τους στηρίζουν οι φοιτητικοί σύλλογοι που πήραν σχετικές αποφάσεις, τα σωματεία των εργαζομένων του Ιδρύματος (ΕΤΕΠ, ΕΔΙΠ, ΔΠ) και η Ομοσπονδία Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τον αγώνα τους και αναδεικνύει την ανάγκη στήριξής του: «ακόμα και αν ο εργολάβος υπαναχωρήσει προς το παρόν, τελικά οι μειωμένοι μισθοί, οι απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, η δουλειά χωρίς δικαιώματα και οι ευέλικτες εργασιακές σχέσεις δεν είναι απλά η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας του εργασιακού μεσαίωνα που έχουν φέρει οι εργολαβίες, οι ιδιωτικοποιήσεις, η παραχώρηση τομών λειτουργίας των πανεπιστημίων στο κερδοσκοπικό ιδιωτικό κεφάλαιο. Γι’ αυτό και θα πρέπει το εργατικό κίνημα να βγει μπροστά και να διεκδικήσει, μαζί με τις αγωνιζόμενες καθαρίστριες αποχώρηση των εργολάβων από τα πανεπιστήμια, μόνιμη σταθερή δουλειά του προσωπικού καθαριότητας με υπογραφή συμβάσεων αορίστου χρόνου με το πανεπιστήμιο, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων καθαριστών- καθαριστριών, με σταθερή εργασία και πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, μαζικές προσλήψεις καθαριστών-καθαριστριών και όχι εντατικοποίηση της δουλειάς τους, άμεση πληρωμή όλων των δεδουλευμένων, καμία σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα».
Παρόλο που οι «εργολαβικοί» εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν άσχημες συνθήκες εργασίας η κυβέρνηση δεν μπορεί να πανηγυρίζει για «κατάργηση» των εργολαβιών στα νοσοκομεία, αλλά για την όλο και μεγαλύτερη συνέπειά στην πορεία της στο δημοσιονομικό δρόμο των Μνημονίων. Αυτό είναι η μαζική απόλυση των σημερινών εργαζομένων. Τα «δίκαια» κριτήρια του ΑΣΕΠ με τα οποία θα γίνουν οι νέες προσλήψεις δεν εξασφαλίζουν παρά την ανακύκλωση της ανεργίας μέσα από ελαστικές σχέσεις εργασίας, οι οποίες εδραιώνουν μεσαιωνικές συνθήκες στον δημόσιο τομέα νομιμοποιώντας ανάλογες και στον ιδιωτικό.
