του Γιάννη Ελαφρού
Στην εξαιρετική ταινία του Κεν Λόουτς Ντάνιελ Μπλέικ, που προβλήθηκε πρόσφατα στην Ελλάδα και συγκίνησε τόσο, αποκαλύπτεται η απρόσωπη κρεατομηχανή που έχει εγκαθιδρυθεί στη Βρετανία και που μέσα από τυπικά ερωτηματολόγια και δείκτες, που συλλέγουν καταπιεσμένοι υπάλληλοι ιδιωτικών εταιρειών, απορρίπτει δικαιούχους επιδομάτων ανεργίας και υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας. Το περίφημο βρετανικό κράτος πρόνοιας γίνεται ένα απατηλό όνειρο και ένας οδυνηρός εφιάλτης για εκατομμύρια εργαζόμενους, που έχασαν τη δουλειά τους ή αρρώστησαν. Όλα στην πρέσα του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού και της νεοφιλελεύθερης κυνικότητας. Η ίδια πραγματικότητα ενέπνευσε και το δημιουργό του διπρόσωπου θεατρικού έργου Λαμπεντούζα (Άντερς Λουστγκάρτεν, Θέατρο Νέου Κόσμου), στην πλευρά εκείνη που η φρίκη της μετανάστευσης συναντά την οικονομική φρίκη των πεταγμένων πληθυσμών και της διάλυσης των στοιχειωδών κοινωνικών δικαιωμάτων στην Αγγλία.
Όπως είδαμε στη Βρετανία, ένας τυπικός κανονισμός μπορεί να γίνει όπλο για την οριστική «εξόντωση» των ανέργων, για τη διακοπή του επιδόματος ακόμα κι από εκείνους τους λίγους (μόλις 10%) που το παίρνουν σήμερα. Για την υποχρέωση να εργαστούν με πολύ χαμηλότερες αμοιβές απ αυτές που έπαιρναν πριν βρεθούν στην ανεργία και σε άσχετες εργασίες. Κι ίσως το πιο σημαντικό, για να ενσωματώσουν ως δική τους ευθύνη το ότι δεν βρίσκουν εργασία, ως προσωπική ήττα, που θα τους συνθλίψει και θα τους εξουδετερώσει από εν δυνάμει αντίπαλο του συστήματος.
Μην πει κανείς, «ένας κανονισμός είναι, δεν πρόκειται να γίνουν εδώ τέτοια πράγματα». Η εμπειρία από τη Βρετανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση (γιατί ανάλογα πράγματα γίνονται και στη Γερμανία και αλλού, το περίφημο «ευρωπαϊκό κεκτημένο» των Κατρούγκαλου και Αχτσιόγλου) αποκαλύπτει πως οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις έρχονται για να εφαρμοστούν.
Μόνο ο αγώνας του εργατικού κινήματος και των ανέργων, με ιδιαίτερη συμβολή και των εργαζομένων σε αυτές τις υπηρεσίες (δεν είναι τυχαίο πως στη Βρετανία έδωσαν τη βρόμικη δουλειά σε ιδιωτική εταιρεία, εδώ μπορεί να αναλάβει καμιά ΜΚΟ), μπορεί να αποτρέψει την επιβολή του σύγχρονου Καιάδα για τους ανέργους.
