ΝΙΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Ομπάμα έρχεται στην Αθήνα στις 15 Νοέμβρη, κλείνοντας την τελευταία περιοδεία της θητείας του, λίγες μέρες μετά τις αμερικανικές εκλογές. Την κλείνει σε μια κρίσιμη περίοδο για το ίδιο το μέλλον της ευρωπαϊκής και της διατλαντικής ενοποίησης, στο ίδιο το μέρος όπου δοκιμάστηκαν πολλά υβριδικά μοντέλα του νέου γύρου της επέλασής της. Στο τριήμερο του Πολυτεχνείου, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, επιτίθεται στο συμβολικό φορτίο του Νοέμβρη, ταυτισμένου με την εξέγερση. Τώρα, θα πρέπει να γίνει ο μήνας που θα επιβεβαιωθούν-γενικευτούν, τα μοντέλα διαχείρισης της μακροχρόνιας κρίσης, η συγχώνευση κατάστασης εξαίρεσης-δημοκρατίας, η στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας, ο υβριδικός πόλεμος ως καθημερινότητα. Τα μοντέλα άμυνας-ασφάλειας επιδιώκουν θεαματική νίκη απέναντι στο επαναστατικό περιεχόμενο της εξέγερσης. Ο πρόεδρος που βραβεύτηκε με νόμπελ ειρήνης συνεχίζει την παράδοση που θέλει τους αμερικανούς πρόεδρους να τελειώνουν τη θητεία τους με πόλεμο. Μόνο που δεν ολοκληρώνει τη θητεία του με τον πόλεμο στη Μοσούλη και τη σύγκρουση με τη Ρωσία ή τον εμφύλιο στη Συρία, μόνο, αλλά κυρίως με την έξαρση του κοινωνικού πολέμου.
Έτσι, εξάλλου, άρχισε τη θητεία του. Διαχειρίστηκε την εφαρμογή του μοντέλου των proxy wars στη Μ. Ανατολή. Εξήγαγε την αμερικάνικη κρίση σε όλο τον πλανήτη, αλλά και τα βάρβαρα κοινωνικά μοντέλα της. Συνέβαλε καθοριστικά στην αυτόνομη πολιτικο-στρατιωτική συγκρότηση της ΕΕ. Άνοιξε το επόμενο παγκόσμιο πεδίο αντιπαράθεσης σε Ειρηνικό και Ανταρκτική. Γενίκευσε την ενοποίηση στρατού-αστυνομίας σε διαδοχικά επεισόδια καταστολής της αποκλεισμένης πλειοψηφίας στο εσωτερικό. Η ένοπλη πρώην Pax Americana είναι πια στρατιωτικοποιημένη Pax Capitalista, όπου όλες οι σκληρές ενδοϊμπεριαλιστικές συγκρούσεις είναι πάντα δευτερεύουσες έναντι του κοινού πολέμου που διεξάγεται σε ανατολή και δύση.
Η ίδια η Ευρώπη-Φρούριο ταλαντεύεται σε ένα νέο γύρο «ψυχρού πολέμου» μεταξύ δυτικού και ανατολικού ιμπεριαλισμού. Ωστόσο τα μοντέλα είναι κοινά και απαράβατα: Όπου Κίνα-Ρωσία διαγκωνίζονται με τις ΗΠΑ για τους εμπορικούς και ενεργειακούς δρόμους, για τα μοντέλα αγοράς που επιβάλλουν και τις αιματηρές επενδύσεις τους, η ΕΕ επεμβαίνει στρατιωτικά και στηρίζει βάρβαρα καθεστώτα, με εμπροσθοφυλακή Ελλάδα-Κύπρο και στρατηγικό εταίρο το Ισραήλ. Διαμορφώνει τα σκληρότερα μοντέλα διαχείρισης των προσφύγων. Ετοιμάζει επενδύσεις 90 δισ. και γιγαντιαία στρατόπεδα συγκέντρωσης στην περιοχή. Προετοιμάζει την ενοποιημένη ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία και τον ενιαίο Ευρωστρατό (Σύνοδος Μπρατισλάβα), τσακίζοντας όσα κοινωνικά-πολιτικά δικαιώματα έχουν απομείνει. Η επίσκεψη Ομπάμα, θέλει να διαμορφώσει τις δεσμεύσεις της επόμενης ηγεμονικής πολιτικής των ΗΠΑ, και τα πλανητικά μοντέλα συνεργασίας, τις στρατηγικές συμφωνίες, τα πολλαπλά «οικονομικά ΝΑΤΟ» (TISA, TTIP, TPP) σαν απάντηση στα πολυπολικά στρατηγικά μοντέλα που αναδύονται σε Λατινική Αμερική και Ευρασία. Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι το προληπτικό τσάκισμα, σε κάθε επίπεδο, των αντιστάσεων και των επαναστατικών δυνατοτήτων που αναδύονται στη σημερινή «εποχή των ταραχών». Η συζήτηση για το χρέος, επιδιώκει να στηρίξει το ελληνικό κράτος και την ΕΕ σε όλα τα ληστρικά εργαλεία καθυπόταξης των κοινωνικών αναγκών και δυνατοτήτων. Να επιβεβαιώσει τον κοινωνικό μονόδρομο της νέας ιμπεριαλιστικής τάξη πραγμάτων, τα μοντέλα ομαλής μετάβασης του αστικού έθνους κράτους και των ολοκληρώσεων στους νέους γενικευμένους εθνικισμούς που αναδύονται.
Η συζήτηση για το μεταναστευτικό θέλει να βρει νέους δρόμους συνολικής καταστολής της εργατικής τάξης, παγκόσμια. Να διαμορφώσει το απαραίτητο «πειθήνιο» δυναμικό για την ανανέωση του γερασμένου εργατικού κορμού της Δύσης. Να βρει θέση για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ως «ομαλό» καθημερινό μέλλον του διεθνούς προλεταριάτου μέσα στη δημοκρατία του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Η συζήτηση για το ΝΑΤΟ και την ανάδυση του νέου Ευρωστρατού έρχεται να επικυρώσει τα πιο σύνθετα μοντέλα του αντι-τρομοκρατικού πολέμου. Φυσικά και είναι σκοπός η θωράκιση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, οικονομικά-πολιτικά-στρατιωτικά, απέναντι σε Ρωσία και Κίνα. Κυρίως, όμως, χρειάζεται η θωράκιση απέναντι στον εχθρό-λαό. Αυτός είναι ο ρόλος όλων των τελευταίων συνόδων του ΝΑΤΟ (Βαρσοβία, Νάπολη κλπ). Αυτό περιγράφουν, συνολικά, όλα τα στρατηγικά δόγματά τους: «Πόλεμος είναι κάθε πεδίο που έχει αξία».
Η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση επιδιώκει εξ αρχής, μαζικό κίνημα ενάντια στην επίσκεψη Ομπάμα. Αν αυτό είναι το μοντέλο που διαμορφώνεται για τους από πάνω, τότε η απάντηση δεν μπορεί να είναι αναντίστοιχη από εμάς. Το περιεχόμενο του Νοέμβρη, για εμάς, πρέπει να συνδεθεί με μια τρίτη ιντιφάντα, κοινή αυτή τη φορά ανάμεσα στα κινήματα του Ισραήλ και τον διπλό ταξικό αγώνα των παλαιστινίων. Με κοινό διεθνιστικό εργατικό κίνημα μέσα κι έξω από το στρατό σε Ελλάδα-Τουρκία. Με ένα δεύτερο, ριζικά ταξικό, δεύτερο κύκλο της Αραβικής άνοιξης σε όλη την περιοχή.
Πρώτα, όμως, πρέπει να επιδιώξουμε ο Ομπάμα να μην πατήσει το πόδι του εδώ
