του Γιώργου Δελαστίκ
Ως και το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ αγανάκτησε εναντίον του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, κατηγορώντας τον ευθέως για χρήση δύο μέτρων και δύο σταθμών απέναντι στην Ελλάδα αφενός και στην Ισπανία-Πορτογαλία αφετέρου. Το Σπίγκελ απέδωσε τη μεροληπτική στάση του Σόιμπλε στο γεγονός ότι ο Μαριάνο Ραχόι είναι ομοϊδεάτης του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας κατά κανένα τρόπο δεν είναι, όσο και αν έχει περάσει με το γερμανικό στρατόπεδο κάτω από το βάρος των αφόρητων γερμανικών εκβιασμών.
Φυσικά, ο αρθρογράφος του γερμανικού περιοδικού υποστηρίζει ότι είναι σωστό πως με πρωτοβουλία Σόιμπλε δεν επιβάλλονται κυρώσεις στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, γιατί ειδικά μετά την αποχώρηση της Αγγλίας από την ΕΕ, κάτι τέτοιο θα συνιστούσε παραφροσύνη. Αποδίδει όμως ―και σωστά― την παντελή έλλειψη κατανόησης, εκ μέρους του Σόιμπλε, προς την Ελλάδα στο αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι αυτός είναι δεξιός και ο Τσίπρας αριστερός υπό την ευρεία ―ευρύτατη, θα λέγαμε εμείς― έννοια. Ο αρθρογράφος του Σπίγκελ κονιορτοποιεί την άποψη ότι όλες οι χώρες της ΕΕ αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο. Υπενθυμίζει ότι όταν είχε ερωτηθεί ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ γιατί γίνονται ανεκτά τα ελλείμματα της Γαλλίας και δεν επισύρουν ποινές, ο Γιουνκέρ είχε δώσει την απολύτως φυσιολογική απάντηση: «Επειδή είναι η Γαλλία!». Σιγά μην αντιμετωπίζεται η Γαλλία όπως η Πορτογαλία, πόσο μάλλον η Εσθονία! Η Γαλλία είναι, άλλωστε, η μοναδική χώρα που ενδιαφέρει τους Γερμανούς από όλα τα κράτη της ΕΕ. Πληρώνοντας επί δεκαετίες και αδρά τους Γάλλους, η Γερμανία κατόρθωσε να ξαναγίνει αποδεκτή, από τη δεκαετία του 1950, από όλα τα κράτη της Ευρώπης και όχι μόνο από εκείνα που είχαν συνεργαστεί με τους ναζί στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.
Στο μεταξύ, μια έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης του ΔΝΤ για το πρόγραμμα της Ελλάδας, επιβεβαιώνει αυτό που έχει ήδη καταστεί σαφέστατο: Οι Ευρωπαίοι ήταν αυτοί που δεν επέτρεψαν το 2010 να γίνει «κούρεμα» του χρέους. «Η Κομισιόν, η ΕΚΤ και κάποια κράτη-μέλη ήταν αντίθετα» υπογραμμίζει η έκθεση του ΔΝΤ. Με το πρώτο Μνημόνιο η ΕΕ απλώς «αγόρασε χρόνο» για να μην εξαπλωθεί η ελληνική κρίση και σε άλλα κράτη, όσο ολέθριες συνέπειες και αν είχε αυτό για τους Έλληνες. «Επηρεάστηκε η ευκινησία του ΔΝΤ ως διαχειριστή κρίσεων λόγω της ανάγκης συνεργασίας με τους Ευρωπαίους», αναφέρουν στην έκθεσή τους οι εμπειρογνώμονες του ανεξάρτητου γραφείου του ΔΝΤ. «Παραμένει ενεργό το ερώτημα γιατί το ΔΝΤ ήταν τόσο αισιόδοξο σχετικά με τους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και περίμενε τόσον καιρό πριν αναθεωρήσει προς τα κάτω τις προβλέψεις του», προσθέτουν.
Η ύφεση στην Ελλάδα αποδείχθηκε πολύ βαθύτερη από τις εκτιμήσεις των τεχνοκρατών του ΔΝΤ. Συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 5,5% το 2012 σε σύγκριση με το 2009 προέβλεπε το ΔΝΤ, αλλά στην πραγματικότητα το ελληνικό ΑΕΠ μειώθηκε κατά …17% τα τρία αυτά χρόνια! Ονομαστική μείωση του ΑΕΠ κατά 2% προέβλεπαν οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ, αλλά η πραγματική μείωση κόντεψε να φτάσει το …20%! «Η απόκλιση στις προβλέψεις για το ΑΕΠ της Ελλάδας είναι μοναδική περίπτωση ακόμη και για τα στάνταρντ των προγραμμάτων του ΔΝΤ», σημειώνουν στην έκθεσή τους οι ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ, οι οποίοι δεν δείχνουν να διακατέχονται από κανενός είδους εκτίμηση για τα προγράμματα αυτά. Κρίνοντας 159 προγράμματα του ΔΝΤ σε διάφορες χώρες, παλιότερη εκτίμηση δείχνει ότι είχαν πέσει έξω στις εκτιμήσεις τους οι του ΔΝΤ σε ποσοστό …60%! Αναφορικά με το ΑΕΠ όμως τα λάθη κυμαίνονταν από 1,5% έως 6,4% σε περιόδους δύο χρόνων, όχι …12%! Στο 15% τοποθετούσαν την αναμενόμενη ανεργία το 2012 οι του ΔΝΤ, αλλά στην πραγματικότητα η ανεργία είχε εκτοξευτεί το 2012 στο 25%, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο. Ήταν απίστευτη η δημοσιονομική προσαρμογή που ζητήθηκε: Να μειωθεί το έλλειμμα από το 15% του 2009 στο …3% του ΑΕΠ το 2013! Οι κυβερνήσεις Γιωργάκη Παπανδρέου και Σαμαρά-Βενιζέλου το πέτυχαν με διάφορα κόλπα ―πρώτα απ’ όλα καθιστώντας το δημόσιο ένα απερίγραπτο κακοπληρωτή που καθυστερούσε τις οφειλές του και δεν πλήρωνε κανέναν! Η ουσία όλης αυτής της κρίσης είναι ότι οι Γερμαναράδες και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλοι τους επέλεξαν να πλήξουν καίρια τους Έλληνες και την Ελλάδα για να προλάβουν να αποφύγουν οι ίδιοι την κρίση. Αφού μας «άρμεξαν» για τα καλά την εποχή των παχιών αγελάδων, στη συνέχεια απαλλάχτηκαν από τα ελληνικά ομόλογα και την πλήρωσαν τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία!
