του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Η συνάντηση ανάμεσα στον νέο πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκο Μητσοτάκη, και την διευθυντική ομάδα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, θα μπορούσε να γίνει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Πρόκειται άλλωστε για μία συνηθισμένη πρακτική, να πραγματοποιούνται επαφές μεταξύ ηγεσιών κομμάτων και εκπροσώπων των κυρίαρχων μιντιακών ομίλων, την οποία έχουν ακολουθήσει στο πρόσφατο παρελθόν τόσο ο Αντώνης Σαμαράς όσο και ο Αλέξης Τσίπρας.
Έτσι είναι φανερό πώς η δημοσιοποίηση του συγκεκριμένου «γεύματος εργασίας» στο οποίο συμμετείχαν εκτός από τον Κ.Μητσοτάκη ο Στ.Ψυχάρης και οι περισσότεροι διευθυντές των μέσων που ελέγχει ο ΔΟΛ είχε συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες. Σε ένα πρώτο επίπεδο από τα ΜΜΕ που στηρίζουν την νέα ηγεσία της Ν.Δ αλλά και από το περιβάλλον του Κ.Μητσοτάκη προβλήθηκε ως «ψήφος εμπιστοσύνης» ενός δημοσιογραφικού ομίλου στην προοπτική της ανάληψης της διακυβέρνησης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Παρόλα αυτά η ουσία βρίσκεται στις συμμαχίες και τις αμοιβαία επωφελείς ταυτίσεις ενόψει των αλλαγών που έχουν δρομολογηθεί στο τοπίο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με πληροφορίες γίνεται έντονη συζήτηση για σημαντικές αλλαγές στην «Τηλέτυπος Α.Ε» την εταιρία- ιδιοκτήτη του τηλεοπτικού σταθμού ΜΕΓΚΑ, συνδεόμενες με μια πιθανή (ηθελημένη η εκβιασμένη) αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. ‘Όλα αυτά προκειμένου η καταχρεωμένη εταιρία να «μπει» στον διαγωνισμό αδειοδότησης με υγιέστερα οικονομικά δεδομένα άρα και αξιώσεις διεκδίκησης μίας εκ των δημοπρατούμενων αδειών. Η προοπτική αυτή φημολογείται ότι προϋποθέτει την «εκπαραθύρωση» του Σταύρου Ψυχάρη ή την μείωση της μετοχικής συμμετοχής του ομίλου με ότι σημαίνει αυτό για την πολιτική επιρροή του ΔΟΛ. Σε αυτή την λογική η ενίσχυση των σχέσεων του ΔΟΛ με την ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης θεωρείται ότι συμβάλλει στην ενίσχυση της θέσης του παρά την πολιτική του έκθεση. Άλλωστε ότι το θέμα των τηλεοπτικών αδειών συζητήθηκε στην συνάντηση κάθε άλλο παρά κρύφτηκε και από τις δύο πλευρές.
Φυσικά αυτή η υπόθεση δεν μπορεί να ερμηνευτεί μακριά από την συνολική πόλωση του πολιτικού σκηνικού που επιχειρείται σε όλα τα επίπεδα καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να θωρακίσει την διακυβέρνηση του με καθεστωτικά χαρακτηριστικά παζαρεύοντας στο επίπεδο της Ε.Ε την – έως τώρα- προνομιακή (συγκριτικά με την Νέα Δημοκρατία) σχέση του με ευρύτερα λαϊκά στρώμματα. Μία σχέση που συνεχώς συρρικνώνεται χωρίς όμως αυτό να σημαίνει αποκατάσταση της πολιτικής επιρροής της Νέας Δημοκρατίας. Υπό αυτό το πρίσμα η εγχώρια αστική τάξη δείχνει να βάζει και αυτή τα «στοιχήματά» της, με τα συμφέροντα που εκπροσωπεί ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη να αποφασίζουν να … ποντάρουν στο
