«Εάν η μνημονιακή πολιτική περάσει και στην ακτοπλοΐα οδηγούνται χιλιάδες ναυτεργάτες στον εκδιωγμό, την ανεργία και το ναυτικό επάγγελμα οδηγείται στην απαξίωση και την διάλυση», τονίζει στο Πριν ο Αντώνης Νταλακογεώργος, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ) και Γενικός Γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.
Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο
– Από την περασμένη Δευτέρα και μέχρι την Πέμπτη 5/6, οι ναυτεργάτες στα λιμάνια όλης της χώρας προχώρησαν σε δυο συνεχόμενες 48ώρες απεργίες. Ποια ήταν η συμμετοχή σε αυτήν και ποιο το κλίμα μεταξύ των εργαζομένων;
– Η απεργία των ναυτεργατών στην οποία πρωτοστάτησε η ΠΕΝΕΝ όσον αφορά τη λέψη της απόφασης, αλλά και από πλευράς οργάνωσης-ενημέρωσης-προετοιμασίας και περιφρούρησης αυτής, ήταν τόσο στην έναρξη όσο και στην εξέλιξή της απολύτως πετυχημένη. Στην διάρκειά της εκδηλώθηκαν, ιδιαίτερα στην Κέρκυρα και την Μυτιλήνη, οργανωμένες προσπάθειες των εφοπλιστών και μηχανισμών του υπουργείου Ναυτιλίας (Λιμεναρχεία) να την υπονομεύσουν, όμως χάρη στην έγκαιρη παρέμβασή μας και κυρίως στην αποφασιστικότητα των ναυτεργατών-απεργών, αυτές οι άθλιες προσπάθειες οδηγήθηκαν σε πλήρη αποτυχία. Πρέπει να σημειωθεί ότι η ΠΕΝΕΝ, τα στελέχη και τα μέλη της, οργάνωσαν σε όλη την χώρα 20 μέρες πριν την απεργία δεκάδες περιοδείες – συσκέψεις σε πολλά λιμάνια και σε κάθε πλοίο χωριστά, για την ενημέρωση, τις εξελίξεις και τα προβλήματα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε και για την ανάγκη να συγκρουστούμε με τις νεομνημονιακές δεσμεύσεις της κυβέρνησης, οι οποίες οδηγούν στην παραπέρα αποσάθρωση των δικαιωμάτων μας.
– Ποιες είναι οι βασικές διεκδικήσεις, τα κεντρικά αιτήματα του αγώνα σας;
– Κεντρικό αίτημα που προβάλαμε και αναδείξαμε ήταν να μην περάσει η μνημονιακή δέσμευση που δέχθηκε και συμφώνησε η κυβέρνηση, κατ’ απαίτηση των τοκογλύφων δανειστών, να μειωθούν έως και 50% οι θέσεις εργασίας των ναυτεργατών στην ακτοπλοΐα με σκοπό την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Ήταν επίσης το μπλοκάρισμα των σαρωτικών αλλαγών που είναι στο επίκεντρο των μνημονιακών επιλογών για το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και ειδικότερα για τον χώρο μας, η διάλυση του ΝΑΤ, της επικουρικής μας ασφάλισης και η παραπέρα υποβάθμιση των συντάξεων των απόμαχων του κύματος. Ταυτόχρονα στο εξώδικο των αιτημάτων και των διεκδικήσεών μας ήταν η αντιμετώπιση της ανεργίας, η πάταξη της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας, η φοροασυλία και ασυδοσία του εφοπλιστικού κεφαλαίου και η κατάργηση προηγούμενων μνημονιακών νόμων που η τωρινή κυβέρνηση είχε δεσμευτεί να τους καταργήσει και βεβαίως το κορυφαίο: η μη ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ.
– Έχετε δηλώσει ότι η κυβέρνηση, μαζί με την τρόικα οδηγούν το ναυτικό επάγγελμα σε αφανισμό. Πώς ακριβώς τεκμηριώνεται αυτό;
– Αυτό αποτελεί αναμφισβήτητη πραγματικότητα, η οποία προκύπτει από την προωθούμενη ρύθμιση για την κατάργηση του Ν.Δ 177/74 που θεσπίζει το μίνιμουμ της επάνδρωσης-σύνθεσης και απασχόλησης των ναυτεργατών στην ακτοπλοΐα. Ήδη με τις προηγούμενες κυβερνήσεις που υπηρέτησαν πιστά το δόγμα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των εφοπλιστών στην ποντοπόρο, μεσογειακή και κρουαζιερόπλοιο ναυτιλία, στις θέσεις εργασίας έχουν αντικατασταθεί κατά 90% οι έλληνες ναυτεργάτες και στα πλοία αυτά οργιάζει η μαύρη ανασφάλιστη εργασία χαμηλόμισθων αλλοδαπών χωρίς συγκροτημένα δικαιώματα (κοινωνική ασφάλιση-ΣΣΕ-εργασιακές σχέσεις γαλέρας-συνδικαλιστικά δικαιώματα κ.λπ). Το ίδιο δραματικές είναι και οι εξελίξεις στον τομέα των Ε/Γ-Ο/Γ πλοίων διεθνών γραμμών. Εάν αυτή η μνημονιακή επιλογή περάσει και στην ακτοπλοΐα οδηγούνται χιλιάδες ναυτεργάτες στον εκδιωγμό, την ανεργία. Ενώ το ναυτικό επάγγελμα οδηγείται στην απαξίωση και την διάλυση.
– Η άποψη ότι η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί στην ουσία συνέχεια της φιλοεφοπλιστικής των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πόσο ορθή είναι;
– Είναι απολύτως ορθή, βάσιμη και τεκμηριωμένη. Αυτό αποδεικνύεται διότι άφησε ανέπαφο όλο το θεσμικό πλαίσιο για την ποντοπόρο ναυτιλία (φοροασυλία- ανασφάλιστη χαμηλόμισθη εργασία -στήριξη των εφοπλιστών σε διεθνή φόρουμ – μειωμένες εισφορές προς τα ασφαλιστικά μας ταμεία – διατήρηση όλης της αντεργατικής νομοθεσίας σε βάρος των Ναυτεργατών). Ούτε διακηρυχτικά δεν τόλμησαν από τον Γενάρη να ψελλίσουν έστω και μια λέξη για αυτό το σκανδαλώδες καθεστώς επιχειρηματικής ασυδοσίας. Ταυτόχρονα δεν έθιξαν στο ελάχιστο τον διαλυτικό κοινοτικό κανονισμό για το καμποτάζ, τους αντεργατικούς νόμους 4150/2013 και 4256/2014 τους οποίους έντονα αντιπάλεψε ως αντιπολίτευση. Δεν τόλμησε να θίξει την απεργοκτόνα διάταξη που περιορίζει την απεργία μας, τον νόμο για τις επιχειρησιακές συμβάσεις και πολλά ακόμη που αποτελούν το θεσμοθετημένο πλαίσιο ασυδοσίας των Ναυτιλιακών επιχειρήσεων.
– Στο μέτωπο της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ, η οποία προωθείται γοργά, ποια ακριβώς είναι η στάση σας;
– Η ΠΕΝΕΝ αλλά και ευρύτερες δυνάμεις του ναυτεργατικού κινήματος που στηρίζουν και πλαισιώνουν την αγωνιστική της δράση βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στον δρόμο του αγώνα, τόσο για να μην περάσει η πώληση του πλειοψηφικού πακέτου του ΟΛΠ σε ξένους μονοπωλιακούς ομίλους. Συμμετείχαμε δραστήρια σε πρωτοβουλίες και δράσεις που αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια για να μην προχωρήσει οποιαδήποτε μορφή ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ. Είμαστε στις ελάχιστες οργανώσεις που έχουμε ταχθεί ενάντια στην σύμβαση παραχώρησης της προβλήτας 2-3 στην κινέζική Κόσκο. Είμαστε εμείς από αυτούς που συμβάλαμε στο σπάσιμο του γκέτο της Κόσκο και την συνδικαλιστική παρέμβαση στο άβατο της κινέζικης επιχείρησης αναδεικνύοντας τα φαινόμενα και τις συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα που έχουν διαμορφωθεί μέσα στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μας. Η στόχευσή μας για το λιμάνι του Πειραιά δεν ήταν και δεν είναι να υπερασπιστούμε το σημερινό μοντέλο που εξυπηρετεί επιχειρηματικά συμφέροντα στον δρόμο της καπιταλιστικής ανάπτυξης και το οποίο διαπλέκεται με πλήθος ιδιωτικών συμφερόντων που εκμεταλλεύονται για την κερδοφορία τους δραστηριότητες του ΟΛΠ. Τασσόμαστε σταθερά και με συνέπεια υπέρ ενός ΟΛΠ 100% στο δημόσιο με κοινωνικό-λαϊκό και εργατικό έλεγχο.
Ο εργοδοτικός συνδικαλισμός μπλόκαρε την συνέχιση της απεργίας – Απαράδεκτη η στάση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ
– Η ΠΕΝΕΝ, από την πρώτη στγιμή, έδωσε το στίγμα και έκανε την πρόταση για κλιμάκωση του αγώνα. Με αυτήν, συντάχθηκαν τελικώς η ΠΝΟ και οι υπόλοιπες ναυτικές ενώσεις;
– Η ΠΕΝΕΝ ιδιαίτερα την περίοδο της αδράνειας, της αναμονής και της ανάθεσης μετά την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση ήταν από τις ελάχιστες συνδικαλιστικές οργανώσεις που σήκωσε το βάρος ενός πραγματικού κινήματος που δημιουργήθηκε στον χώρο μας και αφορούσε το φαινόμενο της απλήρωτης ναυτικής εργασίας στον χώρο της επιβατηγού ναυτιλίας που απασχολούσε χιλιάδες ναυτεργάτες. Η ΠΕΝΕΝ στην πρόσφατη απεργία είχε, όπως και στο παρελθόν, πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν την μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση η οποία έγινε κάτω από το βάρος της επίθεσης κυβέρνησης-δανειστών και η οποία αποτέλεσε με την μορφή της απεργίας μια πρώτη απάντηση ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική. Στην ουσία άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις που αποτελούν το εργοδοτικό κατεστημένο στην ΠΝΟ σύρθηκαν κάτω από την πίεση των ναυτεργατών και της βούλησής τους να παλέψουμε για να μην περάσουν οι αντεργατικές κυβερνητικές επιλογές. Δυστυχώς και σε αυτήν την απεργία, ιδιαίτερα μετά το πρώτο 48ωρο είχαμε απέναντί μας στο εσωτερικό της ΠΝΟ όχι μόνο τον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό αλλά και σύσσωμες τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ που έδωσαν λυσσαλέα τον αγώνα να μην κλιμακωθεί και συνεχισθεί ο δίκαιος και πετυχημένος αγώνας των ναυτεργατών. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ (ΠΕΜΕΝ-ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ- Ένωση Μαγείρων) σε κοινό μέτωπο με τις άλλες δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού απέτυχαν οριακά (6 υπέρ-5 κατά-2 λευκά) στην δεύτερη 48ωρη να σταματήσουν την απεργία, όμως το κατάφεραν από κοινού στην πρότασή μας για την συνέχιση της τρίτης 48ωρης (10 κατά της συνέχισης-3 υπέρ της νέας απεργίας). Αποκαλύφθηκε ο θλιβερός τους ρόλος, οι απεργοί εξέφρασαν την οργή και την αγανάκτησή τους για αυτήν την άθλια υπονομευτική και απεργοσπαστική πράξη τους. Αυτή η συμπόρευση θα τους οδηγήσει ακόμη περισσότερο στην περιθωριοποίηση και απομάκρυνση από την συντριπτική πλειοψηφία των ναυτεργατών.
– Πώς μπορεί να μπει συνολικά ένας φραγμός στην ασκούμενη νεοφιλελεύθερη πολιτική που απειλεί με αφανισμό το ναυτικό επάγγελμα και ισοπεδώνει το βιοτικό επίπεδο του λαού;
– Εμείς σχεδιάζουμε, προγραμματίζουμε και οργανώνουμε τις δυνάμεις για το επόμενο αγωνιστικό ραντεβού στις 12 του Νοέμβρη. Τα προβλήματα παραμένουν άλυτα, η κυβερνητική πολιτική δεν αλλάζει, αντίθετα στην πρόσφατη απεργία μας διαπιστώσαμε διολίσθηση σε αντιδημοκρατικές πρακτικές από μέρους του μηχανισμού του υπουργείου Ναυτιλίας. Οι αγώνες μας δεν θα σταματήσουν στην 1η του Νοέμβρη, θα έχουν συνέχεια, διάρκεια, ένταση, θα είναι πολύμορφοι και θα επιδιώξουμε να πετύχουμε ευρύτερη στήριξη, κοινή δράση και προσανατολισμό με συνδικάτα και φορείς που έχουν κοινά προβλήματα και κοινές στοχευμένες διεκδικήσεις. Όπως και ευρύτερα πρέπει τα συνδικάτα να ξεδιπλώσουν την δράση, τις πρωτοβουλίες κυρίως από την βάση και από τα πρωτοβάθμια σωματεία και να σημάνει ένας πανεργατικός συναγερμός για να μην περάσουν τα μέτρα της κυβέρνησης, του μεγάλου κεφαλαίου και του κουαρτέτου.
