της Αρχοντούλας Βαρβάκη
Σημείωση: To κείμενο γράφτηκε για το φύλλο της Κυριακής 22 Νοέμβρη, πριν από το πρωτοφανές φιάσκο και την αναβολή των εσωκομματικών εκλογών της ΝΔ λόγω τεχνικών προβλημάτων. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες.
Δεν ξέρουμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα , αλλά είναι σαφές πως η ΝΔ διανύει μία δύσκολη περίοδο.
Είναι αναγκασμένη να τηρεί μια «αντιπολιτευτική» στάση που δύσκολα πείθει. Την περασμένη Πέμπτη δεν ψήφισε το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα. Προσπαθεί, για παράδειγμα, να ασκήσει κριτική στην κυβέρνηση για τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και για τη φορολογική επιβάρυνση των αγροτών, αλλά δεν πείθει κανέναν γιατί δεν μπορεί να κρύψει την ταύτιση των θέσεών της με αυτή. Αυτά που δεν ψηφίζει η ΝΔ περιλαμβάνονται στα προαπαιτούμενα του τρίτου μνημονίου, το οποίο έχει ήδη ψηφίσει και βέβαια είναι συνέπειες της «ευρωπαϊκής» πορείας της χώρας, για την οποία παλεύει.
Σε αυτή την κατεύθυνση και στο δρόμο προς τις εσωτερικές εκλογές οι τέσσερις υποψήφιοι για την προεδρία της ΝΔ προσπάθησαν να οξύνουν την αντιπαράθεσή τους με την κυβέρνηση. Ξέρουν πως για να διεκδικήσουν το ρόλου του νέου προέδρου, έπρεπε να αποδείξουν ότι μπορούν να ηγηθούν της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αργότερα μιας άλλης κυβέρνησης. Επιπλέον η σύγκρουση αυτή βοηθάει τη συσπείρωση δυνάμεων που χρειάζεται τώρα η ΝΔ, για να επιδείξει την ισχύ της, γιατί αν η συμμετοχή στη σημερινή εκλογική διαδικασία είναι μικρή, θα περιοριστεί η νομιμοποίηση τόσο του νέου προέδρου, όσο και της πολιτικής του κόμματος συνολικά. Ο Κύρ. Μητσοτάκης έχει δηλώσει πως περιμένει να προσέλθουν στις κάλπες 500.000 ψηφοφόροι.
Παρόλ’ αυτά οι εντάσεις ανάμεσα στους τέσσερις υποψηφίους συνεχίζονται δημιουργώντας ερωτήματα για τη δυνατότητα συνύπαρξής τους μετά την ανακοίνωση του εκλογικού αποτελέσματος. Ο Απ. Τζιτζικώστας προτάσσοντας την ανάγκη «ανανέωσης» του κόμματος επιτίθεται συχνά στον Ευαγγ. Μεϊμαράκη κατηγορώντας τον ότι έχει την εύνοια του ΣΥΡΙΖΑ, που τον προτιμά για αντίπαλο. Ταυτόχρονα προσπαθεί να κερδίσει κόσμο και από το σαμαρικό ακροατήριο δηλώνοντας πως θα υπερασπιστεί το πρωθυπουργικό έργο του Αντ. Σαμαρά (και κάθε αρχηγού) παλεύοντας για τη δικαίωσή του. Φαίνεται πως η προσπάθειά του για μια τέτοια συμμαχία έχει αποτελέσματα. Ο Τ. Μπαλτάκος, ο Μ. Βορίδης και ο Χ. Αθανασίου στηρίζουν την υποψηφιότητά του.
Από την άλλη μεριά ο Ευαγγ. Μεϊμαράκης επιμένει στην επιστροφή στις ρίζες της ΝΔ (και αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, την επιστροφή του πυρσού στο σήμα του κόμματος) και απαντάει στις επιθέσεις του Απ. Τζιτζικώστα με την «άνεση» ώριμου πολιτικού και νικητή: «Είναι παιδί αυτός, μπορεί να λέει και καμιά κουβέντα παραπάνω.»
Ο Κυρ. Μητσοτάκης είναι βέβαιος πως θα περάσει στο δεύτερο γύρο και προσπαθεί να διαχωριστεί από τους «δεξιούς», από τα άκρα, και να εμφανιστεί ως ο ιδανικός εκφραστής της κεντροδεξιάς παράταξης. Γράφοντας στην Καθημερινή κείμενο με τίτλο «Πάρτε τη Νέα Δημοκρατία στα χέρια σας» απευθύνει ευρύ κάλεσμα για συμμετοχή στη σημερινή διαδικασία ακόμα και σε «κεντροαριστερούς». Αυτή η δήλωση σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως αλλάζει κάτι στη νεοφιλελεύθερη στάση του. Ασκεί κριτική για «πολιτικής της ήπιας προσαρμογής» στην κυβέρνηση Καραμανλή και θεωρεί τις μεταρρυθμίσεις θέμα βούλησης.
Τέλος ο Αδ. Γεωργιάδης βέβαιος πως σήμερα θα είναι ένας από τους δύο πρώτους υποψηφίους και την άλλη Κυριακή ο νικητής των εκλογών, θέλει να κάνει όσο πιο σαφές γίνεται το δεξιό του στίγμα.
Όποιος κι αν είναι τελικά ο νέος πρόεδρος της ΝΔ θα έχει να διαχειριστεί τη φθορά του κόμματός του. Ως αστικό κόμμα με συγκεκριμένες και βαριές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, η ΝΔ δεν μπορεί να πείσει για την αντιπολιτευτική της στάση απέναντι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που ακολουθεί το δικό της μνημονιακό δρόμο.
