του Γιώργου Δελαστίκ
Μα στο Ίδρυμα Κλίντον βρήκε να πάει να μιλήσει ο Αλέξης Τσίπρας! Ξέχασε τι είχε γίνει στην Αθήνα – κόλαση δακρυγόνων! – όταν ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ είχε έρθει στην Ελλάδα, το 1999; Όταν δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές είχαν ορμήσει στα ΜΑΤ στην πλατεία Συντάγματος, προσπαθώντας να κατευθυνθούν στο Μέγαρο Μαξίμου για να εκφράσουν την οργή τους εναντίον της αμερικανικής πολιτικής που ασκούσε απέναντι στην Ελλάδα ο Μπιλ Κλίντον; Ξέχασε ο Τσίπρας την εντελώς αστυνομοκρατούμενη Αθήνα, με χιλιάδες αστυνομικούς παραταγμένους από το Ελληνικό ως το Σύνταγμα;
Λησμόνησε ο πρωθυπουργός – που παρά το νεαρό της ηλικίας του, τότε ήταν ήδη 25 χρόνων άντρας – το αμερικανικό προεδρικό αεροπλάνο σταματημένο στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, χωρίς επί μισή ώρα να βγαίνει ο Κλίντον, καθώς η ασφάλειά του ήθελε να σηκωθούν και να φύγουν, ματαιώνοντας την επίσκεψη στη φλεγόμενη Αθήνα; Μόνο η παγκόσμια ξεφτίλα του Κλίντον, αν έφευγε ο πρόεδρος των ΗΠΑ πανικόβλητος λόγω των διαδηλωτών στο Σύνταγμα, οδήγησε τελικά στην πραγματοποίηση της ολιγόωρης επίσκεψης – χώρια που κατέλυσε στο Ιντερκοντινένταλ, προς το τέλος της Λεωφόρου Συγγρού, έτσι ώστε να μπορεί να την κοπανίσει γρήγορα, αν χρειαζόταν! Μόνο όταν ο ανταποκριτής του Μέγκα στη Νέα Υόρκη «κάρφωσε» ότι ανάμεσα στους ακροατές του Αλέξη Τσίπρα στο Ίδρυμα Κλίντον συμπεριλαμβανόταν τόσο ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, αυτός που μας έβαλε στο Μνημόνιο, όσο και ο αδελφός του ο Νίκος Παπανδρέου. Ο Γιώργος δηλαδή που βοήθησε το ΠΑΣοκ μέσω της προσωπικής του απόφασης να μην κατεβάσει στις εκλογές το προσωπικό του κόμμα της παρέας του, το ΚΙΔΗΣΟ και ο Νίκος που τάχθηκε αναφανδόν υπέρ του Ποταμιού, του άλλου υποτιθέμενου «κεντροαριστερού» – τρομάρα του! – πόλου του πολιτικού ελληνικού συστήματος.
Με άλλα λόγια, οι εκπρόσωποι της αμερικανικής κατεύθυνσης της σοσιαλδημοκρατίας! Γιατί εδώ διεξάγεται μια ανηλεής σύγκρουση ανάμεσα στους Αμερικανούς και τους Γερμανούς ως προς το ποια πλευρά θα παίξει τον καθοριστικό ρόλο στη σοσιαλδημοκρατικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ που προωθεί ο Τσίπρας, κερδίζοντας φυσικά την ελληνική κυβέρνηση με το μέρος της, όποια χώρα επικρατήσει. Άλλωστε, ο Αλέξης Τσίπρας σχημάτισε κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ όχι πλέον επειδή αυτοί είναι αντιμνημονιακή πολιτική δύναμη, αλλά πρωτίστως επειδή ο Πάνος Καμμένος είναι φιλοαμερικανός! Αυτό είναι άλλωστε που κάνει τη γερμανική καγκελαρία έξαλλη εναντίον του Καμμένου – σιγά μην πειράζουν τους Γερμαναράδες οι σκληρές δεξιές θέσεις του!
Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν βεβαίως και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ στη δική τους τροχιά, αλλά ο Τσίπρας έχει πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι οι Αμερικανοί το χέρι στην τσέπη, για να βοηθήσουν την Ελλάδα, δεν το βάζουν! Οι Ευρωπαίοι δανειστές είναι εκείνοι που αποφασίζουν – και φυσικά οι Γερμανοί θέλουν να λιώσουν τον Τσίπρα με την πρώτη ευκαιρία, ακόμη κι αν γίνει τυφλό όργανο της πολιτικής τους, μετά την πολιτική «μνημονιακή κωλοτούμπα» του. Αυτό εξηγεί και το γερμανικό εκνευρισμό για το ρόλο του ΔΝΤ στην υπόθεση της Ελλάδος αναφορικά με το χρέος. «Η σημερινή συνάντηση Λιου – Σόιμπλε …φαίνεται ότι διεξήχθη σε τεταμένο κλίμα, τουλάχιστον στο σκέλος που αφορούσε το ζήτημα της χώρας μας», σημείωνε στις 16 Ιουλίου 2015 σε απόρρητη έκθεσή του -που δημοσίευσε η Καθημερινή- ο Έλληνας πρεσβευτής στην Ουάσιγκτον. «Όσον αφορά στη συζήτηση χρέους, επιβοηθητικά κρίνεται ότι κινήθηκε και το ΔΝΤ, προφανώς κατόπιν σχετικής αμερικανικής παραίνεσης», προσθέτει ο πρέσβης στην έκθεσή του. «Αμερικανός αξιωματούχος …ωστόσο παρότρυνε την Αθήνα να αποφύγει να αντιπαραταχθεί μετωπικά με το Βερολίνο (λεκτικές επιθέσεις, καμπάνια σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης)», υπογραμμίζει.
Έχοντας σωστά διαγνώσει την πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα να μεταβάλει τον ΣΥΡΙΖΑ σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, οι ΗΠΑ και η Γερμανία χρησιμοποιούν η κάθε μία τα όπλα της για να τον προσθέσουν στη δική τους σοσιαλδημοκρατία ώστε να τον καταστήσουν όργανο των κυβερνήσεών τους.
