ΣΑΒΒΑΣ ΜΙΧΑΗΛ*
Η παταγώδης χρεοκοπία του ρεφορμισμού του ΣΥΡΙΖΑ με την υπογραφή του τρίτου και χειρότερου μνημονίου συνοδεύτηκε με την νεκρανάσταση του θατσερικού μύθου της περιβόητης ΤΙΝΑ (There Is No Alternative). “Δεν υπάρχει εναλλακτική” μας είπανε, “ ή μνημόνιο με ευρώ ή μνημόνιο με δραχμή”. Και τώρα πάλι, ενόψει των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου, πάλι διατυμπανίζουν: “Δεν υπάρχει εναλλακτική, διαλέξετε τον καλύτερο διαχειριστή μνημονίων”, και πρώτα-πρώτα της “λίστας φρικαλεοτήτων”, όπως ονόμασε το τρίτο μνημόνιο το γερμανικό Σπίγκελ. “Είτε μια μνημονιακή κυβέρνηση συνασπισμού με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είτε μια μνημονιακή κυβέρνηση συνασπισμού με κορμό την Δεξιά”.
Είναι δομικό γνώρισμα του καπιταλισμού και της ιδεολογίας του να εμφανίζει την πραγματικότητα αντεστραμμένη. Στην πραγματικότητα, σε αδιέξοδο βρίσκονται ο καπιταλισμός, οι ιμπεριαλιστικοί θεσμοί της ΕΕ και του ΔΝΤ κι οι υπηρέτες τους στην Αθήνα. Το αναγνωρίζουν και οι ίδιοι μιλώντας μεταξύ τους. Στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς (3/9/15), ο Τόνι Μπάρμπερ στο άρθρο του για τις ελληνικές εκλογές: “Η Ελλάδα αντιμετωπίζει δύο προοπτικές. Η πρώτη είναι μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, στην οποίο το κυρίαρχο κόμμα είναι υποχρεωμένο να συνεργαστεί με τους συνεταίρους του στο συνασπισμό που δεν τους χωνεύει για να επιβάλλουν ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που έχει επιβληθεί από το εξωτερικό και που το χωνεύει ακόμα λιγότερο. Η δεύτερη προοπτική είναι μια κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ που θα αποτελείται από τα κόμματα εκείνα που ευθύνονται κατά πρώτο λόγο για το μπάχαλο και που απέδειξαν την ανικανότητά τους να το κουμαντάρουν.” Συμπέρασμα: “Είτε έτσι είτε αλλιώς, η αβεβαιότητα που δημιούργησαν οι εκλογές θα παγώσει τις μεταρρυθμίσεις, θα καθυστερήσει την απομείωση του χρέους, θα απειλήσει την ανάκαμψη και θα νεκραναστήσουν το φάντασμα του Grexit. Αν αυτά ηχούν στ’ αυτιά σας σαν ένας δίσκος που ξανακούσατε, έχετε δίκιο”. Με δυο λόγια είτε έτσι είτε αλλιώς δεν υπάρχει εναλλακτική, there is no alternative – για τους καπιταλιστές.
Το αδιέξοδό τους βρίσκεται στη άλυτη οκτώ χρόνια τώρα παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού που επιδεινώνεται τώρα, όπως δείχνει το τσουνάμι από την Κίνα το οποίο θα πλήξει σκληρά την βαλτωμένη οικονομικά ΕΕ, μαζί και τον σπασμένο κρίκο της , την καθημαγμένη Ελλάδα. Δεν υπάρχει εναλλακτική διέξοδος από την κρίση και τον κοινωνικό κανιβαλισμό των μνημονίων μέσα στα πλαίσια της ΕΕ και του καπιταλισμού.
Το αδιέξοδο του συστήματος γίνεται και αδιέξοδο του ρεφορμισμού, η αιτία της αποτυχίας της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ -όχι κάποιων λαθών τακτικής – για την αναζήτηση “έντιμου συμβιβασμού”, ταξικής ειρήνης σε συνθήκες ενός άγριου ταξικού πολέμου μέχρι εσχάτων, μέσα στην χώρα και στην διεθνή αρένα.
Ο μαδημένος, αναξιόπιστος ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα μας ζητάει μια “δεύτερη ευκαιρία”, προσπαθώντας να υποκινήσει αντιδεξιά αντανακλαστικά, όπως άλλοτε ο Ανδρέας. Ποιος, όμως, στηρίχτηκε στην Δεξιά για να ψηφιστεί το μνημόνιο, ποιος έκανε τον Μεϊμαράκη να υπόσχεται δεξιά “κέφια”, ποιος ετοιμάζεται ( όσο κι αν το αρνείται προεκλογικά για να μαζέψει ψηφαλάκια) να συγκυβερνήσει με την αναπαλαιωμένη Ρηγίλλης αλλά και την Φώφη του ψόφιου ΠΑΣΟΚ και τους παραπόταμους τους; Ο ΣΥΡΙΖΑ πούλησε την ελπίδα που έθρεψε με την “πρώτη ευκαιρία”. Γιατί να του δοθεί δεύτερη;
Και γιατί, πάλι, να δώσουμε στήριξη σε έναν άλλο “συνεπή ΣΥΡΙΖΑ δεύτερης ευκαιρίας ”, όχι και πολύ διαφορετικό, με άλλον αρχηγό (ή και αρχηγούς) και πάντα με σημάδια γραφειοκρατισμού, όπως είναι η “Λαϊκή Ενότητα”; Δεν είναι εναλλακτική λύση στην θέση ενός ευρω-υποταγμένου ρεφορμισμού να διαλέξουμε έναν ευρω-σκεπτικιστικό εθνικορεφορμισμό, με (πιθανώς) μιαν άλλη νομισματική πολιτική.
Δεν μπορούμε να γλιτώσουμε από τον κανιβαλισμό της λιτότητας χωρίς να απελευθερωθούμε από όλο το συντριπτικό βάρος του χρέους στους διεθνείς τοκογλύφους, με την μονομερή κατάργησή του. Και δεν μπορούμε να απελευθερωθούμε από λιτότητα και χρέος χωρίς να απελευθερωθούμε από την τυραννία του κεφαλαίου, χωρίς να παλέψουμε για την επαναστατική κινητοποίηση των λαϊκών μαζών για την ανατροπή του καπιταλισμού, την εργατική εξουσία, για μια κόκκινη σοσιαλιστική Ευρώπη πάνω στα ερείπια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, της φυλακής των λαών και του νεκροταφείου των προσφύγων.
Η μόνη εναλλακτική είναι να σπάσουμε τις αλυσίδες της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου! Η χρεοκοπία μιας ρεφορμιστικής διεξόδου μετά την συνθηκολόγηση και την πολυδιάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλάζει όλο το πολιτικό τοπίο, ανασκάπτει όλο το έδαφος της Αριστεράς, ανοίγοντας ρήγματα αλλά και γκρεμίζοντας τείχη. Υπάρχει η επείγουσα ανάγκη μιας επανασυσπείρωσης, σε καινούργιες βάσεις, των δυνάμεων της επαναστατικής Αριστεράς για τις κρισιμότερες μάχες που έρχονται με ΕΕ, ΔΝΤ και κεφάλαιο, με τις κυβερνήσεις τους.
Γι’ αυτό και το ΕΕΚ κατεβαίνει στις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη σε συνεργασία με τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που αρνήθηκαν να ενσωματωθούν στο υπερταξικό “αντιμνημονιακό, δημοκρατικό, πατριωτικό μέτωπο” καθώς και με ανένταχτους αγωνιστές κι αγωνίστριες της Αριστεράς. Είναι μόνο ένα πρώτο αλλά αναγκαίο βήμα. Πρέπει να υπάρξει ένας ανοιχτός διάλογος και κοινή ταξική δράση με όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς, προπαντός με εκείνες που αποδεσμεύονται από τους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς κι αναζητούν με αγωνία μια νέα προοπτική. Ας ετοιμάσουμε το μέλλον.
* Γενικός Γραμματέας του ΕΕΚ
