* πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ)
Νέα ελπιδοφόρα προοπτική από την αντικαπιταλιστική Αριστερά
Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη
Ποια πολιτική θα έχει απέναντί του το εργατικό κίνημα στις 21/9 και πώς πρέπει να την αντιπαλέψει;
Οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα και οι υπόλοιπες συλλογικότητες του μαζικού, λαϊκού και εργατικού κινήματος δεν πρέπει να τρέφουν καμιά αυταπάτη για την πολιτική που καλούνται να αντιμετωπίσουν την επομένη των εκλογών.
Η ψήφιση του 3ου μνημονίου από τα κόμματα του μνημονιακού τόξου (ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – Ποτάμι – ΑΝΕΛ – ΠΑΣΟΚ) καθώς και η πολιτική της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής δείχνουν ξεκάθαρα ότι διαμορφώνεται ένα ισχυρό πολιτικό και κοινοβουλευτικό μπλοκ το οποίο λυσσαλέα θα επιδιώξει να υλοποιήσει στο ακέραιο την νέα αντιλαϊκή συμφωνία με τους τοκογλύφους δανειστές (ΔΝΤ – ΕΕ – ΕΚΤ). Το περιεχόμενο και η κατεύθυνση αυτής της συμφωνίας περιλαμβάνει νέα σκληρά και βάρβαρα μέτρα, όπως και το χτύπημα των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, την υπονόμευση της απεργίας προκειμένου να επιβάλουν την εργασιακή ειρήνη με την βία και την τρομοκρατία.
Όποια κυβέρνηση και εάν προκύψει από τις εκλογές και όποια σύνθεση θα έχει αυτή, αυτός θα είναι ο προσανατολισμός της. Το εργατικό, λαϊκό και μαζικό κίνημα πρέπει να σχεδιάσει, να οργανώσει την δική του αντεπίθεση, με συσπείρωση των δυνάμεών του, ταξικά προσανατολισμένο και να δώσει σκληρό, καθημερινό αγώνα προκειμένου να μετατρέψει αυτόν τον αγώνα σε παλλαϊκό ριζοσπαστικό κίνημα που θα αντισταθεί στην επιθετικότητα των δανειστών, των υποταγμένων κυβερνητικών, του μεγάλου κεφαλαίου.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε το 3ο μνημόνιο. Πώς εκτιμάτε ότι θα τους κρίνει ο λαός;
Η προσχώρηση της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στο νέο μνημόνιο δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Στην πραγματικότητα από το 2012 έως τις εκλογές του Γενάρη του 2015, η ομάδα αυτή έστρωνε το έδαφος του «έντιμου συμβιβασμού», καθήλωσε το εργατικό κίνημα στην αναμονή και την ανάθεση, συνέβαλε στην αναστολή των αγώνων, διατυμπάνιζε ότι η τακτική της σκληρής διαπραγμάτευσης θα οδηγούσε σε κοινά αποδεκτή συμφωνία. Η απόφαση της 20/2/2015 συνέτριψε αυτές τις υπερφίαλες απόψεις και προσδοκίες.
Το μεγάλο παλλαϊκό Όχι του δημοψηφίσματος στις 5/7/2015 και η διαχείρισή του από την ηγεσία της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ έδειξε ότι ούτε ήθελε, ούτε μπορούσε στα πλαίσια της ρεφορμιστικής πολιτικής της να ανταποκριθεί στην θέληση του ελληνικού λαού. Ο λαός πρέπει μέσα από την ίδια την εμπειρία του να βγάλει σωστά συμπεράσματα και με την ψήφο του να αποδοκιμάσει την μετάλλαξη και την μεταμόρφωση του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα νεομνημονιακό κόμμα το οποίο θα υπηρετήσει πιστά τα αντιλαϊκά – αντεργατικά μέτρα του 3ου μνημονίου.
Η νεοφασιστική απειλή που σήμερα εκφράζεται από την ναζιστική Χρυσή Αυγή πώς μπορεί να αναχαιτιστεί;
Η Χρυσή Αυγή εκπροσωπεί την νεοφασιστική ιδεολογία η οποία είναι συνυφασμένη με το έγκλημα, την δολοφονία, την καταστολή των αγώνων, ήταν και είναι μια παρακρατική οργάνωση στην υπηρεσία του κεφαλαιοκρατικού συστήματος. Η αντιμετώπιση, η αναχαίτιση και η αποδυνάμωσή της απαιτεί σταθερή, συνεπή και αποφασιστική παρέμβαση ιδεολογική – πολιτική. Χρειάζεται να αναπτυχθούν αντιφασιστικές κινήσεις και δράσεις στους χώρους δουλειάς, στις λαϊκές και εργατικές συνοικίες και γειτονιές.
Είναι προφανές ότι το κύριο βάρος σε αυτήν την κατεύθυνση πέφτει στις πλάτες της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος οι οποίες πρέπει να αναπτύξουν πολλές πρωτοβουλίες και δράσεις για την απόκρουση και την απομόνωση της νεοφασιστικής απειλής.
Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση ποια αριστερά μπορεί να σηκώσει το γάντι και ποια δεν μπορεί;
Οι εκλογές στις 20/9/2015 είναι κρίσιμης και αποφασιστικής σημασίας. Οι εργαζόμενοι οφείλουν να καταδικάσουν και με την ψήφο τους τις πολιτικές δυνάμεις που υπηρετούν τα συμφέροντα, τους στόχους των τοκογλύφων δανειστών και τα εγχώρια επιχειρηματικά συμφέροντα και οι οποίες από κοινού στήριξαν και ψήφισαν το 3ο μνημόνιο. Να απορρίψουν γραφικά φαινόμενα τύπου Λεβέντη, με ψήφο χαβαλέ που γελοιοποιούν την κρίσιμη κατάσταση που διέρχεται ο λαός μας. Οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, οι νέοι και οι νέες πρέπει να στραφούν αποφασιστικά προς τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής και ανατρεπτικής αριστεράς.
Στο πλαίσιο αυτό θέλω να υπογραμμίσω ιδιαίτερα ότι οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς έχουν να επιδείξουν σταθερότητα, συνέπεια, δραστήρια συμμετοχή στα κινήματα και ένα συγκροτημένο εναλλακτικό σχέδιο το οποίο διαμορφώνει μια νέα ελπιδοφόρα προοπτική προς όφελος του λαού και των εργαζομένων.
