του Γιώργου Μιχαηλίδη
Διπλωματικός πυρετός, διαβουλεύσεις και συνομιλίες χαρακτήρισαν το Ουκρανικό την εβδομάδα που μας πέρασε χωρίς οι συγκρούσεις στα πεδία των μαχών να σταματούν λεπτό. Όλα δείχνουν πως η ουκρανική κυβέρνηση αλλά κι ο στρατός της στα πεδία των μαχών βρίσκονται σε δυσχερή θέση, με άσχημες μεσοπρόθεσμες προοπτικές. Καθόλου τυχαία, λοιπόν, η μεν ουκρανική κυβέρνηση άνοιξε ξανά το ζήτημα της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας ζητώντας να εξοπλιστεί με σύγχρονα ΝΑΤΟϊκά οπλικά συστήματα, οι δε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κι ο Τζον Κέρι έσπευσαν στο Κίεβο για συνομιλίες, με τους Μέρκελ – Ολάντ να μεταβαίνουν και στη Μόσχα για διαπραγματεύσεις. Το γεγονός ότι Ανγκ. Μέρκελ και Φρ. Ολάντ επισκέφτηκαν τον Βλ. Πούτιν στη Ρωσία δείχνει και σημειολογικά πως είναι αυτοί που βιάζονται να κλείσουν το ζήτημα στη σημερινή συγκυρία. Αρχικά, η γερμανική, η γαλλική κι αργότερα και η βρετανική κυβέρνηση απέρριψαν το αίτημα παροχής οπλισμού στην Ουκρανία δηλώνοντας ότι κάτι τέτοιο ενέχει τον κίνδυνο κλιμάκωσης της κρίσης ενώ δήλωσαν ότι όπλο τους είναι οι διπλωματικές πιέσεις κι οι οικονομικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας. Η συνάντηση της Μόσχας έληξε χωρίς κοινή συνέντευξη Τύπου, ενώ αναμενόταν νέα τηλεφωνική συνομιλία των τριών ηγετών την Κυριακή. Η διάσταση ΗΠΑ – ΕΕ στο Ουκρανικό γίνεται εμφανής, ενώ και στο εσωτερικό των ΗΠΑ υπάρχουν αρκετές φωνές, ακόμα κι από «γεράκια του πολέμου» όπως ο Κίσινγκερ, που αντιτίθενται σε περαιτέρω ανάμειξη στην Ουκρανία. Τα δημοσιεύματα του Τύπου που μιλούν για «χαμένο πόλεμο» της Δύσης στην Ουκρανία πληθαίνουν, όπως και οι φήμες ότι ουσιαστικά ετοιμάζεται μια συμφωνία υπέρ της Μόσχας. Ήδη οι Νιου Γιορκ Τάιμς σε εντιτοριάλ τους θυμήθηκαν την περσινή πρόταση της Μόσχας για ομοσπονδοποίηση της Ουκρανίας. Αυτά τα σημάδια είναι αποτέλεσμα της πεποίθησης που εδραιώνεται ότι η ΕΕ κι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στρατιωτικά και οικονομικά στο κόστος αυτού του πολέμου, ενώ πολιτικά το Ουκρανικό φαίνεται πλέον ότι τους δημιουργεί προβλήματα παρά τους συσπειρώνει όπως συνέβη το πρώτο διάστημα.
Επιπλέον το ουκρανικό εθνικό νόμισμα έχασε περίπου το μισό της αξίας του απέναντι στο δολάριο, την προηγούμενη εβδομάδα, ενώ αντίθετα το ρούβλι έδειχνε προοπτικές ανάκαμψης.
Στο στρατιωτικό επίπεδο, αν και τα στρατεύματα της Νοβορωσίας προωθούνται αργά, η περικύκλωση της στρατηγικής κωμόπολης Ντεμπάλτσεβο έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Κάτι τέτοιο θα σημάνει την περικύκλωση χιλιάδων στρατιωτών του ουκρανικού στρατού σε μια επανάληψη του καλοκαιρινού σεναρίου που τελικά οδήγησε στη Συμφωνία του Μινσκ και την εδραίωση των Λαϊκών Δημοκρατιών. Βεβαίως, το ουκρανικό πυροβολικό συνεχίζει να βάλει εναντίον αμάχων. Λίγες μέρες πριν, χτυπήθηκε νοσοκομείο στο Ντονιέτσκ με αποτέλεσμα πέντε νεκρούς ενώ σφυροκοπούνται καθημερινά οι πόλεις Μακίεβκα και Γκορλόβκα. Στο ίδιο το Ντεμπάλτσεβο οι συγκρούσεις σταμάτησαν την Παρασκευή προκειμένου να οργανωθεί η εκκένωση της πόλης από τον άμαχο πληθυσμό. Τελικά, αυτό πραγματοποιήθηκε μόνο εν μέρει καθώς πολλοί κάτοικοι αρνήθηκαν να επιβιβαστούν στα λεωφορεία των Λαϊκών Δημοκρατιών, με δεδομένο ότι ο ουκρανικός στρατός τις προηγούμενες μέρες χτύπησε λεωφορεία αμάχων ενώ απομακρύνονταν από την πόλη. Η χρησιμοποίηση των αμάχων ως ανθρώπινων ασπίδων από τον ουκρανικό στρατό αποτελεί και βασική αιτία για την αργή και προσεκτική προώθηση των δυνάμεων της Νοβορωσίας.
Τέλος, η μαζική επιστράτευση που έχει κηρύξει η ουκρανική κυβέρνηση συνεχίζει να δημιουργεί αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας καθώς γιγαντώνεται ο αριθμός των ανυπότακτων και τα σημάδια ανυπακοής ολόκληρων κοινοτήτων. Όλα συνηγορούν σε ένα δυσοίωνο για το ουκρανικό καθεστώς μέλλον. Αυτός είναι κι ο λόγος που γίνεται όλο και φονικότερο στα πεδία των μαχών. Ο Ποροσένκο κι οι συν αυτώ γνωρίζουν ότι μια νέα στρατιωτική ήττα και σ’ αυτόν το γύρο του πολέμου, με την Ουκρανία ουσιαστικά χρεοκοπημένη, ίσως να σημάνει ένα άσχημο τέλος για τους ίδιους. Το αντιπολεμικό-αντιφασιστικό κίνημα στην Ελλάδα και την Ευρώπη έχει καθήκον να πιέσει για να μη σταλεί ΝΑΤΟϊκός οπλισμός στο Κίεβο.
