του Δημήτρη Δεσύλλα
Στις εκλογές εξπρές της 25/1/2015, το μαύρο μέτωπο κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, οι ντόπιοι αστικοί κύκλοι, τα κόμματά τους και τα καθεστωτικά ΜΜΕ επιδιώκουν να προωθήσουν πολλαπλούς αντιλαϊκούς στόχους: Να περιορίσουν την αναμενόμενη βαριά και μαζική πολιτική καταδίκη τους για τα αντιλαϊκά πεπραγμένα τους· να διασώσουν από την πλήρη κατάρρευση το κομματικό σύστημα που διαχειρίστηκε τη δομική καπιταλιστική κρίση και τα Μνημόνια (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΙΔΗΣΟ, ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ)· να παίξουν το χαρτί των πολιτικών συμμαχιών, των μεταμφιέσεων και μεταγραφών, για να διευρύνουν το πολιτικό μέτωπο προσαρμογής, συνδιαχείρισης και υποταγής, είτε με το Ποτάμι να παίζει τον βασικό αντιδραστικό ρόλο του «ισορροπιστή» και μεσάζοντα αμφίπλευρων συμμαχιών, είτε με ΑΝΕΛ, ΚΙΔΗΣΟ του Γ. Παπανδρέου και ΠΑΣΟΚ σε ρόλο συμμάχων-«εγγυητών» της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ· να ενσωματώσουν βαθύτερα και μονιμότερα τη διαχειριστική Αριστερά, με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει επιλέξει τον κυβερνητικό ρόλο «συνέχειας του κράτους» και πλήρους αποδοχής του αντιλαϊκού πλαισίου ΕΕ – ευρώ – ΔΝΤ – ΝΑΤΟ – κεφαλαίου, διευρύνοντας έτσι, δυστυχώς, το πεδίο της Ευρωνατοϊκής υποταγής· να περιθωριοποιήσουν τη μαχόμενη αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την ελπιδοφόρα πολιτική συνεργασία αριστερών ανατρεπτικών δυνάμεων και αγωνιστών.
Επιχειρούν κυρίως να μετατοπίσουν και να αναμορφώσουν «επί το αντιδραστικότερον» ολόκληρο το πολιτικό σύστημα διαχείρισης με νέα κόμματα, νέες συμμαχίες, νέες συναινέσεις και συγκυβερνήσεις. Τα σχέδια αυτά εξυπηρετεί και η νέα αχαλίνωτη καταστροφολογία του Σαμαρά, το χονδρεμπόριο εμφυλιοπολεμικού φόβου, αντιαριστερής και αντικομμουνιστικής υστερίας, το λαθρεμπόριο τρόμου, τρομολαγνείας και κινδυνολογίας ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΕΕ – αστικών κύκλων – ΜΜΕ. Όλα αυτά, για να προετοιμάσουν το έδαφος για την επιβολή, αμέσως μετά τις εκλογές, του νέου βάρβαρου μνημονιακού πακέτου αντιλαϊκών μέτρων, με όποια κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές. Νέο μνημονιακό πακέτο που περιέχει: Πλήρη απελευθέρωση ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, αντιαπεργιακό και αντισυνδικαλιστικό νόμο, εργοδοτικό «λοκάουτ», χιλιάδες νέες απολύσεις και μισθολόγιο – φτωχολόγιο στο Δημόσιο, παραπέρα μειώσεις μισθών, ασφαλιστικό Καιάδα με αύξηση ορίων ηλικίας και μείωση συντάξεων, νέα κοινωνική λεηλασία με επιτάχυνση ιδιωτικοποιήσεων, αυξήσεις στον ΦΠΑ και νέα φοροληστεία, πλειστηριασμούς και κατασχέσεις.
Από την άλλη μεριά, για τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τα πλατιά λαϊκά στρώματα της πόλης και του χωριού, η κρισιμότητα των εκλογών της 25ης Γενάρη 2015 είναι διαφορετική: Κρίνεται αν θα διαμορφωθούν, με την ψήφο και τη συμμετοχή τους, καλύτεροι πολιτικοί όροι και συσχετισμοί για τους αγώνες και τις αναμετρήσεις της «επόμενης μέρας». Όροι πολιτικής αντεπίθεσης του εργατικού λαϊκού μαζικού κινήματος για την απόκρουση και ανατροπή του νέου Μνημονίου και συνολικά της βάρβαρης επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου. Συνεπώς, το κεντρικό πολιτικό δίλημμα της εκλογικής αναμέτρησης είναι: Υποταγή, αποδοχή και συνέχιση της μνημονιακής κόλασης ή αντικαπιταλιστική ανατροπή της, επιβολή άμεσων αντικαπιταλιστικών μέτρων και απόσπαση κατακτήσεων, για την επιβίωση, υπεράσπιση και βελτίωση της ζωής και της θέσης των εργαζομένων, της νεολαίας και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων.
Το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καθώς και η προωθητική πολιτική συνεργασία αριστερών ανατρεπτικών δυνάμεων και αγωνιστών/τριών ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Μετωπική Αριστερή Συμπόρευση στην εκλογική μάχη και στους αγώνες της «επόμενης μέρας» προβάλλουν και προωθούν ένα συνολικό και συνεκτικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης, με βασικούς πολιτικούς στόχους: Ανατροπή της πολιτικής του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ και κάθε κυβερνητικής λύσης για συνέχιση της ίδιας πολιτικής. Για να αλλάξει η πολιτική και όχι ο διαχειριστής της.
Συνολική αντεπίθεση του εργατικού λαϊκού κινήματος και δυνάμωμα του πολιτικού αγώνα του λαού για δουλειά – ψωμί – παιδεία – ελευθερία, για να ξηλωθούν το μνημονιακό «κεκτημένο», όλα τα αντιλαϊκά μέτρα και οι αστικές αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις της τελευταίας πενταετίας, για να αποσπασθούν ουσιαστικές κατακτήσεις σε όφελος των εργαζομένων και της νεολαίας και σε βάρος του κεφαλαίου, των κερδών και της κυριαρχίας του, για να σπάσει το «πλαίσιο» του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, του κράτους έκτακτης ανάγκης και της επιτροπείας, της διαρκούς λεηλασίας του λαού και
