του Μιχάλη Ψύλου
Γερασμένος κατά 10 χρόνια τις τελευταίες ημέρες o πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου Luxleaks και με μια «πρόταση μομφής» στην πλάτη του, έστω κι αν αυτή δεν πέρασε, ανακοίνωσε την περασμένη Τετάρτη στο Ευρωκοινοβούλιο, στο Στρασβούργο, τη «δημιουργία νέου στρατηγικού επενδυτικού ταμείου με στόχο την κινητοποίηση τουλάχιστον 315 δισ. ευρώ μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, για να δοθεί ώθηση στην ευρωπαϊκή οικονομία». Έχοντας την τύχη να ακούσω από τα θεωρεία του ευρωκοινοβουλίου τον Ζ. Κ. Γιούνκερ να εξηγεί από πού θα προέλθουν τα χρήματα αυτά δεν πίστευα στα αφτιά μου: Τα μόνα σίγουρα κονδύλια από τα 315 δισ. ευρώ είναι 16 δισ. από τον προϋπολογισμό της ΕΕ και άλλα 5 δισ. από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Σύνολο 21 δισ. ευρώ. Από κει και πέρα, ο Γιουνκέρ ελπίζει ότι θα βρει περίπου άλλα 300 δισ. με… μόχλευση από τους ιδιώτες με έναν πολλαπλασιαστή 15, και το αρχικό ποσό αναμένεται να κινητοποιήσει συνολικά 315 δισ. ευρώ.
«Τα χρήματα αυτά είναι μόνο τροφή για τα… κοτόπουλα, δεν θα βοηθήσουν σε τίποτα για να ξεκινήσει η ανάπτυξη» λέει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γενεύης Τσαρλς Βίπλοτζ . «Είναι απίστευτο να κάνουν κάτι τέτοιο αντί για πραγματική δημοσιονομική επέκταση. Είναι μια δικαιολογία, για να προσποιούνται ότι κάνουν κάτι, ενώ επιβάλλουν λιτότητα».
«Αυτό δεν είναι επενδυτικό πρόγραμμα, αλλά ένα οικονομικό… άμπρα κατάμπρα» προσθέτει ο Κάρστεν Μπρεζέσκι, επικεφαλής οικονομολόγος του επενδυτικού ομίλου ING. «Είμαι πολύ επιφυλακτικός κατά πόσον είναι δυνατόν να πολλαπλασιαστούν τα χρήματα 15 φορές μέσω ιδιωτικών επενδύσεων. Είναι ντροπή, γιατί η ιδέα ενός επενδυτικού σχεδίου είναι καλή, αλλά μόνο αν τα κράτη μέλη ρίξουν σοβαρά ποσά χρημάτων στο ταμείο».
Ήδη η «ατμομηχανή» Γερμανία έχει καταστήσει σαφές πως δεν πρόκειται να βάλει το χέρι στην τσέπη. Ο Τσαρλς Γκραντ, διευθυντής του φιλοΕΕ Κέντρου για την Ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση που δεν μπορεί φυσικά να χαρακτηριστεί … αριστερός, ήταν σαφής όταν κλήθηκε να σχολιάσει το νέο επενδυτικό σχήμα: «Είναι ακόμη μια θλιβερή στιγμή στην ιστορία της κακοδιαχείρισης στην Ευρώπη. Οι Γερμανοί δεν πιστεύουν στο επενδυτικό αυτό σχήμα και δεν θέλουν να παρέχουν οποιαδήποτε νέα χρήματα γι’ αυτό. Δεν καταλαβαίνουν όμως πόσο άσχημα είναι τα πράγματα στην Ευρώπη».
Ο γερμανός πρόεδρος της ομάδας του κεντροδεξιού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Μάνφρεντ Βέμπερ διευκρίνισε άλλωστε ότι η «κινητοποίηση των ιδιωτικών κεφαλαίων είναι προτιμότερη από τη δημιουργία νέων χρεών», αλλά προειδοποίησε ότι τα κράτη μέλη πρέπει να συνεχίσουν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Ακόμη και ο φιλογερμανός γάλλος υπουργός Οικονομικών Εμανουέλ Μακρόν εξέφρασε φόβους ότι το σχέδιο αυτό «θα καταλήξει απογοητευτικό».
Η γαλλική αστική τάξη διαβλέπει άλλωστε ξεκάθαρα πλέον ότι το Βερολίνο όχι μόνο αρνείται να δεχτεί την παραμικρή δημοσιονομική παρέκκλιση στη Γαλλία, αλλά δίνει μόνο επενδυτικά ψίχουλα στο Παρίσι, όπως και στις υπόλοιπες χώρες μέλη της Ευρωζώνης. Άλλωστε και ο ίδιος ο Σόιμπλε, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Φόκους, ζήτησε ορθά κοφτά να έχει πλέον η Ευρωπαϊκή Ένωση το δικαίωμα να ασκεί βέτο επί των εθνικών προϋπολογισμών των χωρών που παραβιάζουν τα ευρωπαϊκά κριτήρια σταθερότητας» – άρα και επί της Γαλλίας.
