(φωτογραφία του Μάριου Λώλου)
του Μάκη Γεωργιάδη
Η Αθήνα σε καραντίνα: µια απαγορευµένη πόλη για τους κατοίκους της προκειµένου να υποδεχτεί την προσωποποίηση της βαρβαρότητας των πολιτικών της ΕΕ, την καγκελάριο Άνγκ. Μέρκελ. Μια επίσκεψη αµιγώς προεκλογικού χαρακτήρα τόσο για την ίδια όσο και για το «προστατευόµενο» µέλος της ευρωπαϊκής ∆εξιάς, τον Αντ. Σαµαρά. Το σκηνικό αυτής της επίσκεψης είχε στηθεί τέλεια µε την «έξοδο στις αγορές» µόλις µια ηµέρα πριν από την άφιξη της γερµανίδας καγκελαρίου, ώστε όλα να κυλήσουν οµαλά στη συνάντηση. Το «συγχαρητήρια τα καταφέρατε» που απηύθυνε δήθεν στον δοκιµαζόµενο ελληνικό λαό δεν ήταν παρά τα λόγια αυτοεπιβεβαίωσης της ίδιας για την πολιτική της µε αποδέκτες το γερµανικό ακροατήριο και µια µικρή φιλοφρόνηση στον Αντ. Σαµαρά, ο οποίος αναζητά απεγνωσµένα σανίδα πολιτικής σωτηρίας από τους ευρωπαίους πάτρωνές του. Οι εγχώριοι φαίνεται πως πλέον δεν αρκούν.
Εµµονή στην ίδια πολιτική, ο δύσκολος και ανηφορικός δρόµος δεν τελείωσε ακόµα, η οµαλότητα ακόµη δεν επιτεύχθηκε και οι µεταρρυθµίσεις πρέπει να συνεχιστούν, ήταν το αντίβαρο που πρόσθεσε η Ανγκ. Μέρκελ ώστε να αντισταθµίσει τα καλά λόγια. Η δουλειά δεν τελείωσε κι ο Σαµαράς θεωρείται ακόµη ο καταλληλότερος τοπικός «σφαγέας» στις υπηρεσίες του κεφαλαίου. Άλλωστε ακόµη και τα θέµατα της «ελάφρυνσης του χρέους», της νέας χρηµατοδότησης και των νέων Μνηµονίων παρέµειναν ανοιχτά προς συζήτηση για το τέλος φθινοπώρου. Ως αντίδωρο δόθηκε στην κυβέρνηση η «ευφορία της εξόδου στις αγορές» και η αναγνώριση πρωτογενούς πλεονάσµατος στις 23 Απριλίου.
Ωστόσο, αν κανείς προσέξει τις δηλώσεις της Ανγκ. Μέρκελ κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου µε τον Αντ. Σαµαρά, θα διαπιστώσει πως η ίδια δεν επιδίωξε να κρύψει την αλήθεια για τα σχέδιά της. Με εξαιρετική ωµότητα και απαράµιλλο κυνισµό, µιλώντας δήθεν για την ανεργία και τη νεολαία, η Μέρκελ δεν έκρυψε πως το µέλλον της Ελλάδας και όλης της Ευρώπης είναι µια αντιγραφή από το παρελθόν της τραγικής επανένωσης της Ανατολικής µε την υπόλοιπη Γερµανία. Λεηλασία δηµόσιου και φυσικού πλούτου, καταστροφή των ανθρώπων, αρπαγή δηµόσιας περιουσίας και ξεπουλήµατα στο όνοµα της ανάπτυξης. Είναι χαρακτηριστικό το απόσπασµα των δηλώσεων Μέρκελ: «Θέλω να στραφώ προς τους άνεργους έλληνες πολίτες και ιδιαίτερα στους νέους. Να στραφώ και να τους πω ότι ντε φάκτο ήταν ένας ακανθώδης δρόµος, ένας δρόµος µε πολλές θυσίες. Είναι όµως ένας δρόµος τον οποίο περάσατε διότι υπήρξε ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Και ευρωπαϊκή αλλληλεγγύη θα εξακολουθήσει να υπάρχει». Κι αφού παραδέχτηκε πως το πρωτογενές πλεόνασµα «δεν λέει απολύτως τίποτα στον άνεργο», τόνισε: «Ξέρουµε όµως πολύ καλά και το ξέρουµε και από τα νέα κρατίδια της Οµοσπονδιακής ∆ηµοκρατίας ότι κατ’ αρχάς πρέπει να δηµιουργηθούν νέες, καλές, υγιείς δοµές και µετά θα µπορέσει κανείς πραγµατικά βήµα µε βήµα να δει τα αποτελέσµατα, τα φρούτα, αν θέλετε, τους καρπούς αυτής της εξέλιξης. Είµαι απολύτως πεπεισµένη ότι τα επόµενα βήµατα θα είναι εκείνα που θα οδηγήσουν σε µεγαλύτερη ανάπτυξη, σε µεγαλύτερη απασχόληση».
Η Ευρώπη της αλληλεγγύης της Ανγκ. Μέρκελ είναι η ΕΕ της αλληλεγγύης και της κερδοφορίας των πολυεθνικών µονοπωλίων και της καταστροφής των λαών. «Η κυρίαρχη εκπρόσωπος του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, του νέου βάρβαρου γερµανικού οικονοµικού Ράιχ και του ευρωσφαγείου επιδιώκει να «νουθετήσει» τον ταλαιπωρηµένο λαό. Να τον χλευάσει για τους αγώνες του ενάντια στην βαρβαρότητα που του επιβάλλεται, να υποδείξει την ακολουθούµενη πολιτική ως µόνη δυνατή επιλογή, να εξαγγείλει τη συνέχιση αυτής της πολιτικής για τουλάχιστον 50 χρόνια ακόµη. Να εκβιάσει τους εργαζόµενους γι’ άλλη µια φορά µε το ψευτοδίληµµα ΕΕ ή χάος, συνέχιση της ίδιας πολιτικής ή καταστροφή», τόνισε στην ανακοίνωσή της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Συνέχιση της ίδιας πολιτικής µε κάθε κόστος, ήταν η απόφανση του Αντ. Σαµαρά. Πιστεύοντας ίσως ότι όταν µιλάει στον ελληνικό λαό είναι σαν να µιλάει στους νεογιάπηδες και τα ΟΝΝΕ∆ίτικα ακροατήρια που πλασάρονται ως «νέοι καινοτόµοι επιχειρηµατίες». Ο ίδιος διαβεβαίωσε και πάλι πως δεν θα υπάρξει νέο µνηµόνιο, ενώ προσκύνησε για µια ακόµα φορά τις αγορές αναγορεύοντάς τις στον «πλέον αντικειµενικό, ψυχρό, σκληρό κριτή όλων»(!) «Ο στόχος είναι να αποκτήσεις οικονοµία µε ανταγωνιστικότητα, να αποκτήσεις ως λαός αυτοπεποίθηση και τα κορυφαία πλεονεκτήµατα του Έλληνα να µπούνε µπροστά ούτως ώστε το όνειρο των νέων παιδιών που είδαµε σήµερα µαζί µε την καγκελάριο, τα οποία παιδιά πραγµατικά µας εξέπληξαν και µε τη διάθεσή τους να διαφοροποιούνται σε συγκεκριµένους τοµείς προκειµένου να πετύχουν και µε τη γνώση τους και µε τις επιτυχίες τους στους κλάδους δραστηριοποίησής τους. Η στόχευση είναι η νεολαία. Τα νέα παιδιά. Όταν λέµε ανάπτυξη εννοούµε θέσεις εργασίας. Ιδιαίτερα για όσους σήµερα δεν εργάζονται».
Την ίδια ώρα πάντως που στο Μέγαρο Μαξίµου διαδραµατίζονταν σκηνές αιώνιας πίστης στην αιµοσταγή λιτότητα, η ελπίδα σκιρτούσε στους δρόµους. Παρά την αστυνοµική απαγόρευση και τις «υγειονοµικές ζώνες» που είχε δηµιουργήσει από νωρίς το πρωί της Παρασκευής η Αστυνοµία σε όλο το κέντρο, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ µε µαζικό µπλοκ διαδήλωνε την αντίθεσή της στην ανεπιθύµητη καγκελάριο και πραγµατοποιούσε συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθµώνος. Μαζί και άλλες οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής κι επαναστατικής Αριστεράς, πρωτοβάθµια σωµατεία και οµοσπονδίες (υπήρχε κάλεσµα και από Α∆Ε∆Υ, ΕΚΑ), δυνάµεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΕΠΑΜ. Το ΚΚΕ έλαµψε διά της απουσίας του…
Αν τα γερµανικά µέσα ενηµέρωσης και η ίδια η καγκελάριος δεν ένιωσαν την ίδια οργή, όπως στην προηγούµενη επίσκεψή της το 2012, για ένα να είναι σίγουροι: το έργο δεν τελείωσε ακόµη και το φινάλε του κρύβει πολλές εκπλήξεις…
