του Γιώργου Κρεασίδη
Εντυπωσίασε αρνητικά το δηµοσίευµα του Ριζοσπάστη την περασµένη Τρίτη, παραµονή της 24ωρης απεργίας των ΓΣΕΕ-Α∆Ε∆Υ, µε τίτλο «Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί ανοιχτά σε απεργοσπασία» και ανάλογο περιεχόµενο. Στο ίδιο µήκος κύµατος κινήθηκε και ο κεντρικός οµιλητής στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Οµόνοια. Σύµφωνα µε το συκοφαντικό δηµοσίευµα, η κριτική στη µορφή αγώνα της 24ωρης απεργίας σαν αναντίστοιχης µε την επίθεση κυβέρνησης – ΕΕ – ∆ΝΤ ουσιαστικά καλεί σε απεργοσπασία.
Αναπάντητο είναι το ερώτηµα αν µπορεί να συνεχιστεί η τακτική των 24ωρων απεργιών, χωρίς σχέδιο ανάπτυξης, κλιµάκωσης και συντονισµού των αγώνων. Στ’ αλήθεια το περισσότερο που µπορεί να γίνει είναι η καταγραφή της διαµαρτυρίας των εργαζοµένων, επειδή τάχα ο κόσµος δεν τραβάει και χρειάζεται οικονοµία δυνάµεων; Ή µήπως πρέπει οι επιµέρους µαχητικοί αγώνες να γενικευτούν, να συντονιστούν και να ανοίξουν το δρόµο σε ένα λαϊκό ξεσηκωµό µε στόχο την ανατροπή της µνηµονιακής πολιτικής, της κυβέρνησης και συνολικά της επιδροµής του κεφαλαίου;
Η πρόταση για πανεργατικό απεργιακό αγώνα αντιστοιχεί σε ένα περιεχόµενο ανατροπής των αναδιαρθρώσεων που προωθούν κεφάλαιο, κυβέρνηση και τρόικα (ΕΕ-∆ΝΤ). Αλλά και η 24ωρη απεργία διαµαρτυρίας είναι δεµένη µε το περιεχόµενο που προτείνουν οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ-Α∆Ε∆Υ, µακριά από κάθε στόχο ανατροπής των κυβερνητικών και εργοδοτικών µέτρων. Με τον πιο τραγικό τρόπο φάνηκε αυτό στις πρώτες απολύσεις δηµοσίων υπαλλήλων από το 1911 µετά τις 22 Μάρτη που έληξε η διαθεσιµότητα των καθηγητών των ΕΠΑΛ. Όταν η απάντηση της Α∆Ε∆Υ είναι κινητοποίηση διαµαρτυρίας κι όχι αποτροπής των απολύσεων, τότε δεν είναι παράλογο οι εργαζόµενοι «να µην τραβάνε». Πολύ περισσότερο όταν η µορφή δράσης προτείνεται από ΠΑΜΕ και ΣΥΡΙΖΑ, που παρά τις διαφορές τους παραπέµπουν στις κάλπες για την αλλαγή των συσχετισµών. Αντίστοιχα, στον ιδιωτικό τοµέα µε 30% ανεργία και 1 εκατ. απλήρωτους ήρθε σαν απάντηση η 24ωρη απεργία της Τρίτης που ψήφισαν ∆ΑΚΕ, ΠΑΜΕ, ΣΥΡΙΖΑ και διαφωνούντες ΠΑΣΚ.
Η ουσιαστική κριτική έχει νόηµα: Προϋπόθεση βέβαια είναι η αναφορά στην πραγµατικότητα και όχι σε κατασκευασµένες ειδήσεις και συκοφαντίες, όπως κάνει ο Ριζοσπάστης. Όπως τονίζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε σχετική ανακοίνωση, οι συνδικαλιστές της που δρουν στις Παρεµβάσεις και άλλα σχήµατα σε ένα ευρύ φάσµα της ανεξάρτητης, αντικαπιταλιστικής και αντιιµπεριαλιστικής Αριστεράς έχουν παρουσία στο εργατικό κίνηµα «καταγραµµένη στα εκκαθαριστικά µισθοδοσίας µε τις περικοπές των απεργιών, στις διώξεις και στις δίκες για συµµετοχή στους κοινωνικούς αγώνες».
Το δηµοσίευµα ήρθε σε µια περίοδο κάµψης της συνδικαλιστικής επιρροής του ΚΚΕ και αναζήτησης στον κόσµο του για µια αποτελεσµατική γραµµή αντίστασης και ανατροπής των µέτρων, που περιλαµβάνει και την κοινή δράση µε τις µαχόµενες δυνάµεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Σε αυτή την προοπτική έχει νόηµα ο διάλογος και η αντιπαράθεση, µε στόχο το δυνάµωµα της πάλης των εργαζοµένων. Σε αυτή την κατεύθυνση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συµβάλλει µε ουσιαστικό τρόπο.
