του Γιώργου Δελαστίκ
Ταφόπλακα στις ύστατες ελπίδες πολιτικής επιβίωσης της κυβέρνησης Σαµαρά – Βενιζέλου αποτέλεσε η δηµοσιοποίηση τµήµατος της συνοµιλίας που είχαν ο καρατοµηµένος πλέον γενικός γραµµατέας του υπουργικού συµβουλίου Τάκης Μπαλτάκος, αφοσιωµένος φίλος του πρωθυπουργού επί τριάντα χρόνια, µε το βουλευτή της Χρυσής Αυγής και φιλοδοξούντα να αναδειχθεί σε αρχηγό της Ηλία Κασιδιάρη. Η αποκάλυψη της ύπαρξης καναλιών επικοινωνίας της Ν∆ µε τη Χρυσή Αυγή σε τόσο υψηλό επίπεδο εξευτέλισε κυριολεκτικά τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαµαρά στα µάτια των δεξιών ευρωπαίων εταίρων του, αφού προβαλλόταν ως δήθεν αδιάλλακτος εχθρός των νεοναζιστών και των ακροδεξιών.
Η προβολή του διαβόητου πλέον βίντεο στο διαδίκτυο προσέδωσε επίσης νέο κύρος στον ισχυρισµό του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ∆ΗΜΑΡ Νίκου Τσούκαλη ότι προ έτους ο Μπαλτάκος τον είχε απειλήσει πως η Ν∆ θα σχηµάτιζε κυβέρνηση µε τη Χρυσή Αυγή, αν παρίστατο ανάγκη µετά τηaν αποχώρηση της ∆ΗΜΑΡ από την κυβέρνηση Σαµαρά – Βενιζέλου. Ο Ν. Τσούκαλης το είχε πει αυτό στην τηλεόραση του Σκάι πριν από ένα περίπου χρόνο. Αυτό όµως που φάνταζε τότε µια προσπάθεια συγκάλυψης της συµµετοχής της ∆ΗΜΑΡ στην κατάπτυστη κυβέρνηση Σαµαρά και δικαιολόγηση της αποχώρησής της δήθεν για λόγους δηµοκρατικής ευαισθησίας έγινε τώρα φονικό πολιτικό όπλο κατά της Ν∆. Ο γενικός γραµµατέας µιας κυβέρνησης είναι… «υπερυπουργός» στην πράξη – και ο Μπαλτάκος ακόµη ισχυρότερος! Η κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθεί να αµυνθεί µε όλα τα φερέφωνά της να προβάλουν τον ισχυρισµό ότι ο Μπαλτάκος δρούσε δήθεν µε δική του πρωτοβουλία, χωρίς να ενηµερώνει τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαµαρά για τις επαφές, τις συνοµιλίες και τις ενέργειές του. Προβάλλουν το παραµύθι δήθεν ότι, ενώ ο Σαµαράς είναι… «ανελέητος εχθρός της Ακροδεξιάς», έκανε µια «άτυχη επιλογή» γιατί ο Μπαλτάκος του βγήκε ακροδεξιός και αντί να υλοποιεί τη γραµµή Σαµαρά για διεύρυνση προς το Κέντρο αυτός µάζευε τους νεοναζί και τους νεοφασίστες!
Πρέπει να είναι κανείς απολύτως ηλίθιος πολιτικά και άσχετος για να πιστέψει αυτούς τους βλακώδεις ισχυρισµούς. Ο γενικός γραµµατέας οποιασδήποτε κυβέρνησης εκτελεί εντολές αποκλειστικά και µόνο του πρωθυπουργού και κινείται αποκλειστικά και µόνο στη βάση πρωθυπουργικών διαταγών. Ούτε να… βήξει δεν τολµάει, αν δεν τον διατάξει ο πρωθυπουργός! Επειδή ως αριστεροί είµαστε αδαείς περί των λεπτοµερειών της άσκησης εξουσίας, για να καταλάβουµε τις αρµοδιότητες ενός γενικού γραµµατέα υπουργικού συµβουλίου αρκεί να επισηµάνουµε αποσπάσµατα δύο εδαφιών που ενίσχυαν τις υπερεξουσίες του Τ. Μπαλτάκου και προστέθηκαν µε πράξη νοµοθετικού περιεχοµένου στο προεδρικό διάταγµα 63/2005, στην παράγραφο 5 του άρθρου 74. «Οι υπηρεσίες της Βουλής δεν δικαιούνται να παραλάβουν νοµοσχέδιο, αν αυτό δεν φέρει την υπογραφή του γενικού γραµµατέα της κυβέρνησης» ορίζει ρητά και κατηγορηµατικά ένα από αυτά. Ο ΓΓ του υπουργικού συµβουλίου «αποδέχεται και προσυπογράφει υπουργικές τροπολογίες, νοµοτεχνικές βελτιώσεις, προσθήκες, διορθώσεις ή οποιανδήποτε άλλη παρέµβαση στα κατατεθειµένα νοµοσχέδια, αλλιώς οι ως άνω παρεµβάσεις δεν παραλαµβάνονται από τις υπηρεσίες της Βουλής, θεωρούνται µη γενόµενες και δεν εισάγονται προς ψήφιση στην ολοµέλεια» υπογραµµίζει άλλο εδάφιο.
Χωρίς υπογραφή του Μπαλτάκου δηλαδή ούτε καν παραλάµβαναν οι υπηρεσίες της Βουλής νοµοσχέδιο κι ας το υπέγραφαν δέκα υπουργοί µαζί. Και µας θεωρούν τόσο κρετίνους ώστε να πιστέψουµε ότι ένα άτοµο που λόγω θέσης έχει τέτοιες υπερεξουσίες κάνει ό,τι του γουστάρει και ούτε καν ενηµερώνει τον πρωθυπουργό! Οι ανόητοι αυτοί ισχυρισµοί προδίδουν τον πολιτικό πανικό που έχει καταλάβει τον Σαµαρά, ο οποίος βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, καθώς διαισθάνεται ότι έρχεται το τέλος της εξουσίας του. ∆εν γνωρίζουµε ποιος αποφάσισε την πολιτική «εκτέλεση» του Αντώνη Σαµαρά, ούτε αν οι Αµερικανοί είναι αναµειγµένοι ή ενήµεροι της απόφασης αυτής. Το βέβαιο είναι πως οι µεγάλοι κερδισµένοι είναι φυσικά ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γιώργος Παπανδρέου, ενώ σε µικρότερο ποσοστό κερδισµένοι είναι τόσο η ∆ΗΜΑΡ όσο και το ΠΑΣΟΚ συνολικά. Ο Αλέξης Τσίπρας έρχεται πιο κοντά στην εξουσία και την πρωθυπουργοποίησή του, αφού αποδυναµώνεται κι άλλο η ήδη «κλινικά νεκρή» κυβέρνηση Σαµαρά – Βενιζέλου. Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος δεν έχει καθόλου αντιληφθεί πόσο λαοµίσητος έχει γίνει στον ελληνικό λαό από τη στιγµή που υπήγαγε τη χώρα στο επαίσχυντο µνηµονιακό καθεστώς, νοµίζει ότι µπορεί να επανέλθει στην πολιτική σκηνή κάνοντας δύο προτάσεις: πρώτον, την αποχώρηση του ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση Σαµαρά (δηλαδή την ανατροπή της και την προκήρυξη βουλευτικών εκλογών, όπου το ΠΑΣΟΚ θα συντριβεί!) και, δεύτερον, την «επιτακτική ανάγκη ενότητας των δηµοκρατικών και προοδευτικών δυνάµεων», πράγµα που µπορεί να ερµηνευθεί ως υπόνοια συγκυβέρνησης µε τον ΣΥΡΙΖΑ!
Όσο για τη ∆ΗΜΑΡ, αυτή ξαναµπαίνει στο παιχνίδι και ελπίζει βάσιµα ότι θα λειτουργήσει ως καταφύγιο βουλευτών του ΠΑΣΟΚ αµέσως µόλις ανακοινωθούν τα αποτελέσµατα των ευρωεκλογών. Το ΠΑΣΟΚ, τέλος, προτιµάει να συζητάει όλη η Ελλάδα για τη Ν∆ και τη Χρυσή Αυγή παρά για τη θανάσιµη πλέον έχθρα και σύγκρουση Βενιζέλου – Γιωργάκη. Κάτι είναι κι αυτό.
(σκίτσο του Βασίλη Παπαγεωργίου Πριν 06.04.2014)
