Συγκλονιστικές μαρτυρίες στη δίκη…
Συγκλονιστικές ήταν οι καταθέσεις των μαρτύρων τη Μεγάλη Δευτέρα, στη συνέχιση της δίκης για τους θανάτους των τριών εργαζομένων στο κατάσημα της Σταδίου της Marfin, το Μάιο του 2010, την ημέρα της μεγάλης γενικής απεργίας, λίγες μέρες μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ό,τι δεν είχε ειπωθεί τότε στα κανάλια, ό,τι είχε τότε περάσει στα ψιλά των εφημερίδων -ή είχε αποσιωπηθεί πλήρως- τώρα αποκαλύφθηκε σε όλη του τη φρίκη. Κουκουλοφόροι και άγνωστοι οι εμπρηστές, αλλά γραβατοφόροι και κομψά ντυμένοι οι τέσσερις κατηγορούμενοι για ανθρωποκτονία από αμέλεια (ο διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας, ο υπεύθυνος ασφαλείας του κτιρίου, καθώς και η διευθύντρια και η υποδιευθύντρια του καταστήματος). Μεγάλη Δευτέρα κι ένα δριμύ Κατηγορώ ειπώθηκε από υπαλλήλους της τράπεζας και συγγενείς των νεκρών.
«Πέθαναν σαν τα ποντίκια». «Σαν να βρισκόσουν στο εσωτερικό μιας καμινάδας». «Τους εξανάγκασαν να βρουν ένα φρικτό θάνατο». «Τρία χρόνια περιμέναμε να ακούσουμε μια συγγνώμη».
Όπως αποκάλυψαν δύο συνάδελφοι των νεκρών, λίγες μέρες μετά την επίθεση, σε συνάντηση των υπαλλήλων με το διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας, όπου είχε παραβρεθεί και ο Βγενόπουλος, οι εργαζόμενοι ρωτήθηκαν γιατί ΔΕΝ παράκουσαν τις εντολές που είχαν να παραμείνουν στο κτίριο, γιατί ΔΕΝ έφυγαν πριν κλειδωθεί η μοναδική είσοδος-έξοδος του καταστήματος! Όμως ποιος θα τολμούσε εν μέσω κρίσης να κάνει του κεφαλιού του;» αναρωτήθηκε ένας μάρτυρας.
Την ώρα της πυρκαγιάς οι υπάλληλοι ήταν σαστισμένοι, έκαναν σπασμωδικές κινήσεις, καθώς δεν είχαν εκπαιδευθεί, δεν ήξεραν τι να κάνουν σε μια τέτοια περίπτωση κι έτσι χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Σύστημα πυρασφάλειας και πυρόσβεσης δεν υπήρχε. Όπως είχε καταγγείλει στην έναρξη της δίκης, στις 17 Απριλίου, ο πατέρας της αδικοχαμένης Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, που ήταν έγκυος, «το προσωπικό και η κόρη μου θα είχαν σωθεί, αν υπήρχε έστω μια έξοδος κινδύνου για να φτάσουν στην ταράτσα».
Η συνέχεια της δίκης έχει οριστεί για τις 15 Μαΐου, όμως ήδη από τις μέχρι τώρα μαρτυρίες έχει καταστεί σαφές ότι οι μολότοφ που έριξαν οι «άγνωστοι» έπεσαν στο εύφλεκτο έδαφος της εγκληματικής εργοδοτικής και κρατικής αδιαφορίας και περιφρόνησης για τη ζωή και την ασφάλεια των εργαζομένων.
