Δεκαοχτώ ημέρες σκληρού απεργιακού αγώνα συμπληρώνουν σήμερα οι εργαζόμενοι στη γαλακτοβιομηχανία ΜΕΒΓΑΛ στον Ασπρόπυργο, που παραμένουν απλήρωτοι εδώ και πάνω από 4 μήνες και μάλιστα, μερικοί ακόμα και πέντε μήνες, με την ανασφάλεια για το μέλλον τους να έχει δώσει τόπο στην οργή και την μαχητική διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.
του Δημήτρη Σταμούλη
«Έχουμε αποφασίσει να πάμε μέχρι τέλους τον αγώνα μας, μέχρι να μας πληρώσουν όλα όσα μας χρωστούν» δήλωσε στο Πριν ο Παναγιώτης Καραβίας, γραμματέας του επιχειρησιακού σωματείου στην Αθήνα, ενώ προανήγγειλε ότι από την ερχόμενη εβδομάδα θα υπάρξει κλιμάκωση του αγώνα.
Οι εργάτες της ΜΕΒΓΑΛ βρίσκονται μέσα και νύχτα στην πύλη της εταιρείας. Έχουν οργανώσει βάρδιες και δηλώνουν αποφασισμένοι να κρατήσουν το χώρο ως τόπο συλλογικής διεκδίκησης και συνεύρεσης, αλλά και να σμίξουν με κάθε άλλο σωματείο και εργαζόμενους που θα εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στο δίκαιο αγώνα τους.
Η ΜΕΒΓΑΛ είναι μια από τις μεγαλύτερες εγχώριες γαλακτοβιομηχανίες, που έχει τη βιομηχανική έδρα της στη Βόρεια Ελλάδα και συνολικά απασχολεί περίπου 1.000 εργαζόμενους. Η παραγωγή των προϊόντων γίνεται στο εργοστάσιο των Νέων Μουδανιών Χαλκιδικής, ενώ στον Ασπρόπυργο διατηρεί κέντρο διακίνησης των προϊόντων της σε Αττική, Νότια Ελλάδα, Κρήτη και νησιά, απασχολώντας 180 άτομα, διαφόρων ειδικοτήτων, όπως οδηγούς, φορτοεκφορτωτές, αποθηκάριους και υπάλληλους γραφείων. Όπως είπε ο Π. Καραβίας, στον αγώνα συμμετέχουν όλοι και κάθε μέρα υπάρχουν βάρδιες στο χώρο δουλειάς. «Όλα αποφασίζονται μέσα από γενικές συνελεύσεις του σωματείου», πρόσθεσε με νόημα, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο έτερο επιχειρησιακό σωματείο της Θεσσαλονίκης, το οποίο όλο αυτό το διάστημα που η εργοδοσία δεν πληρώνει, δυστυχώς στέκεται στο πλευρό της, χωρίς να διεκδικεί τα στοιχειώδη δικαιώματα.
Πώς φτάσαμε όμως στην «κρίση» και τη στάση πληρωμών της εργοδοσίας; «Εδώ και μήνες η εργοδοσία καθυστερεί τις πληρωμές μας και άλλες φορές στο πρόσφατο παρελθόν με αγωνιστικές κινητοποιήσεις διεκδικήσαμε τον κόπο μας», τόνισε ο Π. Καραβίας. Από εκεί μάλιστα που ο Π. Παπαδάκης, μεγαλομέτοχος της εταιρείας, δεν ήθελε να δει ούτε …ζωγραφιστό το αγωνιστικό σωματείο της Αθήνας, έχοντας προνομιακές σχέσεις με το σωματείο της Θεσσαλονίκης, μετά από τις αντιδράσεις τους, τελικά ήρθε ο ίδιος σε επαφή μαζί τους, τους δέχτηκε και δεσμεύτηκε να εξοφλήσει όλα τα δεδουλευμένα ως τις 25 Απριλίου. Ωστόσο, όχι μόνο αθέτησε το «λόγο» του, αλλά οργάνωσε απεργοσπαστικό μηχανισμό από 30 ιδιοκτήτες φορτηγών ψυγείων προκειμένου να διακινεί μέσω αυτών τα προϊόντα της εταιρείας σε ποσοστό περίπου 50%.
Η αγωνιστική αντίδραση των εργαζόμενων της ΜΕΒΓΑΛ εξανάγκασε την εργοδοσία να προσέλθει σε τριμερή συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας, όπου όμως δήλωσε ότι …δεν έχει δεκάρα να δώσει για μισθούς! Κι όμως, η εταιρεία δεν έχει πρόβλημα ρευστότητας ή τουλάχιστον άλλα λένε τα επίσημα στοιχεία. Στην τελευταία έρευνα της Ελλάστατ, φέρεται να έχει κύκλο εργασιών 185 εκατ. ευρώ το 2012, αυξημένο κατά 1% σε σχέση με το 2011, παρά τη γενική πτώση της κατανάλωσης ακόμα και στα τρόφιμα, λόγω της καταστροφικής λιτότητας στα λαϊκά εισοδήματα. Όπως τόνισε ο Π. Καραβίας, «οι εξαγωγές της αυξήθηκαν κατά 33%, ενώ μεγάλες παραγγελίες γαλακτοκομικών διοχετεύονται σε αγορές όπως η Ρωσία, η Νορβηγία, η Ουκρανία κ.α. Πρόσφατα δε έκλεισε συμφωνία με τα βρετανικά σούπερ μάρκετ Τέσκο και Άσντα».
Στο πλευρό των εργατών της ΜΕΒΓΑΛ βρέθηκαν την περασμένη εβδομάδα συνδικαλιστές και εργαζόμενοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εκφράζοντας την ολόπλευρη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη τους στον αγώνα τους. Όπως τόνισαν στους εκπροσώπους του σωματείου και τους απεργούς στην πύλη, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συμβάλλει με όλες της τις δυνάμεις στην κατεύθυνση ανάδειξης, ενδυνάμωσης και νίκης τους αγώνα τους, ενώ η προκήρυξη που μοιράστηκε έγινε θερμά δεκτή από τους εργαζόμενους, που συμφώνησαν «ότι για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, για να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα μας δικαιώματα πρέπει να ανατρέψουμε αυτήν την πολιτική και τις κυβερνήσεις που την εφαρμόζουν», όπως έγραφε χαρακτηριστικά η ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Η έκβαση αυτού του αγώνα, όπως και κάθε αγώνα, θα κριθεί από την αποφασιστικότητα των ίδιων των εργατών, αλλά και από το κύμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης που πρέπει να απλωθεί σε κάθε εργασιακό χώρο. Ειδικά, στο γκρίζο φόντο της κατάργησης της μετενέργειας σε λίγες ημέρες, που θα σημάνει τον εργοδοτικό συναγερμό για πετσόκομμα μισθών και νέα λιτότητα. «Η εργοδοσία θέλει να μας τσακίσει, να χτυπήσει τον ταξικό συνδικαλισμό, αλλά στον αγώνα μας δεν είμαστε μόνοι», τόνισε χαρακτηριστικά ο Παναγιώτης Καραβίας.
