Και μόνο οι λέξεις «αντιφασιστική νίκη» φαίνεται να προκαλεί αλλεργία στις ευρωπαϊκές ηγεσίες, αφού η 9η Μαΐου, επέτειος της ήττας του ναζιστικού τέρατος, έχει επίσημα πλέον χαρακτηριστεί Ημέρα της Ευρώπης, ένα είδος ονομαστικής εορτής της ΕΕ και των θεσμών της. Η ανάμνηση της σοβιετικής σημαίας με το σφυροδρέπανο που υψώθηκε το Μάιο του 1945 στο Ράιχσταγκ πρέπει να αντικατασταθεί με την «ιστορική δήλωση Σουμάν», του Γάλλου υπουργού Εξωτερικών που πέντε χρόνια αργότερα, το 1950, σε ομιλία του στο Παρίσι, «οραματίστηκε» τη δημιουργία ενός υπερεθνικού ευρωπαϊκού οργάνου που θα διαχειριζόταν κεντρικά την παραγωγή άνθρακα και χάλυβα. Η Συνθήκη για την ίδρυση του οργάνου αυτού υπογράφτηκε έναν χρόνο μετά, ενώ η πρόταση του Σουμάν θεωρείται η απαρχή της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κάθε χρόνο επιλέγεται κεντρικά μια αφίσα για την Ημέρα της Ευρώπης που σκοπός της είναι να δείξει «την ιδέα της ΕΕ». Ουδέτερες, χαζοχαρούμενες είναι οι αφίσες των τριών τελευταίων χρόνων: μπαλόνια, γιοφύρια, ντουβάρια. Ούτε μια αναφορά στις θυσίες των λαών, στην ειρήνη που κατακτήθηκε και με αγώνες. Αν στις αφίσες αυτές προσθέταμε ένα πεντάγραμμο, θα μπορούσαν άνετα να χρησιμοποιηθούν στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον…
Αν ήταν στο χέρι της, η ΕΕ θα διέγραφε από τις εγκυκλοπαίδειες ακόμα και τη λέξη Σοβιετική Ένωση, που έδωσε 25 εκατ. νεκρούς στον αντιφασιστικό αγώνα. Οι νικητές του σήμερα ξαναγράφουν την Ιστορία σύμφωνα με τα συγκυριακά τους συμφέροντα. Εξισώσουν το φασισμό με τον κομμουνισμό, τον Χίτλερ με τον Στάλιν, ενώ οι λαοί που πολέμησαν και μάτωσαν είναι απλώς …απόντες. Ειδικά στην Ελλάδα, που οι μαυραγορίτες και οι συνεργάτες του κατακτητή έγιναν άρχουσα τάξη αλλάζοντας αφεντικό, περνώντας από τους Γερμανούς στους Άγγλους και ύστερα στους Αμερικανούς, η επέτειος της αντιφασιστικής νίκης περνά απαρατήρητη και από τα σχολεία και από τα ΜΜΕ, σαν να ήταν μια ενοχλητική λεπτομέρεια που πρέπει να ξεχαστεί. Η Χρυσή Αυγή έχει κάθε λόγο να τρίβει ικανοποιημένη τα χέρια της, τα βαμμένα στο αίμα των άλλων.
