Φτωχοί, άνεργοι και πεινασμένοι, δαρμένοι κι επιστρατευμένοι. Τρομακτική πραγματικά η εικόνα της Ελλάδας των μνημονίων και της άγριας επίθεσης του κεφαλαίου. Σοκ προκάλεσε η μαζικότατη προσέλευση χιλιάδων εξαθλιωμένων στη διανομή λαχανικών από αγρότες λαϊκών αγορών. Τα απλωμένα χέρια ικέτευαν για μια σακούλα ελάχιστης αξίας. Η φτώχεια βγήκε στους δρόμους. Το 70% του λαού, σύμφωνα με έρευνα της ΓΣΕΕΒΕ, έχει κάνει πλέον περικοπές και στη διατροφή. Την ίδια ώρα που η πόλη αρχίζει να πεινάει, οι αγρότες βρίσκονται σε μαζικές κινητοποιήσεις γιατί δεν μπορούν να ζήσουν κι ετοιμάζονται να τα παρατήσουν! Η ξεδιαντροπιά και ο ανοικτός πια κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός προς όφελος των εργοδοτών (των εφοπλιστών συγκεκριμένα) φάνηκε με την πολιτική επιστράτευση και των ναυτεργατών, που είναι απλήρωτοι από τους εφοπλιστές για έξι μήνες! Γι’ αυτή την Ελλάδα καμαρώνουν Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης, να ο κατά Στουρνάρα σωστός δρόμος. Μήπως, όπως λένε, έρχεται ανάπτυξη και τα βάσανα τελειώνουν; Το επικαιροποιημένο μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής, που κατατέθηκε την Παρασκευή στη Βουλή, προβλέπει από το 2013 ως το 2016 περικοπές 1,37 δισ. στους μισθούς, 5,25 δισ. στις συντάξεις, 1,11 δισ. από υγειονομική περίθαλψη κ.ο.κ., ενώ υπάρχει το ενδεχόμενο για επιπλέον μέτρα σε περίπτωση αποκλίσεων, σχεδόν βέβαιο. Για να σταματήσει και να ανατραπεί αυτή η άγρια και χωρίς έλεος επιδρομή κυβερνήσεων – ΕΕ – ΔΝΤ απαιτείται η αντεπίθεση και η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Η πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 20 Φεβρουαρίου, που έχουν προκηρύξει ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ για δικές τους σκοπιμότητες, μπορεί να γίνει σημείο καμπής για να περάσει ξανά η πρωτοβουλία των κινήσεων στο μαζικό κίνημα. Απαιτείται όμως γι’ αυτό να μη μείνει στον αυτόματο πιλότο της «κινηματικής ρουτίνας». Ενημέρωση του λαού, προκηρύξεις, εξορμήσεις, συνθήματα, περιοδείες. Συγκεντρώσεις και συνελεύσεις στους τόπους δουλειάς, στα σωματεία, παντού. Συντονισμός όσο το δυνατόν πιο πλατιά και με προοπτική των πρωτοβάθμιων σωματείων, σε ρήξη με τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Με στόχο, όπως λέει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, «τα απλωμένα χέρια, που επαιτούσαν για μια σακούλα τρόφιμα, να γίνουν γροθιές για να απαιτήσουν τη ζωή που κλέβουν κεφάλαιο και τρόικα».
